از لت و کوب کودکان چیزی عایدتان نمی‌شود

شماره ( 224) چهارشنبه ( 9) ثور ( 1394) / ( 29 ) اپریل ( 2015)

علی روستایی
تنبیه کودک نقش مهمی در تربیت او دارد. اما تنبیه باید به صورت درست و صحیح انجام گیرد. باید بدانید همان‌قدر که تنبیه می‌تواند در تربیت کودک مؤثر باشد ، به همان اندازه نیز می‌تواند تأثیر منفی در تربیت او داشته باشد.
بنابراین باید توجه داشت که این امر روش‌های خاص خود را دارد و در صورت نادرست انجام شدن آن، کودک آسیب‌های روانی زیادی را متحمل می‌شود که این موضوع به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست. والدین و همچنین معلمین باید به این مسئله توجه داشته باشند که تنبیه نادرست باعث ایجاد مشکلات روحی و روانی در کودک می‌شود. بنابراین انتخاب تنبیه مناسب با رفتار غلط کودک، خود بسیار دارای اهمیت است.
تنبیه بدنی
تنبیه بدنی به هر شکلی که باشد قطعاً بین شما و فرزندتان دیوار و حائل ایجاد می‌کند. خود ما از کسانی که به نوعی سعی می‌کنند به ما آسیب برسانند نفرت داریم. به هر حال این طبیعت انسان است و پدر و مادر باید بدانند تأثیر انضباطی تنبیه بدنی، سطحی و موقتی است. برای ایجاد یک پیوند دائمی با فرزندتان باید در کنار آموزش نظم و انضباط، به او احترام هم بگذارید. تنبیه بدنی مولد احساس ترس است و برای همیشه بین والدین و فرزندان فاصله می‌اندازد. بسیاری از والدین اغلب به یاد نمی‌آورند که خودشان در دوران کودکی تا چه اندازه از تنبیه شدن متنفر بوده‌اند. شیوه‌های مثبت و متعددی برای نزدیک شدن به کودک و یادآوری اشتباهاتی که مرتکب شده وجود دارد. از لت و کوب کودک هیچ چیز عایدتان نمی‌شود!
یکی از بهترین انواع تنبیه ، تنبیه کلامی است
در این نوع از تنبیه والدین می‌توانند فرزند خود را از یک سری امتیازات مثل تماشای برنامه‌های تلویزیونی، رفتن به منزل دوستان یا خرید وسایل خوشحال کننده و… محروم کنند.
به طور کلی اگر می‌خواهید فرزندانتان خود را انسان‌هایی باارزش تصور کنند باید آن‌ها را با تمام نقاط ضعف و کاستی‌هایشان بپذیرید و به آن‌ها ایمان داشته باشید. در غیر این صورت فقط تعداد کمی از آن‌ها ممکن است به خودشان اعتقاد پیدا کنند. همچنین یاد بگیرید تا شخصیت آن‌ها را از رفتارهایشان جدا کنید. ما باید به آن‌ها ثابت کنیم بدون توجه به آنکه چگونه عمل می‌کنند، آن‌ها را دوست داشته و برای آن‌ها به عنوان یک فرد ارزش و احترام قایلیم.
از آنجا که نیاز به امنیت، تعلق داشتن و دوست داشته شدن از نیازهای اساسی هر انسانی است و هر کودکی برای داشتن احساس امنیت باید حداقل یک نفر را دوست داشته باشد و توسط یک نفر دوست داشته شود، تنبیه، به ویژه عیب‌جویی موجب می‌شود کودکان احساس کنند غیرقابل دوست داشتن هستند.
بچه‌ها باید باور کنند که کسی برای آن‌ها اهمیت و احترام قائل است، باید باور کنند که کسی نسبت به آنان متعهد است و به اندازه کافی دلسوز آن‌هاست و به شادی آن‌ها فکر می‌کند. آنان باید احساس کنند که دوست‌داشتنی هستند.
آن‌ها نیاز دارند که بدانند چه کاری را باید انجام دهند، نه این که چه کاری را نباید انجام دهند، آنان نیاز دارند که احساس کنند انسان‌های مفیدی هستند، دوست دارند بشنوند که موجب خوشحالی والدینشان شده‌اند و مایل‌اند سعی و تلاش زیاد آن‌ها مورد توجه والدینشان قرار بگیرد.
کودکانی که به آن‌ها بی‌اعتنایی می‌شود، نمی‌توانند حس کنند که عزیز شمرده می‌شوند، زیرا مورد توجه قرار نمی‌گیرند. پس آن‌ها را به رسمیت بشناسیم و برایشان ارزش و اهمیتی درخور قائل شویم.Ÿ

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: