بایگانیِ فوریه 2010

پاکستان زور پنجه اش را به ایالات متحده نشان میدهد!

فوریه 25, 2010

نوشته: محمد داود سیاووش
دولت پاکستان در حالی ملا برادر، ملا کبیرو ده تن از قوماندانان طالبان را دستگیر نمود که ایالات متحده و کشور های غربی تلاش دارند به نحوی از معضله جنگ در افغانستان پایشان را بیرون بکشند. پاکستان با درک این مسأله میخواهد با تحفه جدیدی به ایالات متحده کمک های بزرگ آنکشور را جلب نموده و کلید قطع جنگ در افغانستان را از این طریق بدست گیرد.
طوریکه گفته میشود ایالات متحده در این راستا کمک هایش را به پاکستان 3 برابر و اروپا 2 برابر ساخته اند. در حالیکه بار اول با اخطار ایالات متحده پرویز مشرف ملا سلام ضعیف را از سفارت افغانستان در پاکستان به ایالات متحده دست بسته تسلیم نمود، این بار با تغییر مکان ملا برادر و ملا کبیر از یک مهمانخانه تشریفاتی به یک اتاق نظارتی میخواهد هژمونی منطقه را در غیاب غرب به دست گیرد.
کارشناسان به این باور اند که استخبارات پاکستان در چنین حالات فقط طالبانی را قربانی میکند که مصرف شان گذشته و به درد سیاست های روزمره آنکشور نخورند. در حالیکه هم کلاس های ملا برادر در پاکستان گشت و گذار مینمایند معلوم نیست ایالات متحده با این تحفه نا چیز که برای پایان بخشیدن جنگ در افغانستان چندان سرنوشت ساز هم نیست قانع خواهد شد یا نه؟ در حال حاضر که از یکطرف فشار ایالات متحده بخاطر مبارزه با طالبان و القاعده بر پاکستان شدت یافته که به اشاره استخبارات آنکشور طیارات بی پیلوت دستآورد هایی دارد و از جانبی تحت فشار جامعه جهانی پاکستان با هند مذاکرات را آغاز نموده. برخی کارشناسان این سوال را در برابر دولتمردان افغانستان قرار میدهند که آیا آنان خواهند توانست به دور از احساسات و اظهارات ضد و نقیض، با یک تفکر منطقی برگۀ برنده سیاست منطقه را به نفع ثبات در افغانستان بدست گیرند یا نه؟

Advertisements

به لشکر جوانان بیکار توجه کنید!

فوریه 18, 2010

در حالیکه یکصد و ده هزار فارغ التحصیلان سال 1388 صنوف دوازدهم مکاتب افغانستان در کانکور شمولیت به موسسات عالی و نیمه عالی اشتراک نمودند، به قول معین تدریسی وزارت تحصیلات عالی در حدود بیست و سه هزار این فارغان در موسسات عالی و حدود چهل و سه هزار شان در موسسات نیمه عالی جذب میشوند که 30 فیصد مجموع شانرا دختران تشکیل میدهند.
مشکل بیکاری هنوز یکی از پرابلم های بزرگ دولت افغانستان میباشد. در حالیکه تعداد کثیری از فارغان سالهای قبل نیز بیکار اند معلوم نیست دولت افغانستان در کاریابی این جوانان بیکار پلانی رویدست دارد یا نه؟
تجربه نشان داده که بیکاری مخصوصاً در میان جوانان عامل اصلی جرایم، انحرافات و حتی افتادن جوانان به دام باند های تبه کار و دهشت افگن بوده است. دولت افغانستان به این می نازد که هشت درصد جوانان وارد موسسات عالی میشوند و آنرا در برابر سه درصدی میگذارد که در برخی کشور های آسیایی و افریقایی جذب میشوند ولی در این باره چیزی نمیگوید که افغانستان یک کشور در حال جنگ است و خطر آن وجود دارد که از این جوانان به حیث هیزم جنگ استفاده شود. بعضی کارشناسان این نگرانی را مطرح میکنند که اگر دولت راه حلی برای رفع مشکل بیکاری این جوانان پیدا نکند شاید مخالفان آنانرا با پرداخت پول در جنگ استخدام کنند.

در حاشیه مذاکرات با عربستان سعودی!

فوریه 3, 2010

نوشته: محمد داود سیاووش
درحالیکه عربستان سعودی به دلیل یکی از سه متحد قبلی امارت طالبان بودن میتواند نزدیک ترین آدرس مراجعه به آنان تصور شود، ولی از آنجاییکه اخیرا فعالیت های القاعده درعربستان سعودی ,یمن ,سومالی وسایر مناطق شرقمیانه وافریقا افزایش یافته کارشناسان در توانایی عربستان سعودی برای نزدیک ساختن طالبان به دولت افغانستان با توجه به روابط تنگاتنگ رهبران طالبان والقاعده شک دارند و سوالاتی نزد مردم افغانستان ایجاد شده است . یکی آنکه ملامحمد عمر که امارت خود را به خاطر نسپردن اسامه به ایالات متحده ازدست داد چگونه حا لا درشرایطی که در بسیاری موارد به القاعده وابسته گی پیدانموده از آنان جداشده میتواند .
دوم: اینکه ،چه معیاری وجود دارد که فهمیده شود واقعا طالبانی که به دولت پیوسته اند باالقاعده به شکل اندرگروند ارتباط ندارند ، مگر اینکه طالبان برمواضع القاعده حمله نموده در جنگ آنان را از مناطق افغانستان وپاکستان خارج سازند ، آیا طالبانی که به دولت میپیوندند میله سلاح شان را به سوی القاعده دور خواهندداد؟ برخی کارشناسان این نگرانی را مطرح میکنند: سنگنی یک نیروی قوی برشانه حکومتی که در بسیاری زمینه ها به مشکلات مواجه است آیا در نبود قوای بین المللی باعث از پای انداختن دولت وتکرار تجربه دوران داکتر نجیب نخواهد شد ؟ کارشناسان میگویند: معاملات بزرگ با رهبری طالبان درشرایطی که دولت توان فزیکی برداشت بدنه جنگی آنان را ندارد در صورتیکه نیروهای بین المللی پای شان را از صحنه بکشند احتمالاً به مفهوم از پای افتادن دولت خواهد شد واز جانبی باحضور فعال طالبان درصحنه درصورت ازدست دادن حمایت نیرو های بین المللی آغاز دوره هرج ومرج وکشمکش هارا بایدانتظار داشت ، درحالیکه عده از اعضای پارلمان ازجریان مذاکرات اظهاربی خبری میکنند مذاکره چندعضو پارلمان بانمایندگان حزب اسلامی در (مالدیو) وتماس های سطوح مختلفی که دولت افعانستان از آن نام میبرد همراه با صدای استاد پاکستانی ملامحمد عمر در آمادگی به کشاندن وی به مذاکرات وخموشی ایران دراین پروسه وآمادگی مشروط هند وروسیه درسهم گیری به این جریان نشان میدهد که هرگاه ایالات متحده وکشورهای غربی پای شان را از افغانستان بکشند درکشورتجربه دهه( نود) تکرار خواهد شد . بسیاری از صاحبنظران یگانه راه تامین صلح را در باز نمودن باب مذاکرات مدنی باطالبان وداخل ساختن آنان ازدروازه قانون اساسی ودرشرایط حیات ملکی به حیات صلح آمیز میدانند درغیر آن باهر حرکت نظامی اگر بخشی به دست بیاید بخش های از پروسه جدا شده کشور به میدان تاخت وتاز کشورهای همسایه وقدرت های منطقوی مبدل خواهد شد ، ولی دراین حال اگر شرایط ایالات متحده برای پیوستن طالبان به پروسه صلح واظهارخوشبینی همزمان باتهدید به شکستن ماشین جنگی طالبان را توسعه گوردن بروان واظهارات مقامات آلمان را در اظهار هماهنگی شان با پلان های مک کرستال کنارهم بگذاریم میتوان پیشبینی نمود که برای پیوستن افراد طالبان وحزب اسلامی خطوط قرمزی نیز مشخص شده است.