افغانستان به کدام سو روان است؟

 

نوشته: محمد داود سیاووش

در کشوریکه همزمان دو قریه لقمان و جهانگیر در سپین بولدک مورد حمله قرار میگیرد و حملات راکتی بر بندر تورخم  به عمل می آید و مقارن آن در شمال زیباک سقوط نموده حتی در ولایت هم مرزسرحد در تاجکستان حالت اضطرار بخاطر تقرب طالبان اعلان میشود و قلعه زال برای سومین بار سقوط کرده کندز در معرض حملات شدید قرار میگیرد و در همین حال سرقوماندان اعلی و زمامداران آن دست زیر الاشه چشم به تخته شطرنج سیاست دوخته به مات و کیش همدیگر مصروف اند ،هیچ توقعی از چنین  ساختار مبهم دولتی در دفاع از تمامیت ارضی و حاکمیت ملی متصور نیست.

ساختاری که در آن حکمتیار از بیرون نظام در حالی به رهنمایی رهبران در داخل دولت افغانستان میپردازد که به غیر از یک ماده قانون اساسی سایر مواد آن را به گفته خودش قبول ندارد و حکومت وحدت ملی را ساخته جان کیری دانسته پافشاری بر تقسیم قدرت را به مفهوم اعلان جنگ میداند.

حکمتیار در حالی آمرانه واز موضع قدرت به رییس جمهور غنی و رهبران ارگ موضع خود را کاملا واضح به مانند خط  مشی یک حکومت بیان نمود که در مقابل رییس جمهور غنی با کمال خشوع و خضوع تشریفاتی و خیر مقدم گویی حتی یادی از قانون اساسی و چوکات نظامی که در راس آن تکیه زده نکرد و پروفیسور سیاف که انتظار میرفت به عنوان متحد پروفیسور ربانی جواب حملات لفظی حکمتیار را به آدرس حکومت مجاهدین میداد برعکس به موعظه پرداخته از پاسخ به اصل اتهامات طفره رفت. و داکتر عبدالله که محراق اصلی حملات لفظی حکمتیار بود با مطایبه و یاد آوری های غیر مستقیم با لب پرخنده به جواب حکمتیار پرداخت  که اتموسفیر مجلس در وضعیتی که رهبران جمعیت و جنبش در مجلس حاضر نبودند  به فضای  مراسم انتقال قدرت شباهت داشت.

حکمتیار در سخنرانی غازی استدیوم به جواب داکتر عبدالله طالبان و جمعیت را در یک پله ترازو گذاشته برادر خطاب کرد که در این حال معلوم نیست سکاندار نظام کیست؟ و از چوکات  فعلی نظام کی دفاع میکند؟ وکشور به کدام سو روان است؟

در حالیکه وزیر خارجه ایران بلافاصله پس از حملات لفظی حکمتیار به آدرس آن کشور به کابل آمده ،موضع کشورش را روشن ساخت و چین با اطمینان خاطر از روند جاری از تغییر مسیر راه ابریشم از طریق افغانستان به گوادر سخن میگوید ، به نظر میرسد هرکس برای مطلب خود دلبری دارد و به قول واشنگتن تایمز روسیه و چین در هماهنگی میخواهند امریکا را از صحنه بکشند.

آنچه در این کشمکش یتیم و بی دفاع میماند قانون اساسی و تمامیت ارضی افغانستان میباشدچون در وضعیتی که به دو قریه سپین بولدک پاکستان حمله میکند ،هیچ یک از کسانی که تا دیروز از ادعای ارضی تا اتک دم میزدند حاضر نمیشوند، پاچه بر زده در دفاع از حداقل دو قریه در کندهار قرار گیرند و از احزابی که دعوای شمولیت در قوای مسلح را دارند هیچ صدایی برای فرستان نیروهای مسلح شان در دفاع از سپین بولدک یا تورخم بلند نمیشود وبا این حال صدای اعتراضات مدنی مردم از جوزجان ، سرپل،و بلخ در هماهنگی جنبش ملی اسلامی، جنبش روشنایی و طرفداران احمد ضیا مسعود در مخالفت با سیاست جاری و ساری به قول آنان یکه تازی ارگ و انتقال خاموش قدرت در کابل ،صفحه جدیدی از انکشافات اوضاع را در افغانستان گواهی میدهد.

در حالیکه روسیه متهم به داشتن ارتباط با طالبان میباشد و همزمان از بطن حکومت افغانستان طالبان برادر خوانده میشوند حامد کرزی در مسکو به وزیرخارجه روسیه از ایالات متحده  شکایت میکند ،درهمینحال قوای تازه دم امریکا به هلمند وطیارات (اف-شانزده) به بگرام میرسد، معلوم نیست که سر رشته دار این ماجرا کیست؟ و دلیل کم جرأتی و مهر سکوت وکلالت زبان دولت مردان در برابر این ابهام چیست؟

در گذشته اتحاد شورای نظار، جنبش، جمعیت و حزب وحدت با یک جناح حزب وطن برعلیه حزب اسلامی و بخش دیگری از حزب وطن تاریخ را ورق زد، اما اینکه در شرایط کنونی هماهنگی جنبش ملی اسلامی، جمعیت اسلامی و جنبش روشنایی بدون حضور رهبران حزب وحدت در اتحاد احمد ضیا مسعود با جنرال دوستم بدون حضور  صلاح الدین ربانی و عطا محمد نور  واسماعیل خان به کجا خواهد کشید سوالیست که آنرا زمان جواب خواهد داد.

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: