نشريه ارمغان ملي

به زانو خم شدن ویلی برانت صدراعظم (وقت) آلمان در مقابل قربانیان سلول وارسا که در دسمبر (1970) میلادی انجام داد از جمله مشهور ترین معذرت خواهی های رسمی جهان میباشد.

با آنکه این حرکت ویلی برانت در سال (1971) میلادی حایز جایزه نوبل شد اما در داخل آلمان بحث های داغی را بر انگیخت در همه پرسی که روزنامه شپیگل در آلمان غرب (آن زمان) انجام داد (48) فیصد مردم آلمان این حرکت را مبالغه آمیز احساس نموده (41) فیصد آن را یک ژست واقعی خوانده و (11) فیصد در این رابطه هیچ نظری نداشتند.

ایگون باح یکی از شاهدان عینی آن صحنه به یاد می آورد که: در باره به زانو خم شدن شب (7) دسمبر خود ویلی برانت گفت: «من دفعتاً احساس کردم که ایستاد شدن کافی نیست» والتر شیل یکی دیگر از حاضرین آن صحنه میگوید: «برانت این حرکت را پلان نکرده بود و این را همه احساس کردند»

اهمیت این حرکت ویلی برانت برای مردم پولند به حدی بود که در بنای یادگاری پلیکاتی نصب کرده و این حرکت تاریخی را تذکر دادند.

ویلی برانت برای امضای پیمان وارسا به پولند رفته بود و در یک مراسم رسمی پس از آنکه تا ج گل را بر بنای یاد بود «گتوی» قرار داد بدون آنکه از قبل برنامه ریزی شده باشد به احترام و پوزش در برابر آن زانو زد و در واقع به نوبه خود از نام دولت آلمان شانه خود را زیر باری گرفت که سی سال قبل در آنجا روا داشته شده بود. جهان به این شهامت ویلی برانت آفرین گفت و جایزه نوبل را برایش دادند.—