خشم یک فیلسوف در باره زندگی مدرن

شماره 252 چهارشنبه 20 عقرب1394 / 11 نوامبر 2015

ونداد زمانی
در تمام نوشته های که از فیلسوف سوئیسی الاصل، آلن دباتن، ترجمه کرده ایم هیچگاه او را احساساتی و خشمگین ندیده بودیم. اما این بار وقتی که او از تشویش انسان معاصر صحبت می کند، تشویشی که سئوال به ظاهر ساده «چه کاره هستی؟» در افراد ایجاد می کند به نظر می رسد کاسه صبرش لبریز شده است.
او معتقد است Larry Page که از بنیانگذارهای گوگل و البته یکی از ثروتمندترین و قدرتمندترین انسان های که تاکنون در سیاره ما زیسته است با لباس ساده و معمولی که می پوشد رنج بیکرانی به انسان معاصر می دهد.
شلوار جین و لباسی که به ظاهر مارک مشهوری آن را ندوخته است در تن مردی با ثروت و قدرت افسانه ای است. لباس او و مدل موی سرش و رفتار بدون ادا و اصولش، شبیه همه ما آدم های بسیاری از نقاط روی زمین است و درد اصلی نیز در همین نهفته است. در ظاهر، مرزی بین یک معلم یا یک پستچی و یا یک تعمیر کننده کامپیوتر و او نیست ولی ما کجا و این مرد میانسال و ۲۰ میلیارد دلار ثروتش کجا؟
آلن دباتن معتقد است دنیای مدرن، عملا و هر روز، مشغول خرد کردن غرور انسان ها است. بله، دنیای مدرن به نظر مساوات طلب تر شده است و شانس جابجایی و بالا رفتن از نردبان ترقی برای هر فردی از هر طبقه ای به موقعیت بهتر وجود دارد.
اما واقعیت اصلی این است که نسبت بلندپروازی و امیدی که به همه بشر منتقل می شود اصلا شباهت و نسبتی با صدها میلیون انسانی که واقعا کوشش هم می کنند و به جایی نمی رسند ندارد. به همین خاطر، جمعیت اصلی بشر در تماس مداوم با این حس توهین کننده قرار می گیرد که فرد بازنده ای است و نتوانسته است حتی ذره ای به محوطه و موقعیت رئیس شرکت گوگل، نزدیک شود.
اکثر ما انسانها، قربانی جبر اجتماعی و اقتصادی و تربیتی و حتی فیزیکی خودمان هستیم. ولی از صبح تا شب در تمام بلندگوهای تربیتی و آموزشی مدام گفته می شود که همه آزادند تا در مسیر موفقیت قرار بگیرند ولی تاکید نمی شود که این مسیر آزاد، به سقوط و شکست هم می رسد. رنج جدید بشر از آنجا آغاز شده است که دوران متمولین و اشراف به سر آمد. آنها، مثل میلیاردرهای عصر ما ساده رفتار نمی کردند. یک شاهزاده یا اعضای خانواده اشراف و متمولین، همه تلاش شان این بود که با رعیت متفاوت باشند. حتی اخلاق و مرام و زیاده روی های شان می بایست متفاوت باشد.
بدون شک دنیای قدیم بسیار نابرابر و بی رحم بود ولی حداقل، یک نقطه مثبت داشت، عموم مردم به فکرشان هم نمی رسید که می توانند به دربار، قدرت و ثروت نزدیک شوند. دنیای معاصر نیز بیرحم است و برای همین باید نسبت به خودمان مهربان باشیم و دست از تحقیر خود برداریم.Ÿ

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: