بایگانیِ دسامبر 2009

اگر این وضعیت است و این وزراء، حال مردم خراب می بینم

دسامبر 31, 2009

شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

در آستانه معرفی کابینه جدید به پارلمان چند نگرانی در حلقات جامعه مدنی افغانستان وجود دارد.
یکی آنکه کابینه جدید مشکل برخی اعضا را با جامعه جهانی چگونه حل خواهد کرد؟
دوم آنکه با موجودیت رهبران بر حال احزاب و اعضای ارشد برخی دیگر احزاب در کابینه باز هم آیا میتوان آنرا غیر ائتلافی خواند؟
سوم آنکه چگونه میتوان با وزرایی که عملاً در ناکامی دوره قبلی ذیدخل بودند به جنگ با فساد اداری، مبارزه با قاچاق مواد مخدر، جلوگیری از غصب زمین های دولتی و توسعه و تحکیم قدرت دولتی رفت؟
در حالیکه در دوره قبلی به دلیل مشکلات امنیتی از تجلیل مناسبت های ملی صرف نظر شد، مخالفان تا دروازه های پایتخت رسیدند، سیمای شهر به یک قلعه جنگی مضحک تبدیل شد، قانون رسانه ها گم شد، مردم از این نگران اند که در کابینه جدید وزراء با اختلاف سلیقه از حجره تا یونیورسیتی چگونه بر برنامه واحد تمرکز خواهند کرد؟
عده یی به این باور اند که هنوز رهبری کشور از معامله با طرف ها لذت می برد و اختلافات درونی و خامی سیاسی آنان را عامل پیروزی خود به شمار می آورد که در این حال معلوم نیست بر نامۀ کلی قطع جنگ با مخالفان به چه بهایی بدست خواهد آمد و جهان با چه میکانیزمی با کابینه جدید همکاری خواهد کرد و همسایه ها با چه معیاری دست از مداخله در امور افغانستان بر خواهند داشت؟
به نظر میرسد افغانستان از داشتن یک تیم کاری متجانس که مسوولیت اجرای یک برنامه پنج ساله را به دوش گیرد هنوز فاصله دارد و پنج سال بعد نیز با دعوا ها و ماجرا های داخلی و جنجال ها با جامعه جهانی سپری خواهد شد.Ÿ

Advertisements

نهاد های مدنی! از خواب بیدار شوید

دسامبر 31, 2009

شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

کوه بچه

مفاهیم صلح، دموکراسی، حقوق بشر، تساوی حقوق زن و مرد، حقوق اطفال، آزادی بیان ، حقوق شهروندی و آزادی های مدنی مردم واژه هایی نیستند که چون واکسین به بدن جامعه زرق شده باشند، بلکه این واژه ها بیانگر حقوق و آزادی هایی میباشند که افغانها طی اعصار و قرون به خاطر آن مبارزه کرده و آنرا حتی در شرایط رژیم های کودتا و استبداد با قبول غل و زنجیر و زندان بدست آورده اند. افغانها در شرایطی که حکومت ها تحمل شنیدن حرف دگر اندیشان را نداشتند از این حق با فدا نمودن جان شان از طریق پخش شب نامه ها استفاده کرده اند و یا هنگامی که حکومت ها تحمل وجود رسانه های آزاد را نداشته اند مردم در محافل و مجالس مفاهیم و مسایل جدی سیاسی را به شکل فکاهیات و طنز ها مطرح نموده به ریش قدرتمندان خندیده اند. دیوان های ابو عبید زاکانی، حافظ شیرازی، گلستان سعدی و حکایات مثنوی معنوی حاکی از مبارزه شدید در راه آزادی بیان به شیوه خاص زمان خودشان بوده است.
در شرایط کنونی که بار جنگ های چریکی یک گروه حد اکثر چند هزار نفری دارای دیدگاه های بنیاد گرایانه بر دوش جامعه جهانی سنگینی میکند و جهان آزاد چنان می اندیشد که پایش در گرو تحقق دموکراسی در افغانستان در گل مانده سخنانی در جهت صرف نظر نمودن از دموکراسی در افغانستان از زبان دولتمردان ایالات متحده، انگلستان، آلمان و غیره به گوش میرسد، اگر این درخت واقعاً چنانکه غربی ها فکر میکنند بی ریشه باشد در غیاب آنان در فردا نخواهد بود و اگر چنانکه میدانیم پدیده قانونمند است نهاد های مدنی باید به صفت کسانیکه طی چند سال حضور جامعه جهانی شیره نعمات دموکراسی را از کانال های ارتباط با آنان چوشیده اند ، حد اقل این شهامت را داشته باشند که حضور فعال شان را در رسانه ها، تظاهرات، میتنگ ها، گردهمایی ها، مصاحبه ها و اظهارات واضح در دفاع از این حق نشان دهند.
اگر این نهاد ها همه فعالیت های شان را در بورس، کورس، ورکشاپ و رفت و آمد های خارج خلاصه مینمانید در آنصورت مخالفان آزادی بیان و دموکراسی که علناً تیغ از نیام کشیده اند احتمالاً زبان مردم را خواهند برید.
وضعیت کنونی طوری شکل گرفته، یک تعداد کسانیکه در تفاهم با جامعه جهانی هشت سال بر اریکه قدرت تکیه زده اند اکنون در کارزار دفاع از آزادی بیان و مردمسالاری منفعل اند و با این حال حتی جهان را متردد ساخته اند که گویا مردم افغانستان با ارزش های مدنی و دموکراسی بیگانه اند انتباه جهان میتواند این باشد که گویا این افراد بخاطر امتیازات مادی آن را تایید میکردند، با تأسف در رسانه هایی که حتی نام شان آزادی میباشد افرادی طی هشت سال هزاران دالر معاش غرب را بلعیده اند که یک مصاحبه ضد آزادی بیان را روزی چندین بار نشر مینمایند درحالیکه از صد ها اقدام مدنی حتی یک بار خبر نمیدهند. در چنین شرایط باید نهاد های واقعاً مدنی(نه پوشالی) بیرق دفاع از آزادی بیان و مردمسالاری را بلند کنند و روشنفکران، محصلان، متعلمان، جوانان، زنان و سایر اقشار طرفدار نور و روشنی نگذارند این درفش به زمین بیافتد.
جالب آنست، اکنون کسانی با آزادی بیان و مردمسالاری مخالف اند که طی هشت سال بخاطر آزادی بیان از جهان معاش دالری گرفته و حتی خانواده و فامیل های بعضی شان در غرب زندگی میکند.
به این آقایان میگوییم: آنانی که از کوه ها و با سلاح با این پدیده مخالفت دارند شاید به دلیل دور بودن از این مفاهیم قابل مذاکره و مفاهمه باشند، ولی شما چگونه از نفس این قانون اساسی بر ضد آنان شمشیر کشیده اید، بدانید که مردم افغانستان با آزادی بیان و مردمسالاری چیزی را که به دست می آورند عبارتند از برق، گاز، تیل، موتر، سرک، شفاخانه، پل، خانه، کشوری با اقتصاد قوی و مردمی با شکم سیر و آنچه را از دست میدهند عبارتند از جهل، ناداری، فقر، مرض، گرسنه گی، زورگویی و تعصب میباشد.
به سایر نقاط جهان نظر کنید نه تنها انسانان بلکه حتی اشجار، درختان، پرندگان و حیوانات شان در مقایسه به کشور ما در شرایط راحت تر به سر میبرند. بنابران ای شبه روشنفکرانی که در کرسی های مصلحتی تکیه زده اید، ای کسانیکه اطفال تان در کشور های غربی تحصیل میکنند ولی تیزاب پاشان به روی اطفال مکاتب را تایید میکنید، بیایید دست از این معامله ننگین و سنگین تاریخ که جز ملامتی حاصلی ندارد بردارید و ارزش هایی را که ملت افغانستان طی یک قرن به دست آورده نا دیده نگیرید و به یاد داشته باشید که این ارزش ها کدام قشله عسکری ناتو نیستند که با یک امر از یک جا به جای دیگر سوق داده شوند، این مفاهیم در خون و رگ و پوست انسانها رسوخ نموده و مانند آب و هوا جز زندگی شان میباشد و آگاه باشید که خداوند وحی الهی را با(اقرا) یا بخوان آغاز و با (قل) بندگانش را به بیان حق و حقیقت امر نموده است.Ÿ

زنان و عدالت

دسامبر 31, 2009

شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

روز چهارشنبه 2 جدی سال روان برنامه «گفتگو پلی میان نخبه گان و شهروندان» که موضوع آن زنان و عدالت بود از طرف بنیاد آرمان شهر و اتحادیه سراسری زنان افغانستان در هوتل ستاره شهر کابل برگزار شد.
در این محفل که فعالان جامعه مدنی، استادان دانشگاه، فعالان حقوق زنان، دانشجویان و رسانه ها شرکت داشتند سخنرانان در رابطه زنان و عدالت سخن گفتند، ابتدا خانم کاران ویلیمز عضو ارشد برنامه های مرکز بین المللی عدالت انتقالی در مورد زنان و عدالت در جهان صحبت نمود، بعداً ضیا مبلغ از پروژه حقوق خانواده در مرکز بین المللی حقوق و دموکراسی در مورد قانون احوال اهل شخصیه تشیع صحبت کرد. سخنران بعدی خانم صدیقه نوروزیان از دفتر مجتمع جامعه مدنی افغانستان بود. سخنران دیگر این گردهمایی خانم داکتر عالمه کوردیناتور صلح مدنی موسسه خدمات انکشافی آلمان ببود که در رابطه به نقش جنبش های زنان در جهان صحبت کرد، در پایان پرسش و پاسخ بین مهمانان و شرکت کنندگان این محفل صورت گرفت.Ÿ         بابک

ډیر افغانان د انډونزیا په قفس کی پراته دي

دسامبر 31, 2009

شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

د سکوپ ولډ، انډپنډنت نیوز په انترنټي پانه کې رپوټ ورکړ شوی دی چې تامیلیان او افغانان د اندونزیا په قفس کې پراته دي او اندونزیايي مهاجرین د استرالیا د حکومت نه غوښتنه کوي چې د مهاجرینو په هکله له ترحم نه کارواخلي ځکه اندونزیا ددوی د ستونزې د حل لاره نه ده.
انترنټ پاڼه لیکي کله چې د تاملیانو د بحري وایکنگ په نامه کښتي اندونزیا ته ورسیدله او مهاجرین د اندونزیا مقاماتو په ولکه کې ولویدل، دوی د استرالیا نه غوښتنه وکړه چې ددوی دوسیې ژر تکمیلې کړي او هغوی ته استرالیا ته د تگ اجازه ورکړي.
انترنټ پاڼه زیاتوي د اندونزیا د مهاجرینو په توقیف خونه کې ډیر شمیر په ډیر بد حالت کې ژوند کوي او دوی هم د دې په شان ورته غوښتنه د استرالیا نه وکړه.  په دې مهاجرینو کې نهه تنه افغانان هم شته چې یوه یې پنځلس میاشتې دلته تیرې کړي دي او ټول په یوه کوټه کې چې یواځې درې په پنځه متره پراخوالی لري ژوند کوي. 
یو افغان مهاجر چې د مهاجرینو په چاروکې د یو شمیر فعالینو سره خبرې وکړې گیله وکړه چې که چیرې استرالیا دوی نه مني نو ولې دغه هیواد د مهاجرینو کانوانسیون چې ددوی د حمایې غوښتونکی دی، منلی دی.  دغه فعالین د افغاني او تامیلي مهاجرینو په حالت چې د زندان په سختو شرایطو کې ژوند کوي سخت خپه شول. 
دوی وویل چې د استرالیا صدراعظم کیون رډ باید په دې برخه کې مداخله وکړي او سیاسي پناه غوښتونکي په استرالیا کې ومني.Ÿ
                                      صدای امریکا

عبادی:«استخباراتی عناصرو» می خور ونیوله

دسامبر 31, 2009

شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

د ايران د نوبل جايزې گټونکې شرين عبادي وايي، چې خوريې د دغه هېواد ‹استخباراتي جاسوسانو› نيولې ده.
دغه کار د اپوزيسيون د يو شمېر مشرانو له نيول کېدو څو ساعته وروسته شوى دى.
په يوه بيانيه کې چې د مخالفانو په يوه وېبپاڼه کې خپره شوې، مېرمن عبادي ويلي، خور يې نوشين په کور کې نيول شوې او زندان ته وړل شوې ده.
وړاندې تر دې د ايران پارلمان هغو کسانو ته چې په کړکېچنو لاريونونو کې يې لاس درلود د سختې سزا غوښتنه کړې وه.
پارلمان همدارنگه له زندانيانو سره د ولسمشر اوباما پيوستون هم وغانده.
په پاريس کې د شيرين عبادي يوه نژدې ملگري عبدالکريم لاهيجي وويل، مېرمن عبادي ورته ويلي چې د خور د نيول کېدو خبر يې خپور کړي.
((هغې راته وويل چې خوريې د تهران په وخت د شپې په نهو بجو د استخباراتو د څلورو افسرانو لخوا نيول شوې ده. زه ډېر ښه پوهېږم چې په تېرو دوو يا دريو مياشتو کې د هغې له خور سره د امنیت له وزارت نه اړيکي نيول شوي و او له شيرين عبادي سره د هغې د تړاو په هکله پوښتنې ترې شوې دي .))
د ايران په تېر اړدوړ کې درې نور خبريالان او يوه د ښځو د حقونو کمپاينره هم نيول شوې ده.
د راه سبز وېبپاڼې ويلي چې نن ګهيځ مخکښ خبريال ماشاء الله شمس الواعظين هم په خپل کور کې نيول شوی.
سرچينه زياتوي چې په ساده کاليو کې شپږ کسان د هغه کور ته ورغلل او هغه يې ونيوه. Ÿ
                                           بی بی سی

نی: د خبريالانو پروړاندې تاوتريخوالی ډېر شوی

دسامبر 31, 2009

شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

آرش پاکطین

په افغانستان کې د (نی) په نامه د رسنيو د ملاتړ يوې ټولنې په ډاگه کړې چې په روان ميلادي کال کې د خبريالانو پر وړاندې د تاوتريخوالي ٨٥ پېښې شوي دي .
دا شمېره د تېر ميلادي کال په پرتله ٧٠ سلنه زياتوالى ښيي .
دغه ټولنه وايي د خبريالانو پر وړاندې د تاوتريخوالي گڼې پېښې د حکومتي چارواکو او په ځانگړې توگه د افغان پوليسو له لوري تر سره شوي دي .
د (نى) په نامه د رسنيو د ملاتړ ټولنې روان ميلادي کال په افغانستان کې د خبريالانو لپاره له تاوتريخوالي ډک کال بللی دی .
دغه ټولنه وايي د روان ميلادي کال په اوږدو کې د خبريالانو پر وړاندې د تاوتريخوالي ٨٥ پيښې ثبتې شوې چې له نيمايي ډير يې د دوى په وينا د حکومتي چارواکو او په ځانگړې توگه د پوليسو له لوري تر سره شوي دي .
د دغې ټولنې د چارواکو په وينا د تاوتريخوالي په دغو پيښو کې د خبريالانو پر وړاندې ١١ پيښې د طالبانو او ١٣ نورې يې د نامعلومو وسلوالو کسانو له لوري تر سره شوي دي .
د نى په نامه د رسنيو د ملاتړ د ټولنې مشر نعمت الله الهي وايي د خبريالانو پر وړاندې د تاوتريخوالي کچه د تېر ميلادي کال په پرتله سږکال ٧٠ سلنه لوړه شوې ده .
ښاغلى الهي د خبريالانو پر وړاندې د تاوتريخوالي لوى لامل د رسنيو له لوري د حکومت له نيمگړتياوو نه پرده پورته کول په گوته کوي :
((کله چې رسنۍ حقايق، د حکومت نيمگړتياوې او په نظام کې په پراخه کچه د فساد موضوع خپروي حکومتي چارواکي خپله دنده او حيثيت په کور دننه او بهر په خطر کې ويني نو له همدې امله هغوى له رسنيو سره د تاوتريخوالي ډگ چلند کوي . نظام غواړي چې رسنۍ باج ورکړي او د حکومت پر حساسو ځايونو پاملرنه ونه کړي.))
د دغې ټولنې د چارواکو په وينا د روان ميلادي کال په اوږدو کې نه يوازې خبريالان وهل ټکول شوي، برمته شوي او بنديان شوي بلکې د دوى په وينا يوشمير يې وژل شوي او ټپيان شوي هم دي .
د رسنيو د ملاتړ دغه ټولنه له حکومته غواړي چې د تاوتريخوالي د ختمولو لپاره دې لارې چارې ولټوي او د دغو پيښو اصلي عاملينو ته دې جزا ورکړي .
د نى ټولنه همدارنگه له نړيوالې ټولنې او په ځانگړې توگه د رسنيو د دفاع له ټولنو غواړي چې په افغانستان کې د بيان آزادۍ د بنسټيزه کولو لپاره دې له افغان حکومت سره خپلې مرستې جاري وساتي .
افغان چارواکي د بيان آزادي په تيرو ٨ کلونو خپله لويه لاسته راوړنه گڼي.Ÿ

بزرگترین فجایع انسانی سال 2009

دسامبر 31, 2009

شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

در لیست ارائه شده از سوی پزشکان بدون مرز(MSF)، حملات نظامی، بمب بارانها و قطع کمک های مردمی در پاکستان،سومالی،یمن، سریلانکا، افغانستان و جمهوری دموکراتیک کنگو به همراه روند کند رسیدگی به بیماری هایی نظیر ایدز و بی توجهی به بیماریهایی که سبب مرگ میشود فاجعه آمیزترین حوادث امسال معرفی شده است. پزشکان «بدونمرز»(MSF)که یک سازمان حقوق بشر و پزشکی است و گروه های فعال در سراسر دنیا، هر ساله لیستی از 10 فاجعه انسانی که در دنیا رخ میدهد را ارائه میکند. این گروه ها در کشورهای بحران زده و فقیر فعالیتهای پزشکی و حمایت از حقوق بشر انجام میدهند.
این سازمان در سال 1998  لیستی ارائه کرد که بسیار موثر واقع شد. هنگامیکه در جنوب سودان قحطی و خشکسالی به وجود آمد، در رسانه های آمریکایی هیچ بازتابی نداشت. ارائه این گزارش توسط این سازمان سبب آگاهی مردم از وخامت اوضاع شد که توسط رسانه ها بازتاب داده نشده بود.
در سال 2009 نیز این سازمان لیستی از 10 فاجعه انسانی را ارائه داد.
ادامه بحران در شمال و جنوب سودان به همراه کوتاهی جوامع بین الملل نسبت به سوءتغذیه کودکان در این لیست قرار گرفت. این لیست از سوی(MSF)که گروه هایی را به 70 کشور فرستاده اند، تهیه شده است.
دکتر کریستوفر فرنیر رئیس این سازمان عنوان کرد: «جای هیچ گونه تردیدی نیست که آمار مردمی که قربانی درگیری ها شده اند و اغلب از روی عمد کمکی هم به آنها نمیرسد روبه افزایش است. در کشورهایی نظیر سریلانکا و یمن درگیریهای نظامی در سال 2009 شدت گرفت. گروه های امدادرسان نیز از دسترسی و کمک به آنها منع شده اند زیرا آنها نیز مورد هدف قرار میگیرند. این اقدام غیرقابل پذیرش تبدیل به یک شیوه شده است. تیم های ما که در مناطق جنگی یا کلینیک های ایدز و بیماریهای مربوط به تغذیه فعالیت می کردند، گزارش دادند که آنها عواقب انسانی این درگیری ها را از نزدیک لمس کرده اند. بنابر این ما موظف و ملزم هستیم که در این موارد حرف بزنیم.
سریلانکا:
هزاران مجروح، یک دهه جنگ
در سریلانکا،ده ها هزار غیرنظامی بدون دسترسی به نیروهای امدادرسان و کمک های پزشکی، درگیر اختلافات نیروهای مبارز ببرهای تامیل و نیروهای دولتی شده اند.
 سومالی:
تشدید خشونت ها و عدم دسترسی به کمک بهداشتی
در سومالی مردم بار سنگین یک جنگ ناعادلانه را به دوش میکشند. بیش از 200000 نفر در اولین ماه های سال 2009 به سوی موگادیشو، پایتخت سومالی گریختند و نیروهای امداد بیشتر مورد هدف قرار میگیرند. حداقل 42 نیروی امدادی از سال 2008 در این درگیری ها کشته شده اند که در میان آنها 3 تن از پزشکان بدون مرزنیزدیده میشوند.
یمن:
قربانی شدن غیرنظامیان
در یمن، غیرنظامیان و بیمارستانها زیر آتش سنگین مبارزان منطقه صعده و نیروهای دولتی قرار گرفتند. در این درگیری ها 150000 نفر بیخانمان شده و تنها بیمارستان «پزشکان بدون مرز» که در این منطقه فعالیت میکرد را مجبور به تعطیلی کردند.
افغانستان:
فرار امدادگران
در افغانستان، صدها هزار نفر گریختند، بیمارستانها تحت بمب باران بودند.
ایدز:
رکود در درمان
در بحث پزشکی و دارویی نیز، سالها موفقیت روزافزون درمان افراد مبتلا به ایدز در سال 2009 تهدید شده است. تلاش جهانی برای مبارزه با ایدز، سل و مالاریا و طرح اضطراری رئیس جمهور آمریکا برای کاهش بیماری ایدز بیان کننده طرحی برای کاهش و یا محدود کردن بودجه درنظر گرفته شده است.
 سوء تغذیه:
کودکان اولین قربانیان
گذشته از بی توجهی جامعه جهانی به ایدز، این غفلت در مورد سوءتغذیه کودکان نیز به چشم میخورد. بیماریهای قابل درمان نیز هر ساله جان 10 میلیون کودک زیر 5 سال را میگیرد. در سال 2009 رهبران جهانی در نشست غذایی جهان در رم دور هم گردآمدند اما طرح مبارزه با بیماری های قابل درمان تصویب نشد.
بیماریهای نادر:
کمکاری در تحقیق و پیشگیری
دیگر بیماریها نظیر چاگاس، کالا آزار، بیماری خواب و بولی اولکر نیز با وجود تعهد برای توسعه مراقبت های فعلی و انجام تحقیقات و بهره بری از داروهای موثرتر، مورد بی توجهی قرار گرفته اند.
جمهوری دموکراتیک کنگو:
خشونت پایان ناپذیر
خشونت های ادامه دار میان گروه های مسلح در شرق جمهوری کنگو مردم غیرنظامی را هم گرفتار کرده است. صدها نفر کشته شده اند، به هزاران کودک، زن و حتی مردها مورد تجاوز قرار گرفته اند.
پاکستان:
دو میلیون بیخانمان
طی سال 2009، خشونتهای داخلی در پاکستان به اوج خود رسید. درگیری ها میان ارتش پاکستان و گروه های مخالف مسلح در شمال غربی کشور که تحت سلطه قبیله ها بوده است موجب بیخانمانی 2 میلیون نفر است. انفجار بمبهای متعدد در شهرهای اصلی پاکستان هم جان صدها نفر را گرفت و هزاران نفر نیز مجروح شدند.Ÿ

سال 2009، سال پر از خم و پیچ برای اتحادیه اروپا

دسامبر 31, 2009

شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

هازل باخ

 در سال 2009 موضوع مهم براي اتحاديه اروپا راه طولاني و مشکل بسوي قرارداد ليزابون بود. بار ها مجموع اين قرارداد اصلاحي در سرحد نابودي قرار گرفت.
در اخير همه چيز وابسته به يک فرد بود، و آنهم به رييس جمهور چک، واسلاو کلاوس، يکي از مخالفان واضح اين قرارداد. بالاخره خوزه مانوئل باروزو، رييس کميسيون اتحاديه اروپا با صراحت کامل گفت:
«ما فعلاً در وضعيتي قرار داريم که در آن يک کشور عضو در برابر تمامي اعضاي ديگر و تأسيسات اتحاديه اروپا خود را مسوول مي سازد. و اين واقعاً مسووليت بس سنگيني است.»
در اخير کلاوس آنرا امضاء کرده و ممکن شد تا قرارداد يادشده از اول دسامبر نافذ شود. اما از جهات ديگر نيز سال 2009 براي اتحاديه اروپا يک سال پر از مشاجره و دعواي داخلي بود. زعماي دول و حکومات در ماه جون براي يک دوره ديگر براي باروزو موافقه کردند. براي اين کار رييس جديد سويدني شوراي اروپا، فريدريک راينفلد، بر پارلمان اروپايي فشار وارد کرد. ولي اين تنها سوسياليست ها نبودند که نمي خواستند، در برابر تصميم شوراي اروپايي سر تعظيم فرود آورند، چنانچه مارتين شولتس، رييس فراکسيون سوسياليست ها در پارلمان اروپايي واضح ساخته گفت:
«من براي شما پيشنهاد کردم آقاي صدراعظم راينفلد که يکبار کانديد خود را به پارلمان بفرستيد تا او درين جا بگويد که چه برنامه هايي دارد، و ما در پارلمان ببينيم که بر اساس پلان هايش اکثريتي را در پارلمان پيدا کرده مي تواند. من هراس دارم در صورتي که اين کانديد از خود جديت بخرچ ندهد، اکثريتي را دراين پارلمان بدست آورده نميتواند.»
ولي با آنهم پارلمان موافقتش را ابراز کرد، ولي نمايندگان پارلمان بيش از همه مي خواستند خود را در برابر شورا و زعماي دول و کشور ها تبارز بدهند.
مانند گذشته بحران مالي و اقتصادي بر سال 2009 در بروکسل سايه افگنده بود. به هر اندازه اي که وضعيت با ثبات تر مي شد، حکومت ها مي خواستند خود را بر کاهش کسر بودجه هاي شان متمرکز بسازند. ولي ژان کلود تريشي، رييس بانک مرکزي يادآور شد که بعضي از کشور هاي بزرگ در قسمت «پلان ثبات» از بي توجهي کار گرفته اند.                         
«آنچه مربوط به آلمان و فرانسه مي شود، بايد با ايشان همانسان برخورد شود، بر اساس اصول مساوات، مانند ديگران هم. «برنامه ثبات و رشد اقتصادي» از هرنگاه براي ما تعيين کننده است.»
ولي پاريس و برلين بعد از دريافت اخطار اطمينان دادند که اصول «برنامه ثبات و رشد اقتصادي» را مراعات مي کنند.
اکثريت در اتحاديه اروپا به اين باور اند، تا زماني که موضوع قرارداد ليزابون نامعلوم بود، در مورد دور ديگر توسعه اروپا فکر نمي شد، به استثناي کرواسي. ولي کارل بيلت، وزير خارجه سويدن در تابستان، زماني که هنوز آينده قرارداد ليزابون نا معلوم بود، در درازمدت از شموليت کشور هاي بالکان غربي و ترکيه جانبداري کرده، گفت:    
«تصور من از اروپا، اروپايي است، که تمام اروپا را دربر گيرد. تصور من اروپايي  نيست، که کشور ها، اديان و مليت هاي بخصوصي را از آن خارج شود. اين تصور بلندپروازانه اي است. من تمام مشکلاتي را، که با آن وابسته است مي دانم. اما يگانه طريقه برخورد با اين موضوع مباحثه آشکارا است. شايد درين قسمت کمتر عمل نموده باشيم»

مخالفت زياد عليه شموليت ترکيه وجود دارد. موضوع شموليت کشور هاي غرب بالکان کمتر مناقشه آميز است. به مجردي که اصلاحات داخلي اتحاديه اروپا تأمين شد، وزراي داخله اتحاديه اروپا فيصله کردند که باشنده هاي صربستان، مونتنيگرو و جمهوري يوگسلاوياي سابق، مقدونيه مي توانند از 19 دسامبر بدون ويزه در محدوده شنگن سفر کنند. بعد از چند ماهي ممکن است براي باشنده هاي البانيا و بوسني وهرزگوويين نيز عين امکانات ميسر شود. بوريس تاديچ رييس جمهور صربستان سهولت ها در بخش ويزه را به باشنده هاي بالکان غربي بيشتر از صرف يک آزادي سفر مي داند. اومي گويد:
«اين يک روز بسيار با اهميتي است براي باشنده هاي صربستان. و من اميدوارم که باشنده هاي البانيا و بوسنيا و هرزوگووينيا نيز بزودي ممکن آزادي ويزه را حاصل کنند. اين اولين گاميست بسوي ادغام کامل کشور هاي منطقه ما در اتحاديه اروپا.»
قرارداد ليزابون دو مقام کليدي ديگري را بوجود آورد، يکي رياست دايمي شوراي اروپايي و ديگري نمايندگي سياست خارجي و امنيتي. بعد از هفته ها مناقشه، زعماي دول و حکومات، هرمن فان رومپوي بلجيمي را بحيث رييس و «کاترين اشتون» بريتانيايي را نماينده ارشد براي سياست خارجي اروپا تعيين کردند.
هرمن فان رومپوي در همان روز مقرري اش تأئيد کرد که وي در قدم اول وظيفه گردانندگي را خواهد داشت تا شخصيت رهبري کننده، اوافزود:
«نظر شورا کاملاً مافوق نظر شخصي من قرار دارد. اين مهم نيست که من چه فکر مي کنم. نقش من جستجوي تفاهم درين و يا در آن موضوع است.»
از سوي ديگر فان رومپوي قدرت حاضر جوابي اش را به اثبات رسانيد. از هنري کسينجر يکي از وزراي خارجه اسبق ايالات متحد امريکا اقتباس شده است که اونمي داند، اگر وقتي با اروپا صحبت کند، به کي بايد زنگ بزند. يکي از ژورناليستان مي خواست بداند، که حالا جانب مقابل براي چنين صحبت هايي کيست. فان رومپوي بلافاصله جواب داد:«ما همين حالا منتظر اولين مکالمه تلفني استيم.»
به هر اندازه اي که سال به طرف آخر مي رفت و کنفرانس اقليمي کپنهاگ خود را نزديک مي ساخت، به همان اندازه حفظ اقليم در پيشاپيش همه موضوعات قرار مي گرفت. صدراعظم آلمان، انگلا مرکل در ماه نوامبر هشدار داد که حفظ اقليم همسان بحران اقتصادي جدي گرفته شود، اوگفت:
«ما اين سال را با بحران شديد اقتصادي و مالي بين المللي آغاز کرديم. ما براي همکاري بين المللي خود را شامل گروه 20 ساختيم. اما از ديدگاه بسياري انسانها همه آن هيچ خواهد بود وقتي ما نتوانيم کنفرانس اقليمي را موفقانه به پايان برسانيم.»
با آنکه نتايج کپنهاگ کمتر از آنچه بود که از طرف مردمان جهان انتظار برده ميشد، اتحاديه اروپا در آينده هم خود را منحيث پيشگام و کنفرانس کپنهاگ را منحيث صرف يگ گامي ميداند که بايد گام هاي ديگري به تعقيب آن برداشته شود.
همچنان در پيمان ناتو نيز دبيرکل جديدي بکار آغاز کرد – اندرس فو راسموسن دنمارکي.
بيش از همه بخاطر تغيير در قصر سفيد، اوايل سال در پيمان بعضي از تغييرات بوجود آمد. راسموسن طور مثال تصميم بارک اوباما را براي متوقف ساختن برنامه سلفش جورج دبليو بوش مبني بر جابجا کردن سيستم دفاعي امريکا در پولند و چک به شکل موجود آن، ارزيابي مثبت کرد.Ÿ

قدرتمند ترین زنان جهان در سال 2009

دسامبر 31, 2009

شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

گردآوری و تلخیص از یما سیاووش

به گزارش عصر ایران  مجله معتبر فوربس مطابق روال سالیان اخیر در گزارشی اسامی یکصد زن قدرتمند جهان در سال 2009 را منتشر کرد و صدراعظم آلمان را در صدر این فهرست قرار داد. براساس این گزارش، نفوذ روزافزون زنان در عرصه های تجارت، سیاست و سازمان های غیرانتفاعی قدرت زیادی به آنها بخشیده است.  در اعلام فهرست جدید زنان قدرتمند جهان از سوی فوربس، معیارهایی چون «محبوبیت» یا «معروفیت» زنان، ملاک قرار نگرفته بلکه این زنان براساس میزان نفوذ خود در عرصه های مختلف سیاسی، تجاری و سازمان های غیرانتفاعی معرفی شده اند. در این فهرست زنانی انتخاب شده اند که اداره کننده کشورها، شرکت های بزرگ یا سازمان های غیرانتفاعی ذی نفوذ هستند. رتبه بندی این زنان همچنین براساس عواملی چون میزان توجه رسانه های عمومی به آنها و نیز اندازه سازمان یا کشوری که تحت رهبری این زنان قرار دارد انجام شده است.

رتبه اول این فهرست برای چهارمین سال متوالی در اختیار انگلا مرکل قرار گرفته است. مرکل رهبر چهارمین اقتصاد بزرگ جهان است و در حال حاضر با چالش های اقتصادی بزرگی روبروست.

شیلا بیر مدیرکل شرکت بیمه ذخیره فدرال آمریکا نیز کماکان در رتبه دوم قرار دارد. او امسال بیش از 77 بانک را زیر سلطه خود درآورده است.

ایندرا نویی مدیرعامل شرکت پپسی کولا در مقام سوم این فهرست قرار دارد.

سینتیا کارول مدیرکل شرکت معدنی آنگلوآمریکن در رتبه چهارم دیده می شود.

هو شنگ رئیس شرکت بزرگ اقتصادی تاماسک سنگاپور که اکنون به دنبال جانشین می گردد در رتبه پنجم فهرست فوربس قرار گرفته.

آیرن روزنفلد مدیرکل شرکت مواد غذایی کرفت فود نیز در جایگاه ششم قرار دارد.

الن کولمن مدیرعامل شرکت آمریکایی دوپونت در جایگاه هفتم میباشد.

آنجلا برالی مدیرعامل شرکت بیمه ول پوینت در مقام هشتم است.

آن لوورژن مدیر شرکت اتمی فرانسوی آورا در جایگاه نهم میباشد.

لین السنانس مدیر شرکت سونوکو در جایگاه دهم این فهرست قرار گرفته است.

در فهرست امسال زنانی چون میشل اوباما همسر بارک اوباما در مقام چهلم، سونیا گاندی رهبر حزب کنگره ملی هند در مقام سیزدهم و ملکه رانیا بانوی اول اردن در مقام هفتاد و ششم قرار دارند.Ÿ

