Archive for the ‘زنان’ Category

زنی در آستانۀ فصلی سرد

فوریه 18, 2015

شماره ( 214) چهارشنبه ( 29) دلو ( 1393) / ( 18 ) فبروری ( 2015)

10968217_10152801378162515_7243128870238775039_n

به یاد فروغ فرخزاد
فروغ تنها شانزده سال داشت که به یکی از بستگان مادرش دل بست و او کسی نبود جز پرویز شاپور که خود نویسنده بود و از لحاظ سنی پانزده سال از فروغ بزرگتر بود. خانواده فروغ با این ازدواج مخالف بودند. محصول این ازدواج فرزند پسری است به نام کامیار. این وصلت چندان نپائید و از همسرش جدا شد و این جدایی موجب شد که از دیدار فرزندش محروم بماند. فروغ همواره نگران قضاوت فرزندش در مورد خود بود.
او در جایی در این باره می‌گوید:
«کامی یک روز بزرگ خواهد شد و مرا چنان که هستم خواهد شناخت نه آن‌طور که درباره من به او تلقین می‌کنند و معصومیت او را با تفتیش‌های بیمارانه‌ی خود آلوده می‌سازند.»
فروغ سیزده یا چهارده ساله بود که شعرگفتن آغاز کرد. او در مصاحبه‌ای می‌گوید:
«وقتی سیزده یا چهارده ساله بودم، خیلی غزل می‌ساختم و هیچ‌وقت هم آن‌را چاپ نکردم. وقتی غزل را نگاه می‌کنم با وجود این‌که از حالت کلی آن خوشم می‌آید به خودم می‌گویم خوب خانم، کمپلکس غزل‌سرایی آخر تو را هم گرفت.»
فروغ هفده سال داشت که نخستین مجموعه‌ی اشعار خود به نام «اسیر» را در سال ۱۳۳۱ چاپ کرد و بیست‌ویک‌سال داشت که مجموعه «دیوار» را منتشر ساخت. در این هنگام بود که ناسزا و دشنام‌های بسیاری بر فروغ باریدن گرفت. عصیان فروغ به فرهنگ ِ نرسالار خوش نیامد و تهمت‌ها بود که از چپ و راست بر او فرود می‌آمد.
در سال ۱۳۳۶ و در سن بیست‌ودو‌سالگی فروغ سومین مجموعه شعر خویش به نام «عصیان» را به چاپ رساند. فروغ کم‌کم داشت سینما را هم تجربه می‌کرد. در شهریور یا سنبله ۱۳۳۷ و در سن بیست‌وسه‌سالگی به جهان سینما نزدیک شد. در این مسیر با ابراهیم گلستان آشنا شد؛ آشنایی‌ای که مسیر زندگی فروغ را تغییر داد. در سال ۱۳۴۱ فروغ فیلم “خانه سیاه است” را در آسایشگاهجذامیان بابا باغس تبریز می‌سازد. تهیه‌کنندگی این فیلم را ابراهیم گلستان بر عهده می‌گیرد و در واقع این فیلم حاصل هم‌کاری فروغ فرخزاد و ابراهیم گلستان در استودیو فیلم گلستان است. این فیلم توانست جایزه‌ی بهترین فیلم مستند همان سال را در فستیوال فیلم آلمان غربی از آن ِ خود کند. در سال ۱۳۴۳ فروغ به آلمان و ایتالیا و فرانسه سفر می‌کند. او در دومین جشنواره سینمای مولف در پزارو شرکت می‌کند و تهیه‌کننده‌ای سوئدی در آن‌جا ساخت چند فیلم را به او پیش‌نهاد می‌کند. پس از این دوره فروغ مجموعه “تولدی دیگر” را انتشار می‌دهد که مورد توجه بسیار زیاد منتقدان قرار می‌گیرد و تحسین‌های بسیاری را برمی‌انگیزد.
فروغ فرخزاد در روز ۲۴ بهمن‌ماه یا ماه دلو ۱۳۴۵ هنگام رانندگی دچار سانحه می‌شود و بر اثر این تصادف جان خود را از دست می‌دهد و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده می‌شود.Ÿ
توانا

