چگونه به فرزند نوجوان خود برای غلبه بر اضطرابش کمک کنیم

 

 

۲۶ تیر ۱۳۹۷

 

 

کمک کردن به فرزند نوجوان مضطرب ما، به عنوان یک پدر یا مادر، از مهمترین الویت هایمان به شمار می آید. به منظور کمک به او برای رسیدن به یک زندگی سالم و شاد، نخست ما باید خطوط ارتباطی با نوجوانان خود را باز کنیم و در مورد نیاز به کمک گرفتن حرفه ای از سوی یک روانشناس یا یک متخصص حرفه ای که هر دو دوستش داشته باشیم، با وی سخن بگوییم. گام بعدی برای شما این است که اطمینان حاصل کنید که روزانه از نوجوانتان حمایت می کنید.

شخص حمایت کنندۀ نوجوان شما، کسی است که او را از طریق حاشیه در هنگامی مبارزه یا احساس ترس، شاد و تشویق می کند. این شخص می تواند یک پدر یا مادر، یکی از اعضای خانواده، دوست مورد اعتماد، معلم یا مشاور مدرسه یا هر کس دیگری که او انتخاب می کند باشد. به منظور کمک به نوجوانتان شخصی را انتخاب کنید که بتواند پاسخ دهندۀ خوبی به این پرسش ها باشد:

آیا وی در صورت نیاز من از هر طریقی قابل دسترس است؟

آیا او نسبت به پرسش های من شنوندۀ خوبی است؟

آیا او با وضعیت ویژۀ من آشنا و قادر به حفظ اسرار خصوصی من است؟

آیا او توانایی احترام من را داراست و تنها بخش مضطرب ذهن من را می بیند و نه تمامی وجودم را؟

اگر نوجوان شما تصمیم گرفت که این شخص می تواند حامی و دوست خوبی باشد، گام بعدی زمان صحبت کردن رو در رو با آن فرد و توضیح مشکل اضطراب به او است. هدف ایجاد ارتباط میان نوجوان شما و تجربۀ اضطراب وی در زندگی روزمره اش با شخص حامی است. این شخص باید بتواند توضیح دهد که یک کمک کنندۀ حرفه ای و در عین حال یک حامی متعهد می تواند باشد و همچنین خود وی، پیش از کمک به نوجوان شما، توانایی مدیریت اضطراب خویش را دارد.

ابزار آرام سازی بدن

یادگیری استراحت دادن و آرامش بدن به نوجوان مضطرب ما کمک می کند که خودش آرامش ذهنش را در هنگام اضطراب بدست آورد. با استفاده از تکنیک های که ما آن را ابزار آرام سازی بدن می نامیم، نوجوان شما می تواند تنفس سریع و مضرش را اداره کند، ماهیچه ها و ذهنش و همچنین چرخش نگرانی را در خود آرام سازد.

تنفس عمیق یک ابزار بسیار عالی برای آرام سازی ذهن در هنگام اضطراب نوجوان ما در مدرسه است البته تا هنگامی که توجه همشاگردی هایش به این مطلب جلب نشود.

 

ابزار آرام سازی شمارۀ یک: تنفس شکم

نوجوان شما باید یک مکان آرام برای خود بیابد و به صورت راحت روی یک صندلی نشسته یا دراز بکشد، سپس این مراحل را دنبال کند:

به آرامی نفس بکشد و تا سه بشمارد. در همین حال به روی کلمۀ «آرامش» تمرکز کند.

مکث کند و تا شمارش سه نفسش را نگه دارد.

به آرامی نفس بکشد و تا سه بشمارد. در همین حال به روی کلمۀ «ذهن» تمرکز کند.

مکث کند و تا شمارش سه نفسش را نگه دارد.

این الگوی تنفسی را در مجموع ده تا پانزده دقیقه تکرار کند.

توجه داشته باشید که این تمرین تنفس عمیق به منظور آرام سازی ذهن، بسیار موثر است و می تواند برای یک دورۀ کوتاه انجام شود. برای مثال در مدرسه و بدون آن که توجه بیشتر همسالانش جلب شود.

 

ابزار آرام سازی شمارۀ دو: آرام سازی پیشرونده عضلات

همانگونه که ورزشکاران و موسیقیدانان حرفه ای خود را پیش از انجام مسابقه یا عملکرد، تنش زدایی می کنند نوجوان ما هم باید آرامش ماهیچه های خود را برای کاهش اضطراب افزایش دهد. چند روش معمول این است:

از عضلات صورت شروع می کنیم. چشمان خود را به آرامی فشار دهید، بینی خود را بچرخانید، دهان خود را با یک لبخند وسعت دهید و فک خود را بچرخانید. این کارها را برای مدت پانزده ثانیه انجام دهید سپس پانزده ثانیه استراحت کنید. باقی بدن خود را آرام نگاه داشته و با یک گروه عضلانی در هر پانزده ثانیه کار کنید.

دست ها را مشت کرده و به صورت ضربدر از ناحیۀ مچ به روی هم قرار دهید و در برابر بدنتان نگه دارید و آنها را به هم فشار دهید (مانند مچ اندازی با شخص دیگر). پانزده ثانیه نگه دارید و پس از آن پانزده ثانیه استراحت کنید.

بازوهای خود را به پشت بکشید و سعی کنید آرنج های یکدیگر را لمس کنند. نگه دارید و سپس رها سازید و استراحت کنید.

به داخل شکمتان تنفس کنید و آن را منقبض سازید، عضلات کپل خود را جمع کرده، نگه دارید و سپس رها سازید و استراحت کنید.

پاها را مستقیما به جلوی بدن کشیده، انگشتان پاها را به سمت صورت خود بکشید و آنها را به آرامی جمع کنید. نگه دارید و سپس رها سازید و استراحت کنید.

به تفاوت بین تنش و آرامش عضلات توجه داشته باشید. این کار را با هر گروه های عضلانی هر چه بیشتر تکرار کنید.

 

ابزار آرام سازی شمارۀ سه: تجسم

کمک به نوجوان شما با تکنیک های تجسمی می تواند به وی اجازه دهد تا ذهن و بدن مضطرب خود را آرام کرده و تمرکزش را افزایش دهد. در اینجا چند مرحلۀ تمرین تجسم را برای شما بازگو می کنیم:

در یک مکان آرام دراز بکشید، چشماهایتان را ببندید و به سمت بالا نگاه کنید. به یک مکان آرام برای دیدار، واقعی یا خیالی، فکر کنید و از حواس بینایی، بویایی، چشایی و لمسایی خود برای کشف صحنه استفاده کنید.

به احساسات بدنی خود توجه نشان دهید: آیا عضلات شما در حالت آرام هستند؟ آیا ضربان قلب شما کاهش یافته و تنفستان آرام است؟ آیا ذهن شما همین گونه که به روی تصاویر بصری تمرکز می کنید آرام تر است؟

به خود 5 تا 10 دقیقه اجازه دهید تا چگونگی آرامش و احساساتتان را به صورت عالی درک کنید.

با این روش ها شما می توانید به نوجوان مضطرب خود و حتی خودتان بیشتر کمک کنید و خود و او را آرام تر می سازید و به روند کلی بهبود سلامت روانی خود یاری می رسانید.

ترجمه و تلخیص: فرشاد سجادی

انترنت

 

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s