مــــادر کلان

شماره ( 214) چهارشنبه ( 29) دلو ( 1393) / ( 18 ) فبروری ( 2015)

مادرکلان

مادرکلان یعنی کسی که هم پدر و هم مادر از او می ترسند و آغوش او برای نواسه هایش همواره باز و بزرگ است و از هر خطری می توان در آن پناه جست.
مادرکلان یعنی کسی که همیشه می توان از او کلچه و شیرینی تقاضا کرد، بی آنکه تذکر «بس است» را شنید.
مادرکلان یعنی کسی که با یک خراش کوچک در زانو، یک قطرۀ خون از انگشت، یکی دو سرفه یا عطسه می توان او را به قدر مریضی بزرگ پریشان ساخت تا همه طبابت خانگی خود را جهت بهبود ما بکار بیندازد.
مادرکلان یعنی کسی که همواره رخصت است و دل او را می توان با نشان دادن دو سه کارخانگی سوختاند و با خواندن چند سطر جویده و میده از کتابی به تحسین واداشت.
مادرکلان یعنی کسی که غریب است ولی همیشه پول دارد تا در عید و نوروز بر دست ما، هنگام بیماری زیر بالشت ما و در وقت رفتن به مکتب مخفیانه در جیب ما بگذارد.
مادرکلان یعنی کسی که همواره وضو دارد و نماز می خواند و هربار بدون خستگی همه اولادها و نواسه ها و کواسه ها را از الف تا ی دعا می کند.
مادرکلان یعنی همین کسانی که آنها را با نام های بوبو، کوکو، بی بی، ننه، ادی و ننا… می خوانیم و هرگز تا زمانی که هستند، قدر حقیقی شان را نمی دانیم!Ÿ
پروین پژواک

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: