بایگانیِ مارس 2013

فلک را سقف بشگافید و طرح نو در اندازید

مارس 27, 2013

شماره 117/چهارشنبه 7 حمل 1392/ 27 مارچ 2013

نوشته: محمد داود سیاووش

pen-and-paper-clip-art22-5

با توجه به بن بستی که در مناسبات داخلی و خارجی رهبری با نیروهای داخلی و دنیا به وجود آمده و با در نظرداشت اینکه سیاست های موجود عدم کارایی شان را در عرصه ی ملی و بین المللی به کرات به اثبات رسانیده، نمیتوان انتظار هیچ معجزه یی را از گروه حاکم در مدت کم باقیمانده از دوره ی کارشان انتظار داشت.

اتحاد میکانیکی گروههای قبرس، روم، پیشاور و اتحاد شمال که در بن شکل گرفت و پس از آن طی بیش از یک دهه قدرت را گروگان گرفت، نتوانست گام مؤثری در عرصه های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی با استفاده از پوتانسیل ها و ظرفیت ها کمک های جهان بردارد.

در فرصت کمی که تا رسیدن به انتخابات مانده، نیرو های سیاسی و جامعه مدنی باید در چند مورد از جا تکان بخورند:

1- خط روشن شود و نیروهای سیاسی صادقانه بر اساس برنامه ها به هم نزدیک شوند و این حالت با گرگ گوشت خوردن و با چوپان نوحه کردن کنار گذاشته شود.

2- رسیدن به قدرت به حیث وسیله برای تحقق هدف باشد نه بر عکس آن و احزاب در معاملات سیاسی با نظریات شان وارد شوند نه به شکل یک شرکت سهامی در قدرت.

3- یک یا چند پلاتفورم تدوین شود که بدور آن جریان ها و نیروهای خُرد و بزرگ جمع شده بتوانند. دشواری لحظه ی کنونی آنست که از تندرو ترین عنصر وابسته به دهشت افگنی تا رادیکال ترین دموکرات و تا افراطی ترین چپ و راست به شکل یک شرکت سهامی چوکی های دولت را با هم تقسیم نموده و بدتر از آن خود را غیر قابل تعویض میدانند.

برای گذار از این آزمون بزرگ باید نیروهای سیاسی و جامعه مدنی دست بکار شده:

اولاً اهرم نیرومند فشار بر حکومت را ایجاد کنند.

دوم این نیروهای سیاسی و جامعه مدنی از وضعیت افزار دست قدرتمندان بر آمده به حیث یک نیرو خود را طوری مطرح سازند که در مواردی چون ترکیب و نحوه فعالیت کمیسیون انتخابات، ثبت افراد واجد شرایط رأی دهی در سطح کشور و جلوگیری از استعمال برگه ی تقلبی رأی بطور مستقلانه نقش داشته باشند.

آقای کرزی در پی آنست که در سال اخیر دوره ی کارش از وی کلیپ های تصویری از سخنان تند و آتشین به آدرس متحدینش در تاریخ ثبت شود تا از این طریق به قول معروف هم شهید شود، هم غازی و هم صحت و سلامت به منزل رسیده بر برج عاج تاریخ بنشیند و به این هدف بازی مغلقی را رویدست گرفته که در آن کسانی که غرب را به افغانستان آورده اند، اکنون موضع ضد غربی دارند و کسانی که اصلاً هیچ نقشی در این پروسه نداشتند به صفت طرفداران غرب مغالطه میشوند. با این برجسته ساختن موج ضد امریکایی به ظاهر ملی گرایانه آقای کرزی و همکارانش میخواهند افکار عامه را در انتخابات به نفع کاندید خودشان اغوا کنند و از جانبی در مناطق جنوب که در زمان زمامداری شان به ویرانه مبدل شده با رهایی چند طالب خود را مدعی العموم طالبان جا بزنند. در چنین وضعیت پیچیده نیروهای سیاسی و نهاد های مدنی باید با حرکت های معنی دار و تعریف شده و آدرس های مشخص افکار و نظریات ملی سر بلند کنند و در دور بعدی کشور را از گرداب بن بست کنونی نجات داده رابطه ی زخم خورده ی افغانستان را با جهان و میان اقوام التیام بخشند.Ÿ

Advertisements

بدون شرح

مارس 27, 2013

شماره 117/چهارشنبه 7 حمل 1392/ 27 مارچ 2013
زمان

ترانه سمنك

مارس 27, 2013

شماره 117/چهارشنبه 7 حمل 1392/ 27 مارچ 2013

سمنك در جوش ما كفچه زنيم

ديگران در خواب ما دبچه زنيم

***

سمنك نذر بهار اس

ميله شب زنده دار اس

اين خوشي سالي يك بار اس

سال ديگر يا نصيب

***

سمنك در جوش ما كفچه زنيم

ديگران در خواب ما دبچه زنيم

***

موسم عيش بهار اس

موجب شور و شرار اس

دخترا دورش قطار اس

همه جا سبز سبزه زار اس

***

سمنك در جوش ما كفچه زنيم

ديگران در خواب ما دبچه زنيم

***

بي شكر شيريني داره

خود به خود رنگيني داره

طعم چون شيريني داره

سال ديگر يا نصيب

***

سمنك در جوش ما كفچه زنيم

ديگران در خواب ما دبچه زنيم

***

تازه از جوش و خروش اس

سمنك در خود به جوش اس

اين خوشيي جامه پوش اس

عيد نوروز مبارك

***

سمنك در جوش ما كفچه زنيم

ديگران در خواب ما دبچه زنيم

روز جهانی نوروز در مسیر اساطیری زمان

مارس 27, 2013

شماره 117/چهارشنبه 7 حمل 1392/ 27 مارچ 2013

تتبع و نگارش: محمد داود سیاووش

Kapisa3

عنعنه باستاني نوروز از باستان تا الان از كرانه هاي باختر تا اقصاي خاور به شيوه هاي گوناگون و هر چند رنگينه و بوقلمون اما در اصل با مفهوم واحد و همگون رقم خورده است.

منشأ پيدايش نوروز به درستي معلوم نيست، اما قدمت اين روز را حد اقل سه هزار ساله قلمداد ميكنند كه قديمترين آيين ملي در جهان به شمار مي رود. در برخي از متون از جمله شاهنامه فردوسي و تاريخ طبري جمشيد و در برخي كيومرث به عنوان پايه گذار نوروز معرفي شده است.

به روايت شاهنامه جمشيد در حال گذشتن از آذربايجان دستور داد در آنجا تختي براي او بگذارند و خودش با تاجي زرين بر تخت نشست. با تابیدن نور خورشيد بر تاج زرين او جهان منور شد و مردم شادماني كرده آنروز را نوروز ناميدند.

ژنده بالا2

برخي روايات تاريخي آغاز نوروز را به بابليان نسبت ميدهد و در بعضي روايات از زردشت به عنوان بنيانگذار نوروز نامبرده شده. تجليل از نوروز در فرهنگ هاي مختلف به شگرد هاي متفاوت اما در اصل واحد صورت ميگیرد كه شمه يي از آن را به توجه خوانندگان ميرسانم:

نوروز در آذربايجان:

در آذربايجان از نوروز به عنوان عيد رسمي و ملي تجليل به عمل مي آيد و باري دولت به مناسبت نوروز 8 روز تعطيل رسمي اعلام كرد. در باره ي پيدايش نوروز در آذربايجان اسطوره ها و افسانه هاي گوناگون نقل شده. در يكي از روايات آمده كه: سياووش پسر كيكاووس نزد افراسياب رفت و تا آن حد مورد تفقد و پذيرايي و نوازش وي قرار گرفت كه افراسياب دخترش را به عقد وي در آورد. سياووش به پاس استقبال گرم از وی در ديار افراسياب ديوار بخارا را بنا نهاد، ولي دشمنان ميانه ي سياووش و افراسياب را طوري بر هم زدند كه افراسياب تصميم به قتل سياووش گرفت و پس از كشتن سياووش دستور داد جنازه اش را روي كنگره هاي ديوار بخارا قرار دهند. زردشتيان جسد وي را برداشته و در قدمگاه دروازه ي شرقي دفن كردند و مرثيه هاي بسياري در وصف سياووش و مرگش سرودند و در همين مرثيه ها روز دفن سياووش را نوروز ناميدند.

مردم آذربايجان پس از پايان چله خود را براي استقبال نوروز آماده ميكنند و از آن به عنوان عيد صلح، دوستي، وحدت و يكپارچه گي تجليل به عمل مي آورند.

نوروز در تاجكستان:

نوروز براي مردم تاجكستان به ويژه بدخشانيان آن سرزمين به مفهوم جشن ملي نياكان است كه براي سه روز آنرا بر گزار ميكنند. آنها از اين روز به عنوان رمز دوستي و زنده شدن كل موجودات ياد ميكنند و بنام «خيدير ايام» يعني جشن بزرگ معروف است. پيش از فرا رسيدن نوروز كودكان تاجكستان با برگزاري مراسم «گل گرداني» پيغام نوروز را به ديگران مي رسانند. اين مراسم يك هفته قبل از نوروز صورت ميگيرد. كودكان به خانه هاي مردم رفته با قرائت شعر هاي فارسي فصل بهار را به آنان شادباش ميگويند و در پاسخ صاحبان خانه ها به آنها مقداري گندم، نخود، نسك و يا شيريني اهدا ميكنند. كودكان اين مواد عيدي را به خانه يكي از دوستان مي برند و صاحب خانه برايشان غذاي نوروزي آماده مي كند. «آتش پرك»، «جفت براران»، «گل گشت»، برگزاري مراسم فرهنگي و كشتي گيري محلي از ساير برنامه هاي تاجكان در گراميداشت از نوروز ميباشد. مردم تاجكستان در ايام نوروز خانه تكاني مي كنند و پس از طلوع كامل خورشيد هر خانواده ميكوشد وسايل خانه را زودتر به برون آورده و يك پارچه قرمز را بالاي دروازه ي ورودي بياويزد. يكي از غذا هاي معروف تاجكستان در نوروز «باج» نام دارد كه در اين غذا كله پاچه ي گوسفند را با گندم پخته به ميهمانان پيشكش ميكنند.

نوروز در قزاقستان:

مردم قزاقستان نوروز را اعتدال بهاري دانسته به اين باور اند كه در اين روز ستاره هاي آسمان به نقطه ي ابتدايي ميرسند و همه جا تازه ميشود. در شب سال تحويل تا شب «قزير» صاحب خانه دو عدد شمع در بالاي خانه اش روشن كرده خانه تكاني مينمايد. مردم قزاق به اين باور اند كه پاك و تميز بودن خانه در آغاز سال نو باعث مي شود كه افراد خانه دچار بيماري و بدبختي نشوند. در شب نوروز دختران روستايي قزاق با آخرين گوشت باقيمانده از اسپ كه «سوقيم» نام دارد غذايي بنام «اويقي آشار» همراه با «آويز» مي پزند. در عيد نوروز جوانان يك اسپ سركش را زين كرده و عروسكي كه ساخته ي دست خودشان است را با آويختن زنگوله بر گردنش ساعت سه قبل از ظهر كه ساعت معيني از شب قزير است رها ميكنند تا مردم را به صداي زنگوله بيدار كند. عروسك در واقع نمادي از سال نو است كه آمدن خود را سوار بر اسپ به آگاهي همگان مي رساند. پختن غذايي بنام «نوروز گوژه» آش كه تهيه ي آن بمعناي خدا حافظي با زمستان و غذاهاي زمستاني ميباشد جزء آيين اين سرزمين است. اگر در نوروز باران يا برف ببارد قزاق ها آن را به فال نيك گرفته معتقدند سال خوبي خواهد بود. معروف ترين مسابقه ي نوروزي در قزاقستان «قولتوزاق» نام دارد كه بين گروه هاي مرد ها و زن ها برگزار مي شود، اگر برنده زن ها باشند قزاق ها آن سال را سال بركت و اگر برنده مرد ها باشند سال نا مساعد مي خوانند. «كوكپاد»، «آواردار يساق»، «قيزقوو» و «آلتي باقان» از انواع ديگر بازي هاي نوروزي در قزاقستان ميباشد. در عصر نوروز قزاق ها مسابقه ي «آيتيس» را برگزار ميكنند كه در واقع مشاعره ميباشد.

نوروز در تركمنستان:

در تركمنستان دو بار در سال نوروز جشن گرفته ميشود. يكي به تائيد سازمان ملل به عنوان جشن نوروز شناخته ميشود و ديگري عيد نوروز به عنوان احياء دوباره آداب و رسوم ديرينه مردم تركمنستان. به عقيده ي مردم تركمنستان جمشيد هنگامي كه به عنوان چهارمين پادشاه پيشداديان بر تخت سلطنت نشست آن روز را نوروز ناميد. در تركمنستان نوروز به عنوان جشن ملي به رسميت شناخته شده. مردم تركمنستان از نوروز با پختن غذا هاي معروف مانند «نوروز كجه»، «نوروز بامه»، «سمني»، «سمنو» و اجراي بازي هاي مختلف تجليل ميكنند كه مسابقات اسپ دواني، كشتي گيري و پرش از مشهور ترين آنهاست.

نوروز در قرغيزستان:

عيد نوروز در قرغيزستان تنها يكروز آنهم در روز اول يا دوم حمل تجليل ميشود. اگر حوت 29 روز باشد در اول حمل و اگر 30 روز باشد در روز دوم آن برگزار ميگردد. مراسم اين جشن ها را در شهر ها دولت و در روستا ها بزرگان و ريش سفيدان برگزار ميكنند. در قرغيزستان در اين روز غذاهاي معروف نوروزي چون «بش بارماق»، «مونتبرسگ» و «كادما» پخته ميشود و بطور رايگان به مردم توزيع ميگرد. از مشهورترين مسابقات نوروزي قرغيزستان سوار كاري ميباشد.

نوروز در ازبكستان:

مردم ازبكستان روز اول حمل را به عنوان عيد نوروز جشن ميگيرند. نوروز در ازبكستان از خانه تكاني آغاز ميگردد و در بعضي جا ها مردم طبق، بشقاب، كوزه و كاسه ي شكسته ي خود را دور انداخته ديگ ها را پر از آب باران حمل ميكنند. مردم در نوروز از شيره ي گندم سمنك مي پزند. در ازبكستان مردم نوروز را با عبور لك لك ها در آسمان تشخيص ميدهند و بعضي ها فال ميگيرند و پيشگويي ها ميكنند. دختران در اين روز قفل ها را به اشخاص داراي چندين فرزند ميدهند، زن هاي بي اولاد براي حامله شدن بر لب آب روان مي نشينند و كلوخ بر آب مي اندازند. از مسابقات نوروزي ازبكستان بزكشي و كشتي گيري را ميتوان نام برد.

نوروز در پاكستان:

در پاكستان نوروز را «عالم افروز» يعني روز تازه رسيده مي نامند. اين تقويم را در پاكستان جنتري ميگويند. در ايام نوروز قرائت اشعار نوروزي به زبان هاي اردو، دري و عربي در اين كشور مرسوم است.

نوروز در تركيه:

مردم عثماني كه تركيه ي امروز بخشي از آن امپراطوري به شمار ميرود عيد نوروز را به عنوان يكي از معدود ايام جشن ميگرفتند. در اين روز حكيم باشي، معجون مخصوصي كه «نوروزيه» ناميده ميشد به پادشاهان و درباريان تهيه مينمود كه اين معجون از چهار نوع ماده ي مخصوص تركيب ميشد و باعث شفاء بيماري ها و افزايش قدرت بدني انسان ميگرديد. نوروز تا نخستين سالهاي تشكيل جمهوري تركيه در ميان تركان اين كشور بر گزار ميشد، اما بتدريج اين مراسم اهميت پيشين خود را از دست داد تا اينكه در چند سال اخير بار ديگر دولت تركيه علاقمندي خود را به برگزاري اين روز با جشن ملي خواندن آن اعلام كرد. اكنون نوروز به عنوان عيد ملي به دانش آموزان تركيه معرفي ميشود. از ويژگي هاي تجليل نوروز در تركيه، نواختن پر سر و صداي سرنا و دهل و ايراد سخنراني هاي آتشين در كنار كپه هاي آتش ميباشد. پختن شيريني هاي خانه گي و غذا هاي خاص نوروزي نيز از ويژگي هاي مراسم نوروز در تركيه به شمار مي رود.

نوروز در عراق:

در عراق به مناسبت جشن نوروز 5 روز تعطيل رسمي اعلام شده. كرد هاي عراقي در نوروز به خانه ي كساني مي روند كه در طول سال عزيزان شان را از دست داده اند. اقوام ايزدي يا يزيدي عراق كه در شمال آن كشور سكونت دارند نيز از نوروز تجليل ميكنند.

نوروز در زنگبار:

به گفته ي خانم پرويز در زنگبار از صبح نوروز به پختن غذا شروع ميكنند. خويشاوندان همه در خانه ي يكي از ساكنان محل جمع ميشوند و باهم غذا ميخورند. براي عيد نوروز غذاي مخصوصي مي پزند كه آنرا «وارميسلي» مي نامند و در نوروز پختن شيريني و مرغ نيز مرسوم است.

نوروز در مصر:

جشن نوروز را قبطيان مصر هر سال در روز اول پاييز برگزار ميكنند كه روز اول آغاز سال در تقويم قبطيان است. قبطيان اين روز را بنام «نيروز» ياد ميكنند و به عربي آنرا «النيروز» مي گويند. نوروز مصري (قبطي) هر سال به آغاز فصل زراعي و زمانيكه رود نيل طغيان كرده زمين هاي اطراف خود را سيراب ميكند آغاز ميشود. روز اول ماه «توت» كه يكي از ماه هاي مصر باستان است روز نخست «نيروز» قبطيان محسوب مي شود. مردم مصر در نوروز آتش مي افروزند، بر يكديگر آب مي پاشند، به كارمندان دولت و خانواده هايشان لباس و پوشاك داده مي شود و مردم به همديگر هديه ميدهند. مقرضي مي گويد مردم مصر در مراسم نوروز از ميان خود مردي را بنام مير نوروز انتخاب ميكردند و او صورت خود را با آرد و يا ذغال مي پوشاند، سوار بر الاغ مي شد و جامه ي قرمز به تن كرده در كوچه و بازار ميگشت، اين مير نوروز از مردم طلب عيدي ميكرد و مانند مأمور ماليات دفتر مخصوصي در دست داشت. در صورت عدم دريافت پول و عيدي به صورت مردم آب مي پاشيد.

نوروز در ايران:

شايد پر شور ترين جشن نوروز در ميان همه ي ملل در ايران تجليل شود.

در ايران 10 يا 15 روز قبل از فرارسيدن نوروز سبز كردن گندم، عدس، سبزه، تيزك در خانه ها صورت ميگيرد. يكي دو هفته پيش از نوروز خانه تكاني با رفت و روب انجام ميگيرد و در مراحل بعدي تخم مرغ رنگ كردن صورت ميگيرد. براي تحويل سال همه اعضاي فاميل در يك اتاق سر سفره مي نشينند. پيش از هر چيز آيينه و قرآن در آن مي گذارند و بعد هفت سين را مي گذارند. هفت سين عبات است از: سمارق، سير، سنجد، سمنو، سكه، سركه و سبزي. در شيراز علاوه بر هفت سين هفت ميم را هم در سفره مي گذارند كه هفت ميم عبارتند از: مدني، مرغ، ماهي، ميگو، مسقطي، ماست و مويز بعلاوه ي كنگر، عسل، خرما، كره، پنير، كاهو، تخم مرغ رنگي. موقع تحويل سال همه ي اهل خانه با لباس نو بر سفره مي نشينند. اسپند دود ميكنند، از بامداد نوروز بازديد ها آغاز مي شود و رسم آنست كه به ديدار كسي كه از نظر سن و شخصيت بر ديگران مزيت دارد مي روند و تبريكي مي گويند و او هم عيدي كه شامل سكه يا پول است به آنها مي دهد. بعضي از محاسن سفيدان صبح عيد نوروز يك بشقاب گندم برشته كه شامل كنجد، شادانه، نخودچي و كشمش است به اضافه ي يك بشقاب نان شيرين تخم مرغ يا سكه به كوچكتر ها ميدهند.

سيزده بدر:

در ايران روز 12 حمل همه وسايل تهيه مي شود و هر چه از شيريني ها و آجيل ها باقيمانده براي صبح سيزده بدر آماده مي گردد كه البته همراه آنها سركه و كاهو نيز است. صبح سيزده ي حمل همه مردم دسته دسته عازم كوه ها و باغ هاي اطراف مي شوند و معتقدند كه در روز سيزده بدر نبايد در خانه ماند، زيرا اين روز نحس و بد يمين است. روز سيزده بدر از طلوع آفتاب تا پاسي از شب ادامه مي يابد.

نوروز درپارلمان اروپا

نوروز در اروپا:

تقويم نوروز سالیان متمادی از طرف کشور های جهان پذیرفته شده ومرعی الاجرا بوده ولی بعدا به دلایلی این ترتیب به هم خورد وانگلستان آخرین کشور اروپایی است که تقویم جدید را پذیرفته واز سال 1752 میلادی روز اول جنوری را بنا به تصمیم پارلمان آن کشور به عنوان روزاول سال مقرر داشت، اما تجلیل ومراسم سال نو به شکلی از اشکال میان اروپایییان هنوز باقیست وبرای تغیر دادن کلمات سپتمبر, اکتوبر, نوامبر ودسامبر که به زبان زردشتی به معنی هفتم , هشتم, نهم ودهم است هنوز فکری نکرده اند. امسال اتحادیه اروپا به تبعیت از تصمیم سازمان ملل مبنی بر ثبت نوروز در شمار روز های جهانی از آن در مقر اتحادیه اروپا تجلیل کرد و کریستن دوران معاون پارلمان اروپا در جشن نوروز سخنرانی کرد.

تقويم جلالي:

ساکنان آریانا درهنگام تدوین بخش اول اوستا ظاهراً جشن نوروز را در اول بهار برپا کرده اند، اما این جشن با گردش سال تغییر میکرد و در فصول مختلف سال تصادف مینمود. سلطان جلال الدین ملکشاه سلجوقی درسالی که جشن نوروز به اول حمل رسید فرمان داد که جشن نوروز هرسال مقارن تحویل آفتاب به برج حمل تثبیت وبه این ترتیب تقویم جلالی را اساس گذاشت. ملکشاه سلجوقی مقرر نمود که هر چهار سال یک روز به تعداد ایام سال بیافزایند وسال چهارم را 366 روز حساب کنند سال شمسی حقیقی 365 روز 5 ساعت و 48 دقیقه و 64 ثانیه تثبیت گردید.

نوروز در افغانستان:

با آنکه عنعنات نوروزی دراطراف واکناف کشور به اشکال وشیوه های مختلف وجود دارد، اما درکلیت شباهت های عمومی به هم میرسانند، یکی از اشکال آمادگی به نوروز تر نمودن هفت میوه میباشد که چندروز قبل از ورود نوروز در خانواده ها آماده میشود. در دهات وروستاها هنگامیکه باران های بهاری جایش را به بادهای تند داده وبادها باشدت بر در ودیوار خانه ها میوزد، مردم افسانه در اين زمينه دارند که گويا عجوزک و نوروز خان میخواهند با هم ازدواج کنند، عجوزک درروزهای باد سروتن میشوید وخود را آماده میسازد تا با نوروز خان که در واقع منظور از روز نوروز است ازدواج نماید. اما نوروز با او ازدواج نمی کند. در برخی نقاط کشور دهقان ها دراین روز مراسم قلبه کشی برگزار مینمایند و از اینکه درروستاها و قرا وقصبات وسیله برای اعلان نوروز وجودندارد یکی از افراد قریه صدای دهل را بلند میکند ومردم با شنیدن آن دورهم جمع شده به سرور وشادمانی میپردازند. در بعضی نقاط کشور مردم دراین روز گاوهایشان را (پوره بدل) میکنند وجوانه گاوها را به اصطلاح زیر یوغ مینمایند که به این بهانه زمین ها قلبه میشوند و آنروز را روز قلبه کشی نیز مینامند. در روستاها ودهات زنان مرکبی سبز رنگ ساخته در نوروز با آن بالای کندوی آرد، خمیردان، روغن دان و بالای دروازه علامه مخصوص گذاشته «نیکی درآی بدی برآی» میگویند. روستاییان معتقدند که باگفتن این چندکلمه خیروبرکت به خانه های شان درسال نو وارد میشود. در بعضی جاها مردم درایام نوروز مرغ های کلنگی، کبک های جنگی وپرنده گان قفسی شان را به نمایش میگذارند. پهلوانان اسپان کوه پیکر شان را در معرض نمایش به مردم قرار میدهند و مسابقه بزكشي ميكنند. خانه تکانی از رسوم معمول میباشد که قبل از نوروز درخانواده ها اجرا میشود. زنان چندین روز قبل از نوروز به میله سمنک آمادگی میگیرند، دراین میله زنان دور دیگ سمنک جمع شده ترانه مشهور «سمنک در جوش ما کفچه زنیم» را با صدای بلند ویکجا با آهنگ دایره میخوانند. تازه داماد ها در نوروز به خانه نامزد هایشان در شهر ها ماهی و جلیبی و در روستا ها مطابق پیداوار وعنعنه دهات تحفه میفرستند. شب آخر سال در بعضی محلات مردم به اندازه توان شان غذایی به عنوان خیرات آماده نموده به مسجد روان می کنند و به خاطر خشنودی ارواح گذشته گان دعا مينمايند. در این شب محیط خانواده ها شادی خودرا ظاهراً حفظ میکنند و خانه ها و دهلیز را شام روشن نگهمیدارند چون نظر عوام الناس اینست که ارواح گذشته گان به خانه می آیند وباید اعضای خانواده را شادمان ببینند. شب سال نو مادران به پسران شان اشکال داس و وسایل دهقانی و برای دختران شان شکل مهتاب را از خمیر میسازند ودرتنور پخته مینمایند. یکی از مراسم نوروزی که درسراسر افغانستان عمومیت دارد برافراشتن علم در زيارت حضرت علي در شهر مزار و كارته سخي و توغ ها در مندوي كابل، در زیارت اوپيان آغا و سایر زیارت ها و مزارات میباشد، پس از نوروز میله های گل سرخ در مزار شريف، گل زرد در كوهستان، گل ارغوان در پاي مزار گلبهار و غیره تا چهل روز بعد از نوروز دوام می یابد. بزرگترین گردهمایی به خاطر برافراشتن علم درشهر مزار شریف افغانستان در روز میله گل سرخ در آرامگاه خلیفه چهارم اسلام حضرت علی (ک) صورت میگیرد که درآن صدها هزار نفر اشتراک مینمایند. یکی از اخلاص مندان اندرباب عظمت نوروز و مزار سخی بیتی گفته سروده که:

روزنوروزاست یاران جنده بالا میشود

ازکرامات سخی جان کور بینا می شود

امسال 300 میلیون انسان در سراسر جهان از نوروز تجلیل به عمل آورد و از چند سال به اینسو کشور های افغانستان، تاجکستان، ایران، ترکمنستان و غیره آنرا با حضور رؤسای جمهور کشور ها رسماً و مشترک تجلیل میکنند، هر گاه در این تجلیل مشترک در کنار رؤسای جمهور مظاهر مشترک تجلیل این روز چون غذا ها، مسابقات ورزشی و ویژه گی های فرهنگی این تجلیل در کشور هر سال در مراسم برگزاری مشترک به نمایش گذاشته شود و برنامه های آن بطور زنده از همه ی شبکه های تلویزیونی کشور های عضو به نمایش گذاشته شود، این کار از یکطرف به شکوهمندی هر چه بیشتر تجلیل از نوروز می افزاید و از طرفی با تبادله مشترکات برگزاری نوروز میان کشور ها به غنای فرهنگی این روز خواهد افزود. Ÿ

شهروندان کابل در روز جهانی آب تشنه اند!

مارس 27, 2013

آب32

شماره 117/چهارشنبه 7 حمل 1392/ 27 مارچ 2013

کاووس سیاووش

به بهانه روز جهانی آب

22 مارچ مصادف است به روز جهانی آب، با آنکه مقالات و اخبار و گزارشات زیادی در باره این روز وجود داشت، ترجیح دادیم به موارد کوچکی از درد ها و مشکلات شهر دو میلیونی کابل در زمینه ی کمبود آب اشاره ی کوتاهی در این روز داشته باشیم تا حکومت افغانستان و جامعه ی جهانی بدانند که با وجود میلیارد ها دالر کمک به افغانستان هنوز مردم پایتخت کشور در چه شرایط دشوار به سر میبرند، هر چند باور داریم که گوش شنوایی برای شنیدن چنین مسایل که بار ها و تکرار اندر تکرار نشر شده وجود ندارد.

در حاليكه آب منبع بركت و مظهر نعمت است، در كشوري چون افغانستان كه عقل دولتمردان آن در جيب و بزرگي شان در تعداد بادي گارد و محافظ و حاجب و دربان است حتا آب هم مصيبت مي آورد. اگر دريا هاي خروشان افغانستان به كشور هاي همسايه ميريزند و مردم العتش گويان دنبال يك قطره آب سرگردان اند در بعد ديگر آفات و مضراتي كه فاضلاب های هوتل ها و سالون های عروسی قدرتمندان و گنداب ها و دند آب ها به فقیر نشین های شهر مي آورد حتا اين زلال ترين مظهر نعمت الهي را نيز به آنان مشكل ساز و آفت آفرین ساخته، چنانکه در آستانه ی روز جهانی آب با سرازیر شدن آب های باران به سرکهای شهر، منظره یی شبیه جهیل در جاده ها به وجود آمد که حتا امکان عبور و مرور از سرکها را نا ممکن می ساخت و به قول رسانه ها با فروریختن 20 منزل مسکونی در نواحی مختلف شهر کابل فاجعه به بار آورد.

آب

در حاليكه كمبود آب صحي يكي از مشكلات درجه اول شهروندان كابل بوده مردم در كوه هاي اطراف كابل، در ارتفاعات تپه ها و حتا مناطق هموار از كمبود و نبود آب شكايت دارند، عدم پلان گزاري دقيق، عدم استفاده موثر از ذخاير آبي و آب هاي جاري دريا ها و عدم تدابير به خاطر ذخیره آب باران و سيلاب ها باعث گرديده مردم با كمبود آب در شهر كابل دچار باشند و يا از اثر خطر های آن متضرر شوند. سال گذشته از اثر آب خيزي درياي كابل عده يي از شهروندان ساكن در كنار دريا متضرر شدند. در ماه حوت سال 1391 يك منزل مسكوني در قلعه زمان خان به اثر باران هاي بهاري فروريخت و پدر و مادر خانواده شديداً مجروح شدند و اطفال شان شهيد شده خانه شان ويران گرديد. در ساحه لب جر خواجه بغرا به اثر گنديدگي آب هاي ايستاده محیط زیست به حدي آلوده شده كه مردم به امراض طروق تنفسي، امراض چشم و امراض معده دچار ميباشند. در حاليكه در ساحه ميدان هوايي بلول ها به قول مردم محل بلند تر از سطح ساحه خواجه بغرا نصب شده آب دند فاضلاب هاي هوتل ها و مستراح ها در ساحه لب جر خواجه بغرا به يك مشكل بزرگ برای مردم مبدل گرديده است.

چند روز قبل به اثر ريزش باران و تجمع آب ها در جر خواجه بغرا آب از سطح جر بالا رفته و حتا داخل منازل مسكوني مردم شد كه با اين حال خطر فروريختن خانه هاي گلين مردم با بالا رفتن سطح آب وجود دارد. در اين حال اگر وجود آب اصولاً از یکطرف براي مردم منبع صحت و شفا ميباشد بعضاً براي غربا و فقرا مايه خانه خرابي و مريضي ميگردد كه ناشي از بي كفايتي و بي توجهي دولتمردان ميباشد. حكومتي كه در نزديك ترين ساحات حكمراني خود در لب جر خواجه بغرا نميتواند صداي شكايت مردم را از آفات و بلاياي ناشي از فاضلاب ها و يا در درياي كابل از اثر آب خيزي بشنود نميتوان از آن توقع داشت كه در روز بين المللي آب به غير از ایراد چند سخنرانی و سر آوردن چند شعار غیر عملی در یک محفل كاري از پيش ببرد و اصلاً معلوم نیست مسوولان این روز را به خاطر دارند یا نه؟Ÿ

شعر و شاعر را ارج بگذاریم

مارس 27, 2013

شماره 117/چهارشنبه 7 حمل 1392/ 27 مارچ 2013

در گرامیداشت از روز جهانی شعر

Poets

پیش زمینه

یونسکو (سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد) هر سال بیست و یکم مارچ را به عنوان روز جهانی شعر گرامی میدارد. در سال 1999 میلادی، طی سی امین نشست کنفرانس عمومی یونسکو در پاریس، تصمیم انتخاب این تاریخ به عنوان روز جهانی شعر اتخاذ شد، و از آن پس زیر مجموعه های این نهاد جهانی، پیرامون این روز نشستهای گوناگونی برگزار کرده، و تنوع جهانی زبان و شعر را پاس میدارند. جنبه های زیبایی شناسی در فرهنگ های گونه گون جهان امروز فراونند، و نیاز مبرمی در زمینه پرورش و رشد این پدیده در سطح جهانی وجود دارد. شعر به عنوان ابزاری نیرومند و جادویی برای بیان ظریفترین احساسات انسانی می تواند این نیاز را برآورده کند. همچنین اگر نقش اجتماعی شعر به عنوان وسیله ارتباطی میان-فردی به رسمیت شناخته شود، میتوان از آن به منظور برانگیختن حس همنوع دوستی، تقویت حس مسولیتهای اجتماعی، و گسترش آگاهی در جوامع بشری امروزی سود جست.