وضعیت حقوق بشر در سال 2009

دسامبر 31, 2009

شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

از ایران تا مینامار، از دارفور تا گوانتاناما، سال ۲۰۰۹، سالی با چالش های بیشمار و انکشافات قابل ملاحظه در ساحه حقوق بشر در سراسر جهان بود.
تام ملینوسکی کارشناس سابقه دار مشی خارجی و رئیس گروه ناظر حقوق بشر در واشنگتن که یک گروه غیر دولتی مدافعه از حقوق بشر میباشد، عمیقاً از ظرفیت و توانایی انسانها برای استفاده از خشونت و قدرت آگاهی دارد. وی از ادامه تخطی از حقوق بشر در دارفور و سودان بحیث یک نمونه یاد میکند. وی میگوید باوجودیکه پاکسازی نژادی توسط تندروان عرب تبارجین جاوید و خشونت های حکومت سودان نسبت به اوایل این دهه، تا اندازۀ کاهش یافته است ولی خشونت های شدید و پراکنده همچنان در آن ساحه در سال ۲۰۰۹به مشاهده میرسد.
«قضایای دیده شده است که مردم ملکی توسط نیرو های هوایی حکومت سودان، هدف بم افگنی قرار گرفته اند، و خشونت های ناشی از تشنجات بین حکومت و گروه های شورشی همچنان ادامه دارد. تعداد کثیری از مردم در دارفور، بعلت پاکسازی نژادی از قرات زادگاه شان، اخراج شده و در کمپ های مزدحم، بیجا شده گان داخلی زندگی میکنند. این کمپ ها بذات خود آسیب پذیر میباشند. مردمیکه برای جمع نمودن مواد غذایی و یا چوب برای سوخت از کمپ ها خارج میشوند، آسیب پذیر میباشند، و این خود یک بحران است».
و اما انکشافاتی هم برای کاهش این بحران صورت گرفته است. (ملینوسکی) به این نکته اشاره میکند در عین حالیکه چین بحیث یک قدرت جهانی در حال ظهور است، رهبران آنکشور هم بیشتر جوابگو میشوند، چیزیکه در سابق نبود.
«چین مدتها است که در مورد گذشته خراب حقوق بشر در آنکشور، تحت فشار قرار دارد. ولی فقط در چند سال اخیر است که این فشار را در رابطه بادیگر کشور های جهان که حقوق بشر را تخطی میکنند،واقعاً احساس نموده است. و در حالیکه مایه تعجب بعضی ها میگردد، چین و متحدین آن در سودان و برما مداخله نموده و از آنکشور ها تقاضا نموده است تا حداقل اندکی این خشونت ها و فشار ها را کاهش دهند. ولی متاسفانه، چین از نفوذ قابل ملاحظه خود روی این کشور ها، از طریق فروش سلاح و معاملات اقتصادی، به منظور فشار برای کاهش تخطی ها استفاده نکرده است»
ملینوسکی با اشاره به سرکوبی ها در کیوبا و مینامار میگوید سال ۲۰۰۹، سالی مختلط برای فعالیت های دیموکراسی بود.امسال شاهد قیام بزرگ جنبش مخالفین در ایران بودیم که ادعا میکنند، در انتخابات ملی ماه
جون، برنده بوده اند. ولی، (ملینوسکی) میگوید، مقامات حکومتی، محمود احمدی نژاد را برنده اعلام نمود.
«تظاهر کننده گان با خشونت شدید سرکوب شدند. محاکمات نمایش ترتیب داده شد. و ما در چند ماه اخیر، شاهد ظهور یک حکومت تقریباً نظامی در ایران بودیم، که تا اندازۀ جایگزین حکومت ملا های شد که قبل از انتخابات، در آنکشور حکمفرما بود. و باوجود آنهم، جنبش مخالفین همچنان به مبارزه خود ادامه میدهد».
در افغانستان، فعالین میگویند نسبت به سال ۲۰۰۱که ایالات متحده و متحدین آن رژیم سرکوب کنندۀ طالبان را خلع قدرت نمودند، حق و حقوق زنان تا اندازۀ بهبود یافته است. ولی (ملینوسکی) میگوید زنان افغانستان هنوز هم با چالش های بسیاری در رابطه به حقوق و آزادی هایشان، مواجه میباشند.
«در حقیقت، رفتن به مکتب برای دختران و زنان افغان هنوز هم مایه ترس و خوف میباشد. هنوز هم سخت گیری های شدید روی زنان وجود دارد که از خانه هایشان خارج نگردند، به تعلیم و تربیه رو نیاورند، داخل محیط کاری نگردند و سعی نکنند تا یک زندگی عادی داشته باشند.»
طبق اظهارات (ژان فلیپ شاسی)، عضو اداره بین المللی مهاجرین که مقر آن در جینوا میباشد، به تناسب کشور های پیشرفته جهان، ادامه بحران مالی جهان در سال ۲۰۰۹، منجر به مشقت های بیشماری در کشور های رو به انکشاف گردیده است زیرا ، بسیاری از مردم در آنکشور ها، قبلاً هم در شرایط مشکل اقتصادی، زندگی را سپری مینمودند. (شاسی) بطور مثال میگوید بسیاری از مردم از کشور های شمال افریقا، غرض جستجویی کار به هسپانیه مهاجرت نمودند. ولی میزان بیکاری در اروپا هم در سال جاری به نهایت خود رسید و استقبال از مهاجرین چون گذشته ها نبود. در سال ۲۰۰۹، زنان و اطفال خاصتاً، با بهره برداری های جنسی و حتی برده گی، از جانب قاچاق بران انسان، مواجه بودند. (شاسی) میگوید حقوق انسانی برای مهاجرین مرد در داخل قاره افریقا، با خطرات بیشتری در سال جاری به همراه بود.
«بعنوان مثال، در اوایل امسال، (آی.او.ایم) یا اداره بین المللی مهاجرت گزارشی را به نشر رسانید که مخصوصاً روی مردان جوان شرق افریقا یا از شاخ افریقا تمرکز داشت که از طریق افریقای جنوبی در جستجویی کار قاچاقی بیرون می آیند. در حالیکه ما کدام حادثه خاصی را به منظور بهره برداری کشف نکردیم ولی ما آگاه هستیم که این مردان جوان مهاجر در یک مقطع از مسافرت شان و با تقبل مخاطرات زیاد با گذرنمودن قاچاقی از سرحدات بین المللی،مورد بهره برداری قرار میگیرند»
باوجود ادامه این شکنجه ها، (تام ملینوسکی) رئیس گروه ناظر حقوق بشر در واشنگتن به این عقیده است که احترام به حقوق بشر در سراسر جهان در حال افزایش میباشد.
«یقیناً من تصور میکنم که ظرف چند دهه اخیر، موضوعات حقوق بشر، در روابط بین المللی، برجسته تر گردیده است. نسبت به سی تا چهل سال قبل،و با وجود ادامه بسیاری از حوادث درد ناک در جهان، بسیاری از مردم امروز از حقوق انسانی خود لذت میبرند، از داشتن حق برای تغیر دهی حکومات خود، از داشتن حق برای بیان عقاید خود و حق ادای آزادنه فرایض دینی خود.»
باوجودیکه (تام ملینوسکی) امیدوار است اوضاع در رابطه به حقوق بشر در سال ۲۰۱۰بهبود بیشتر یابد، ولی وی و دیگر فعالین میگویند آنان همچنان به مبارزه خود برای جهانی ادامه خواهند داد که مصئون، امنیت اقتصادی و آزادی از ترس و خوف برای تمام مردم جهان، مهیا گردد.Ÿ
                                                   انترنت