تساوی های جبری

وقتی این خبر را در اخبار بی بی سی میخوانم که:تیلور سویفت، ستاره موسیقی پاپ با شکایت ترانه‌سرایانی روبرو است که ادعا می‌کنند او در ترانه اش در سال 2014کلماتی را از اشعار آنان کاپی کرده و گویا قانون کاپی رایت را نقض کرده و بنابران آقای مایکل دابلیو فیتزجرالد، یک قاضی منطقه‌ای درآمریکا درخواست این خواننده را مبنی بر کنار گذاشتن این پرونده رد میکند ودرهمین حال به خود متوجه میشوم که از یک سال به اینسو فریاد عدالت خواهی مرا در مراجع بزرگ جهان به خاطرجنایت بشری که با شهادت فرزندم یما سیاوش شهید ژورنالیست، خطاط ، رسام شاعر و نویسنده صورت گرفته نه تنها کسی نمیشنود، بلکه اجمل احمدی شهروند امریکا ورییس پیشین افغانستان بانک که متهم به عامل قتل فرزندم یما سیاووش شهید میباشد را به جای فرستادن به پای میز عدالت به دانشگاه هارورد مقرر مینمایند . دلم به حال معقوله حقوق بشر به مفهوم وسیع کلمه میسوزد که چقدر بازیچه بازیگران قدرت ها شده و با هزاران صدقنا به حقیقت شعر (تساوی های جبری) آن را به فرعونانی که خون انسان و حقوق بشر نزد شان به اندازه چند بیت یک ترانه در قانون کاپی رایت ارزش ندارد میفرستم.

شماره(188) چهارشنبه (29 ) اسد 1393/ (20) اگست

2014

21707_228082267323485_1666889731_n

معلم پای تخته داد می­زد/
صورتش از خشم، گلگون بود/
و دستانش به زیر پوششی از گـرد، پنهان بود/
ولی آخرکلاسی­ها/
لواشک بین خودتقسیم می کردند/
وآن یکی در گوشه‌ای دیگر، «جوانان» را ورق می­زد؛/
برای این­که بی­خود، های‌وهو می­کرد و با آن شور بی‌پایان/
تساوی­های جبری را نشان می‌داد./
با خطی خوانا به روی تخته‌ای کز ظلمتی تاریک،
غمگین بود،
تساوی را چنین بنوشت: «یک با یک برابر است».
از میان جمع شاگردان، یکی ‌برخاست؛
همیشه یک نفر باید به پا خیزد…
به آرامی سخن سر داد:
«تساوی، اشتباهی فاحش و محض است.»
نگاه بچه‌ها ناگه به یک سو خیره گشت و
معلم، مات بر جا ماند
و او پرسید:«اگر یک فرد انسان، واحد یک بود؛
آیا یک با یک برابر بود؟»
سکوت مُدهِشی بود و سؤالی سخت.
معلم، خشمگین فریاد زد: «آری، برابر بود.»
و او با پوزخندی گفت:
«اگر یک فرد انسان، واحد یک بود؛
آن­که زور و زر به دامن داشت، بالا بود و آن­که
قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت، پایین بود؟
اگر یک فرد انسان، واحد یک بود؛
آن­که صورت نقره­گون چون قرص مَه می‌داشت، بالا بود
و آن سیه­چرده که می­نالید، پایین بود؟
اگر یک فرد انسان، واحد یک بود؛
این تساوی زیر و رو می­شد.
حال می‌پرسم: یک اگر با یک برابر بود؛
نان و مال مفت­خواران از کجا آماده می‌گردید؟
یا چه ‌کس دیوار چین‌ را بنا می‌کرد؟
یک اگر با یک برابر بود؛
پس که پشتش زیر بار فقر خم می­شد؟
یا که زیر ضربه شلاق له می‌گشت؟
یک اگر با یک برابر بود؛
پس چه‌ کس آزادگان را در قفس می‌کرد؟»
معلم ناله ‌آسا گفت:
«بچه‌ها در جزوه‌­های خویش بنویسید:
یک با یک برابر نیست…»
انترنت

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s