اهمیت شعر در سده بیست و یکم

در طول 20 سال گذشته علاقه به شعر به گونه ای نیرومند جانی تازه یافته، و فعالیت های شاعرانه در بسیاری از کشورهای عضو سازمان ملل متحد افزایش یافته است. این موضوع در افزایش چشمگیر شمار شاعران جوان در این کشورها محسوس است. پرداختن به شعر یک نیاز اجتماعی است که انگیزه بازگشت به ریشه های خود را در جوانان به حرکت در می آورد. همچنین شعر وسیله ای است که افراد، بویژه جوانان می توانند بوسیله آن نگاهی به درون خود انداخته، و با ذات و جوهر فردی خویش ارتباطی معنی دار برقرار کنند. این نیاز امروزه، یعنی در دورانی که شرایط زمانی جوانان را به گونه ای فریبنده از بازگشت به خود و کنکاش در درون خود باز میدارد اهمیت بیشتری می یاید.

علاوه بر این، نقش شاعر به عنوان یک فرد، آنهم زمانی که عموم مردم هرچه بیشتر از برگزاری شب های شعر و محافل فرهنگی استقبال می کنند- برجسته تر میشود. شاعر با ایستادن در برابر مردم خود، و بیان اندیشه هایی که از تجربیات فردی و فرهنگی وی ریشه گرفته با آنها ارتباط برقرار میکند. گاهی شعری کوتاه اما جاندار، یعنی واژه هایی که با بیان واقعیتها و یا دردهای مشترک اجتماعی به یکدیگر متصل شده اند، میتواند اثری ماندگار بر روح و اندیشه شنونده باقی بگذارد. شاید هم به دلیل این نیرومندی و اثر گذاری شعر بر وجدان جمعی جامعه بوده است که در بسیاری از نظامهای استبدادی و غیر مردمی، شاعران سرکوب، و قلمهای آنها شکسته شده است.

همچنین گفتنی است که این چرخش اجتماعی، و یا بازگشت به سوی ارزش های اجدادی- نیز نشان دهنده بازگشت به سُنت شفاهی و پذیرش گفتار به عنوان ابزاری موثر برای شکل دهی به مشارکتهای اجتماعی و ساختن فردیت شهروندان است. شوربختانه هنوز هم نوعی گرایش در میان برخی از رسانه های ارتباط جمعی، و در میان برخی از توده های مردم وجود دارد که شعر و شاعر را جدی نمی گیرند. به همین منظور سازمان ملل متحد، بویژه یونسکو تلاش دارد با بزرگداشت روزجهانی شعر جایگاه راستین و حقیقی شعر را در میان مردم احیاء کند. بنا بر این و در همین راستا، باید در این زمینه اقدام کرد، و تصویری شایان و درخور شان شعر به جامعه ارائه کرد. در اینجا جا دارد فرازهایی از گفتار ایرینا بوکوا، مدیر کل یونسکو را به مناسبت روز جهانی شعر در برابر دیدگان خوانندگان گرامی قرار دهیم. نکته بینی و موشکافی شایانی در این گفتار به چشم میخورد که براستی و زیبایی اهمیت شعر را در بیدار سازی وجدان عمومی پدیدار می سازد:

«در جهانی که به گونه ای پیوسته در حال دگرگونی است، جهانی که با تغییرات سریع و دگرگونی های اجتماعی روبروست، حضور شاعران در کنار جنبش های مدنی مشهود است. آنها میدانند چگونه بر ضمیر مردم نسبت به بی عدالتی های جهان تلنگر بزنند، و آنها را به قدردانی از زیبایی های شعر تشویق کنند. همچنین ما نیروی بالقوه ای را که در فن آوری های جدید برای ارسال جمله های کوتاه، پیام هایی که در شبکه های اجتماعی به گردش در می آیند و جان تازه ای به شعر میبخشند درک میکنیم. این ابزار در پرورش خلاقیت، و به اشتراک گذاری اشعار و ابیات به ما کمک میکند تا با جهان تعامل بیشتری داشته باشیم.»

هماهنگی های کشوری و بین المللی

گفتنی است از هدفهای مهم دیگر برسمیت شناختن روز جهانی شعر توسط کشورهای عضو سازمان ملل متحد پشتیبانی از تنوع زبانی جهان از راه بیان شاعرانه است. این روز فرصت مناسبی را برای شنیده شدن زبانهایی که در معرض خطر انقراض ویا فراموشی قرار گرفته اند فراهم می آورد. همچنین روز جهانی این واقعیت مهم را به جهانیان یادآور میشود که سرودن شعر هنری است که ریشه در فرهنگهای کهن جوامع بشری دارد و پدیده ای جاندار و نیرومند است که به سادگی از بین نخواهد رفت. این روز همچنین بر نکات زیر تاکید ورزیده واهمیت آنها را برجسته میکند:

پشتیبانی از شعر و سُنت دیرینه شعرخوانی

گسترش آموزش شعر نویسی و شعرخوانی

زمینه سازی برای گفتگو و برقراری ارتباط میان شعر و هنرهای دیگر مانند رقص، موسیقی، نقاشی و تئاتر پشتیبانی از ناشران خرده پا

ایجاد تصویری جذاب از شعر و شعرسرایی در رسانه ها

یونسکو کشورهای عضو را به حضور فعال در گرامیداشت روز جهانی شعر در سطح محلی و منطقه ای دعوت میکند. این نهاد بین المللی همچنین تلاش دارد که با ایجاد ارتباط میان حوزه های گوناگون اجتماعی، نقش سازمان های غیر دولتی و بخش خصوصی را در گسترش و ترویج فرهنگ شعر فعالتر سازد. در همین زمینه بر گسترش روابط میان نهادهای گوناگون از جمله مدارس، شهرداریها، جامعه شعرا، موزه ها، جوامع فرهنگی، مؤسسه های انتشاراتی، مسئولان محلی نیز تأکید شده است. البته مفاهیم شعر و شاعری برای ما پارسی زبانان پدیده ای است بسیار آشنا، و به نوعی با بافت اجتماعی و فرهنگی ما گره خورده است. شعر… از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده، و نقش آن در گفتگوهای اجتماعی، سیاسی، و روزمره ما بخوبی نمایان است. پس ما هم بنوبه خود تلاش خود را در زمینه گسترش هر چه بیشتر فرهنگ شعر بکار بگیریم. این نوشتار را با فرازی از یکی سروده های شاعر بزرگ… حافظ شیرازی به پایان میریم.

«خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند

ساقی بده بشارت رندان پارسا را

حافظ بخود نپوشید این خرقه می آلود

ای شیخ پاکدامن معذور دار ما را»Ÿ
انترنت

حق تقدم برای اطفال

مارس 27, 2013

شماره 117/چهارشنبه 7 حمل 1392/ 27 مارچ 2013

3

ترجمه ی کنوانسیون (میثاق) حقوق طفل مصوب مجمع عمومي سازمان ملل متحد 20 نوامبر سال 1989 را به اطفال عزیز بخاطر ارتقای معلومات شان از حقوق حقه ی اطفال، به بزرگسالان بخاطر معطوف ساختن توجه شان به مکلفیت ها و وجایب شان در برابر اطفال و به حکومت بخاطر عملی ساختن مفردات این قانون که افغانستان یکی از امضاء کنندگان آن میباشد منتشر میکنیم.

کاووس سیاووش

ماده 19

1. كشور هاي متعهدبه اين كنوانيسيون تمام تدابير لازم قانوني، اجرايي، اجتماعي و آموزشي را در پيش مي گيرند تا طفل راهنگامي كه تحت مراقبت والدين، سرپرست قانوني ويا هر شخص ديگريكه مسوليت كودك را به دوش دارد قرار دارد، دربرابر تمام انواع خشونت ها ي جسمي يا روحي، جراحت يا سو رفتار، بي توحهي يا برخورد سهل انگارانه: بد رفتاري يا استشمار، به شمول سوء استفاده جنسي، محافظت كنند

2. چنان تدابير حفاظتي، بايست در بر گيرنده اقدامات موثر براي ايجاد برنامه هاي اجتماعي جهت فراهم كردن كمك به طفل و كساني باشد كه از طفل مواظبت ميكنند و نيز اشكال ديگر حمايت به منظور و قايه، شناخت، گزارشدهي، ارجاع، تحقيقات، تداوي و تعقيب موارد بدرفتاري باطفل كه در بالا ياد آوري شد و اگر ايجاب كند، مداخله قضايي، باشند

ماده 20

1. طفلي كه موقتا يا طور دايم از كانون خانواده اش محرو م شده است، ويا اينكه بخاطر مصالح علياي خودش اجازه ندارد در آن كانون باقي بماند، مستحق مواظبت و كمك خاص دولتي شناخته مي شود.

2. كشور هاي متعهدبه كنوانسيون براي چنين طفلي مراقبت هاي احتياطي جاگزين ( الترناتيف) را در مطابقت با قوانين شان تامين مي كنند

3. مراقبت هاي ذكر شده فقره فوق در ميان ساير تدابير مي تواند در بر گيرنده فرزندگيري(تبني)، كفاله شريعت اسلام، فرزندخوانده گي ويا در صورت لزوم فرستادن طفل به پرورشگاه مناسب مواظبت از كودكان شود. هنگام بررسي راه حل ها بايد توجه شود تا راه حل با تداوم پرورش طفل و تعلق قومي، ديني، فرهنگي، و لساني اش سازگار باشد.

ماده 21

آن كشور هاي متعهدبه اين كنوانسيون كه سيستم فرزند گيري(تبني) را به رسميت مي شناسند ويا آنرا اجازه ميدهند بايد بكوشند تا منافع عاليه طفل به بهترين صورت تامين شود كه عبا رت اند از:

(الف) تضمين اين كه فرزندگيري(تبني) تنها از سوي مقام با صلاحيت قابل اعتبار، در مطابقت با قوانين و لوايح جاري و متكي به معلومات قابل اعتماد منظور شده است و اين كه چنين فرزندگيري با در نظر داشت حالت طفل از نگاه والدين، خويشاوندان و سرپرست قانوني اش مجازدانسته شده و در صورت لزوم، اشخاص ذيدخل پس از مشورت هاي لازمه رضايت شانرا در زمينه فرزند گيري ابراز داشته اند؛

(ب) به رسميت شناختن فرستادن طفل به فرزندخوانده گي خارج كشور، درصورتيكه در كشور زاد گاهش نتوان اورا به فرزند خوانده گي يا فرزند ي خانواده يي گذاشت ويا در كشور زادگاهش مراقبت مناسب از او به هيچ نحوي ميسر نباشد؛

(ج) اطمينان حاصل كردن از ين امر كه طفلي كه به فرزند خوانده گي خارج كشور پذيرفته شده است از تامينات و سطح زنده گي همسان با اطفاليكه در داخل همان كشور به فرزند ي گرفته شده اند برخوردار باشد؛

(د) اتخاذ تمام تدابير مناسب جهت مطمئن شدن ازين امركه به فرزندي فرستادن به خارج كشور، براي آنهايي كه دراين موضوع دخيل اند متضمن عوايد پولي نا جايز نباشد؛

(ه) توسعه و تشويق اهداف مندرج اين ماده، در حالاتي كه مناسب باشد از طريق اتخاذ ترتيبات يا عقدموافقتنامه هاي دو جانبه يا چند ين جانيبه و تلاش در چهارچوب اين توافقات تايقين حاصل شود كه فرستادن كودك به فرزند خوانده گي در يك كشور ديگر توسط مقام و ارگان ذيصلاح صورت گرفته است.

ماده 22

1. كشور هاي متعهد اين كنوانسيون تدابيري در پيش مي گيرند تااطمينان حاصل شود طفلي كه در صدد در يافت موقف مهاجراست و يا در مطابقت با قوانين و مقررات جاري بين المللي يا ملي مهاجر شناخته شده است، چه تنها باشد چه توسط والدينش ويا كدام شخص ديگر ي همراهي شود، بابرخورداري از حقوق قابل تطبيقي كه در اين كنوانسيون ويا ساير قوانين در زمينه حقوق بشر تصريح شده اندو كشور مذكور آنرا تصويب كرده باشد، حمايت مناسب و كمك بشري دريافت ميكند.

2. به منظور تحقق هدف مندرج فقره فوق، كشور هاي متعهدبه اين كنوانسيون، به صوابديد خود، با ملل متحد وساير سازمان هاي صالحه بين الحكومتي، يا سازمان هاي غير حكومتي همكار ملل متحد، در زمينه كمك حمايت از چنين طفلي و در كاررديابي و جستجوي والدين و يا اعضاي ديگر خانوده طفل مهاجر و براي كسب اطلاعات لازم براي بهم پيوستن طفل با خانواده اش همكاري مي كنند . در مواردي كه والدين و يا اعضاي ديگر خانواده طفل پيدا نشوند براي طفل بايد عين همان حمايت و كمك هاي فراهم شود كه براساس اين كنوانسيون براي طفلي فراهمي مي شود كه به دليلي طور دايم يا موقت از كانون خانواده گي اش محروم شده باشد.

ماده 23

1. كشورهاي متعهد به اين كنوانسون مي پذيرند طفلي كه از لحاظ جسمي يا دماغي معيوب است بايد زنده گي كامل و آبر و مند داشته و در شرايطي حيات بسر برد كه در آن حيثيتش تامين باشد، احساس اتكا به نفسش رشد كند و سهمگيري فعالش در حيات اجتماعي تسهيل شود.

2. كشور هاي متعهدبه اين كنوانسيون حق طفل معيوب را براي برخوردارشدن از مراقبت هاي خاص به رسميت مي شناسند و در صورت موجوديت منابع، فراهم ساختن كمك هاي در خواست شده يي را كه مناسب به حال طفل بوده و باشرايط والدينش يا آنهايي كه مسوليت مراقبت از او را به دوش دار ند برابرباشد، تشويق وتضمين مي كنند.

3. با درك نيازمنديهاي خاص طفل معيوب، كمك هاي فراهم شده مطابق فقره2 اين ماده بايد، با نظر داشت منابع مالي والدين يا ساير اشخاصي كه از طفل مرا قبت مي كنند ، تاجايي كه ممكن است رايگان صورت گيرد و به گونه يي تنظيم شوند تا دسترسي موثر كودك معيوب را به تعليم و تربيه، كار آموزي، خدمات صحي، خدمات احياي مجدد، كاريابي و تفريح و استراحت تامين كند و طفل را توان ساز گاري كامل اجتماعي و تكامل فردي به شمول تعالي فرهنگي و معنوي بخشد.

4. كشور هاي متعهدبه اين كنوانسيون تبادله اطلاعات مناسب را در عرصه مراقبت هاي صحي و قايوي و معالجه طبي، رواني و جسمي طفل معيوب ، به شمول تهيه و نشر اطلاعات مربوط به شيو ه هاي توانبخشي مجدد، تعليم و تربيه و خدمات مسلكي به منظور افزايش ظرفيت ها و مهارت هاي كشور متعهدبه كنوانسيون دراين زمينه هامطابق به روحيه تعاون و همكار ي بين المللي توسعه مي دهند. درين زمينه به نيازمنديهاي كشور هاي روبه انكشاف توجه خاص صورت گيرد.

ماده 24

1. كشورهاي متعهدبه كنوانسيون حق طفل را براي برخوداري از بلند ترين معيارهاي صحي و تسهيلات در مان بيماري ها و توانبخشي مجدد سلامتي به رسميت مي شناسند. كشور هاي متعهدبه اين كنوانسيون مي كوشند تا هيچ طفلي از حقش براي دسترسي به اين گونه خدمات محروم نماند.

2. كشورهاي متعهدبه اين كنوانسيون اجراي كامل اين حق را دنبال خواهند كرد و بخصوص تدابير مناسب ذيل را اتخاذ ميكنند:

(الف) كاهش در ميزان مرگ و مير هاي نوزادان و اطفال؛

(ب) فراهم كردن كمك هاي لازم طبي و مراقبت هاي طبي براي همه اطفال با تاكيد روي گسترش مراقبت هاي صحي اوليه؛

(ج) مبارزه در برابر بيماري و سوء تغذي، از جمله مبارزه در چهار چوب مراقبت هاي صحي اوليه از طريق كاربرد تكنالوژي هاي موجود و از طريق تهيه خوراك مقوي و آب پاك نوشيدني، با توجه به خطرات و تهديد هاي ناشي از آلوده گي محيط؛

(د) تضمين مراقبت هاي صحي قبل و بعد از ولادت براي مادران؛

(ه) تضمين اينكه همه گروه هاي اجتماعي، بخصوص والدين و اطفال به اطلا عات، آموزش و كمك در كار استفاده از دانش ابتدايي پيرامون صحت و تغذيه كودك، امتيازات شير مادر، نظافت و حفظ الصحه محيطي و جلوگيري از تصادمات دسترسي داشته باشند.

(و) توسعه مراقبت هاي صحي اوليه و قايوي، آموزش و خدمات و رهنماي تنظيم خانواده براي والدين.

3. كشور هاي متعهدبه كنوانسيون تمام تدابيري موثر و مناسب در جهت خاتمه بخشيدن به روش هاي سنتي زيان آور به صحت اطفال را در پيش مي گيرند.

4. كشورهاي متعهدبه اين كنوانسيون متقبل مي شوند تا همكار بين المللي براي دستيابي تدريجي به تحقق كامل حقوق شناخته شده در اين ماده را تشويق كنند و انكشاف دهند. در اين راستا، توجه خاصي به نيازهاي كشور هاي كشورهاي در حال رشد به عمل خواهد آمد.

ماده 25

كشورهاي متعهدبه اين كنوانسيون حق طفلي را كه توسط مقامات ذيصلاح به منظور مراقبت، نگهداري يا درمان بيماري جسمي يا دماغي اش به محلي سپرده شده باشد، جهت اجراي بررسي نوبتي تداوي انجام شده و تمام قضاياي مربوط به سپرده شدنش را به رسميت مي شناسند.Ÿ

بقیه در آینده

نوروز نو باز آمده

مارس 27, 2013

شماره 117/چهارشنبه 7 حمل 1392/ 27 مارچ 2013

نوروز نو باز آمده

بلبل به آواز آمده

دل ها به پرواز آمده

بی بی-بابا بده نوروزیم

«پروین پژواک»

بیا که بریم به مزار ملا محمد جان

مارس 27, 2013

شماره 117/چهارشنبه 7 حمل 1392/ 27 مارچ 2013

Mahwash-Salma

بیا که بریم به مزار ملا محمد جان

سیل گل لاله زار وا وا دلبر جان

***

سر کوه بلند فریاد کردم

علی شیر خدا را یاد کردم

علی شیر خدا یا شاه مردان

دل نا شاد ما را شاد گردان

***

بیا که بریم به مزار ملا محمد جان

سیل گل لاله زار وا وا دلبر جان

***

سخی شیر خدا دردم دوا کو

مناجات مرا پیش خدا کو

چراغهای روغنی نذرته میتم

به هر جا عاشقست دردش دوا کو

***

بیا که بریم به مزار ملا محمد جان

سیل گل لاله زار وا وا دلبر جان

***

نظرگاه گر رویم با تو نگارا

بگیریم دامن شیر خدا را

بگیریم تا خدا رحمش بیاید

نهیم بر چشم خود قلف طلا را

***

بیا که بریم به مزار ملا محمد جان

سیل گل لاله زار وا وا دلبر جان

هله نوروز آمد، هله نوروز آمد

مارس 27, 2013

شماره 117/چهارشنبه 7 حمل 1392/ 27 مارچ 2013

Wahid-Hangama

هله نوروز آمد، هله نوروز آمد

جشن جمشیدی ما شاد و دل افروز آمد

هله نوروز آمد

***

در روز نو زمین زمان می خندد

گل گل همه گی دهان دهان می خندد

یک لحظه اگر به خنده لب باز کنی

همراه تو نفس آسمان می خندد

***

هله نوروز آمد، هله نوروز آمد

جشن جمشیدی ما شاد و دل افروز آمد

هله نوروز آمد

***

جشن سمنک شیره ی مهر آیین است

در سفره مان سعادت هفت سین است

کنگینه ی دل را به من تشنه بیار

انگور محبت چقدر شیرین است

***

هله نوروز آمد، هله نوروز آمد

جشن جمشیدی ما شاد و دل افروز آمد

هله نوروز آمد

***

آیینه و شمع و شربت نوروزی

دیدار و گل افشانی و کالا دوزی

گر چشمه ی چشم تشنه آید سویت

در آتش آه عاشقت می سوزی

***

هله نوروز آمد، هله نوروز آمد

جشن جمشیدی ما شاد و دل افروز آمد

هله نوروز آمد