چرا زنان در جلسات کاری کم حرفند؟

فوریه 18, 2015

شماره ( 214) چهارشنبه ( 29) دلو ( 1393) / ( 18 ) فبروری ( 2015)
سالها قبل وقتی سریال «سپر» (شیلد) تولید می شد، گِلِن ماتزارا (تهیه کننده سریال) متوجه شد که دو نویسنده جوان زن ، در طول جلسه هایی که برای طرح داستان بود ساکت هستند. او آنها را به کناری کشید و به صحبت کردن بیشتر تشویق کرد. پاسخ آنها به گِلِن این بود:» نگاه کن وقتی که ما صحبت میکنیم چه اتفاقی می افتد » . تقریبا هر بار که آنها لب به سخن گشودند، یا قبل از به اتمام رسیدن صحبتهایشان توسط همکاران مرد قطع میشد یا دعوت به سکوت می شدند. وقتی یکی از آنها ایده خوبی داشت، یکی از نویسندگان مرد وسط حرفش میپرید و آن ایده را ادامه میداد قبل از اینکه بگذارد صحبت زن تمام شود.
این اتفاق ناراحت کننده است اما غیر معمول نیست.همه ما بارها و بارها دیده ایم وقتی یک زن در موقعیت حرفه ای صحبت میکند در واقع مثل این است که روی طناب بند بازی راه میرود. یا به سختی به حرفهایش گوش فرا میدهند یا مورد قضاوت قرار میگیرد که عصبی و پرخاشگر است! در حالیکه یک مرد در موقعیت مشابه صحبت میکند، سرها به منزله تایید ،تکان داده میشود و به تحسین ایده خوبش میپردازند. در نتیجه این اتفاقات٬ زنان به سمت مشارکت کلامی کمتر سوق داده میشوند.
برخی مطالعات جدید، مشاهدات ما را در این زمینه تایید میکنند. مطالعه ای که توسط ویکتوریا ال برسکول ، روانشناس دانشگاه ییل، انجام داده نشان میدهد که سناتورهای مرد دارای قدرت بیشتر٬ مثل پست های دائمی و رهبری، در صحن سنا بیشتر صحبت میکنند تا همکاران مرد در موقعیت پاینتر. اما برای سناتورهای زن قدرت هیچ ارتباطی با زمان سخنرانی ندارد.
پروفسور بروسکول تصمیم میگیرد این فرضیه را بیازماید که زنان قدرتمند از ترس عقب رانده شدن ساکت میمانند. او از مردان و زنان خبره و کارکشته درخواست میکند که مدیر اجراییشان ،کسی که کم و بیش صحبت میکند، را ارزیابی کنند. مدیران مرد که بیشتر از کارمندانشان صحبت میکنند ده در صد بیشتر از بقیه در رقابت امتیاز آوردند. وقتی مدیر زن بیشتر سخن میگوید، هم زنان و هم مردان او را با 14 درصد امتیازِ کمتر، تنبیه میکنند. همانطور که این مطالعه و مطالعات دیگر نشان میدهد زنانی که نگران این هستند که «صحبت زیاد» باعث خواهد شد که دوست داشتنی نباشند، پارانوید نیست بلکه اغلب حق با آنهاست.
یکی از اعضای گروه ،آدام، وقتی که الگوی مشابه ای را در مطالعه ای از یک شرکت خدمات بهداشتی و درمانی و مشاوره یک بانک بین المللی به دست آورد بیشتر مایوس شد.وقتی کارمندان مرد ایده ای را به اشتراک میگذارند که برای کار جدید به کار می رود، آنها در ارزیابی جایگاه قابل توجهی پیدا میکنند.اما کارمندان زنی که ایده هایی به همان اندازه با ارزش مطرح مینمایند، هیچ بهبودی در ارزیابی به دست نمیاورند. همینطور هرچقدر کارمند مرد بیشتر صحبت کند، بیشتر احتمال این هست که مدیر از طرحهایش حمایت کند و او را باور داشته باشد.اما وقتی یک زن بیشتر صحبت کند هیچ افزایشی در حمایت و باور توان او مشاهده نشده است.
این وضعیتِ فرار زنان از صحبت کردن ٬ باعث محروم ساختن شرکت ها از ایده های ارزشمند آنها شده و به این ترتیب خود شرکت ها نیز از این بابت متضرر میشوند.
محقق دانشگاه تگزاس، اتان بوریس، هدایت یک آزمایش را برعهده داشت که در آن از تیمی خواسته شده بود که تصمیمات استراتژیکی برای کتابفروشی ها بگیرند. او بصورت رندوم یکی از اعضا را از نقص سیستم فهرست سازی کتاب فروشی ها مطلع کرد و به آن شخص اطلاعاتی درباره آن داد که به راه بهتری برسند. در تحلیلهای مرتبط، متوجه شد با اینکه زنها با سیستم قدیمی سرو کله زدند و یک سیستم جدید معرفی کردند. سرگروه آنها را کم ارزش دید و کمتر احتمال داشت که روی پیشنهاد جدید آنها کار کند. حتی وقتی همه اعضای تیم مطلع شدند که یکی از اعضا اطلاعات اختصاصی داشت که میتوانست به سود گروه باشد پیشنهادات زنان دارای اطلاعات اختصاصی هم به حساب نمیامد.
به نظر میرسد که محیط های کاری نیاز دارند که راهی برای پایان دادن به پیش قضاوتهای بر اساس جنسیت پیدا کنند. درست مثل ارکستری که شنونده نابینا انتخاب کرد و تعداد زنان داخل ارکستر را افزایش داد، سازمانها هم میتوانند تعداد مشارکت کنندگان زن را افزایش دهند و تمرینهایی که کمتر توجه روی گوینده و بیشتر روی موضوع و ایده باشد به کار گیرند. به طور مثال در یک تورنمنت ابداعات، کارمندان پیشنهادات خود را به صورت ناشناس ارائه دهند.متخصصان روی پیشنهادات ارزیابی انجام بدهد، بعد یک ارائه عمومی بدهند و بهترین ایده را انتخاب کنند. البته از آنجایی که بیشتر کارها نمی تواند به صورت ناشناس انجام گیرد. مدیران باید قدمی جهت تشویق زنان به صحبت کردن و شنیده شدن بردارند.
آقای ماتزارا راه حل هوشمندانه ای ارائه داد تا جوی که باعث میشد دو نویسنده زن خارج از بحث قرار گیرند عوض شود. او به همه نویسنده ها اعلام کرد که قانون قطع نکردن صحبت دیگران وضع کرده است. این قانون به اینصورت بود که در زمانی که شخصی مشغول صحبت است ،دیگری حق قطع کردن صحبت او را ندارد. این قانون موثر واقع شد و او بعدها مشاهده کرد که چقدر این قانون بر روی تمام تیم تاثیر گذار بود.
راه حلهای دراز مدت برای فرار از وضعیت کم حرفی زنان، باعث افزایش تعداد زنان در نقشهای مدیریتی است. تحقیقات نشان داده اند که وقتی به مهارت مدیریتی میرسد اگر چه مردها اعتماد به نفس بیشتری دارند زنها رقابت طلب تر هستند. هر چه تعداد زنانی که به رتبه های بالا در یک سازمان میرسند بیشتر باشد، مردم بیشتر به مشارکت و مدیریت زنان عادت می کنند.
وقتی رییس جمهور اوباما اخرین کنفرانس خبری اش را در 2014 گذاشت ٬ یک هشتم گزارشگرها که همه زن بودند را فراخواند. این اتفاق تیتر یک خبری در سراسر جهان شد. اگر یک سیاست مدار تنها به گزارشگران مرد این فرصت را میداد تیتر خبری نمیشد چون یک اتفاق عادی بود.
از آنجایی که 2015 آغاز شده ما میخواهیم بدانیم اگر همه روش اوباما را پیش بگیرند، و حتی المقدور به زنها میدان بدهند، چه اتفاقی می افتد.انجام دادن این کار حتی برای یک یا دوروز، میتواند یک مانع بزرگ برای پیش قضاوتها باشد و اعتراضی به همکارانی که هنوز نمی دانند صحبت کردن در حالی که زن باشی هنوز تا چه اندازه سخت است.
این را امتحان کنیم. امیدواریم همه انجام دهید و تجربیات خود را با ما در فیس بوک یا کامنتها در میان بگذارید.Ÿ
ترجمه: مرمر مشفقی
منبع: نیویورک تایمز

صد زن قدرتمند جهان در سال 2014

ژوئن 11, 2014

شماره(179) چهارشنبه 21جوزا 1393 / 11 جنوری 2014

34AH

US First Lady Michelle Obama laughs at t

queen-of-england-wearing-3d-glasses__oPt

untitled

مجله فوربس، لیست سالانه‌ی خود از قدرت‌مندترین زنان جهان را منتشر کرد که بر اساس آن، آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، برای نهمین بار در ده سال گذشته به عنوان قدرت‌مندترین زن جهان انتخاب شد.
در این فهرست، “جَنِت یِلِن”، نخستین رییس زن تاریخ بانک مرکزی امریکا (فدرال ریزرو) در جایگاه دوم قرار گرفته و ملیندا گیتس، همسر بیل گیتس و عضو هیات مدیره ‌”بنیاد بیل و ملیندا گیتس” هم‌چون سال ۲۰۱۳ در رتبه‌ی سوم ایستاده است.
دیلما روسِف، رییس جمهوری برزیل با یک پله سقوط نسبت به سال قبل، نفر چهارم این فهرست است و کریستین لاگارد، رییس فرانسوی صندوق بین‌المللی پول، در جای پنجم قرار دارد.
هیلاری کلینتون، وزیر پیشین خارجه ایالات متحده، مری بارا، مدیرعامل جنرال موتورز، میشل اوباما، بانوی اول امریکا، شریل سندبرگ، مدیر اجرایی فیسبوک، و ویرجینیا رومتی، مدیرعامل آی.بی.ام (IBM) به ترتیب در رتبه‌های پنجم تا دهم این فهرست قرار گرفته‌اند.
در فهرست قدرتمندترین زنان جهان در سال ۲۰۱۴، از میان چهره‌های هنری، اپرا ونفری، مجری و تهیه‌کننده‌ی تلویزیونی در جای چهاردهم قرار گرفته و بیانسه، خواننده‌ی ۳۲ ساله نفر هفدهم است.
سوفیا ورگارا، بازیگر کلمبیایی سریال کمدی پربیینده‌ی “خانواده‌ی مدرن” نیز که بیشترین دستمزد تلویزیونی را می‌گیرد در جایگاه ۳۲ این فهرست قرار دارد که ۳ پله جلوتر از ملکه‌ی بریتانیا به حساب می‌آید.
در این میان، لیدی گاگا، خواننده‌ی امریکایی، با ۲۸ سال سن، جوان‌ترین عضو این فهرست صد نفره است. او در جایگاه ۶۷ ایستاده است.Ÿ
منبع: سایت تقاطع

در گرامیداشت از 8 مارچ

مارس 9, 2014

شماره 166/ یکشنبه 18 حوت1392 / 9 مارچ 2014

???????????????????????????????

تولد طفل در زیر طناب دار

دسامبر 8, 2013

شماره 153/ یکشنبه 17 قوس 1392/ 8 دسمبر 2013
به گزارش مشرق به نقل از العالم، اهالی منطقه «کحاریسی» در ترکیه هنگام تماشای صحنه اعدام «صباح موسلیباسا» (۲۸ ساله)، مشاهده کردند که این زن یک فرزند سالم پسر هنگام اجرای حکم به دنیا آورد.
روزنامه القدس العربی نوشت : این حادثه موجب وحشت و هیجان حاضران در مراسم اعدام این زن ترک شد.
نوزاد زودتر از موعد مقرر و حدود هفت ماهگی به دنیا آمد، درحالی که تا قبل از آن هیچ یک از اطرافیان زن و مسئولان زندان به دلیل چاقی زن متوجه حامله بودن او نشده بودند.
صباح به جرم قتل همسر و دو کودکش با مسموم کردن آنان ، زندانی و به اعدام و آویخته شدن از چوبه دار محکوم شده بود.
زن ترکیه ای به مدت سه ماه منتظر اجرای حکم بود و هنگامی که طناب به گردنش آویخته و کرسی زیرپای او رها شد حاضران متوجه شدند به شدت دست و پا می زند و در این هنگام صحنه زایمان زن در وضعیتی غیر عادی و تکان دهنده و بر بالای چوبه دار رقم خورد.
پزشک زندان حاضر در محل ابتدا گمان کرد که نوزاد مرده به دنیا آمده؛ اما اندکی بعد با تنفس مصنوعی مشخص شد که او زنده و سالم است و بلافاصله شروع به گریه و زاری کرد.Ÿ
انترنت

جدال تندروان با وکلای زن در پارلمان در مورد قانون منع خشونت علیه زنان

مه 22, 2013

شماره 125/ چهارشنبه اول جوزا 1392/ 22 می 2013
زن

اگر زنان حکمران جهان باشند

مارس 13, 2013

دي دي ماير
شماره 115/چهارشنبه 23 حوت 1391/ 13 مارچ 2013

تا چند دهه پیش تصور اینکه زنان ممکن است بر جهان حکمرانی کنند، تا حدی مضحک به نظر میرسید – چیزی شبیه داستان علمی تخیلی. اما دی دی مایر، تحلیلگر سیاسی و دبیر مطبوعاتی سابق کاخ سفید، در این مطلب به مناسبت روز بین المللی زن استدلال میکند که حکمرانی زنان موضوعی ست که میتواند به صورت جدی مورد بحث قرار گیرد.

این باور به صورت گسترده ای وجود داشته که زنان فاقد ظرفیتهای فکری و سرسختی عاطفی لازم برای تصمیمگیریهای دشوار و رهبری بوده اند؛ این حرف پیشداوری محسوب نمیشد، بلکه اعتقادی استوار بر علم بیولوژی به حساب می آمد.

ولی آن دوره گذشته. در دهه های اخیر نگرشها و باورها به سرعت دستخوش تغییر شده اند. البته به این معنا نیست که همه جا از حرکت زنان از سنت به مدرنیته استقبال شده. اما این حرکت متوقف نشده است. اما این تغییرات چه بوده اند؟ طوری که مجموعه عظیمی از تحقیقات و تجارب نشان میدهد، توانمند ساختن زنان منجر به بهبود سطح زندگی و اجتماع میشود. تجارت پرسودتر، حکومتها همه شمول تر، خانواده ها مستحکمتر و گروه های سالم تر میشوند.

توانمند ساختن زنان منجر به کاهش خشونت میشود و صلح و ثبات و پایداری را به همراه می آورد. اما چرا چنین است؟ هسته این تغییرات این واقعیت ساده است که زنان اغلب زندگی را به صورت متفاوتی تجربه میکنند. و این تجربه دید ما نسبت به مشکلات را متاثر میسازد و در نتیجه طرز فکر ما نسبت به یافتن راه حل نیز متحول میشود.

کریستین لاگارد، مدیر عمومی صندوق بین المللی پول معتقد است که تنوع یک سرمایه مهم است. او میگوید: “با تنوع شما میتوانید از زاویه های مختلفی به معضلات نگاه کنید و از راههای مختلفی آنها را تحلیل کنید و در نتیجه راه حل های مختلفی برای آن بیابید. تنوع در واقع افق دید را توسعه میدهد و بر غنای اندیشه میافزاید.” زنان و مردان اغلب بر این نکته توافق دارندکه زن ها روش ارتباطاتی متفاوتی دارند؛ آنها به دقت گوش میدهند، گفتگو را تشویق میکنند و به توافق جمعی اهمیت میدهند.

مطالعات همچنین نشان میدهد که روشهای رهبری زنان نیز از مردان متفاوت است و همکاری، کار تیمی و مشارکت میان آنها بیشتر است. اینها ویژگیهاییست که برای موفقیت لازم است و بخصوص در جهان مدرن امروز از اهمیت خاصی برخوددار است.

جانت ناپولیتانو وزیر امنیت داخلی امریکا میگوید: “گمان میکنم منصفانه باشد اگر بگوییم که زنان کمی بیشتر از مردان به همکاری تمایل دارند و کمی کمتر دچار اختلاف میشوند.”

مری رابینسون، رئیس جمهور سابق ایرلند معتقد است زنان از چشم انداز مشترک میان نسلها در کار خود بهره میگیرند. او میگوید: “زنان هنگام تصمیمگیری این را نیز در نظر میگیرند که نتیجه تصامیم آنها باید این باشد که جهان برای نوه هایشان و فرزندان آن جایی بهتر شود و من فکر میکنم نسبت به مردان، زنانی که در موقف های رهبری قرار میگیرند، بیشتر ممکن است چنین تفکری را مدنظر قرار دهند.”

اذعان به آنکه مردان و زنان مهارتها و تجارب متفاوتی را به زندگی اجتماعی می آورند، حیاتی ست. برای مدتها تصور میشد که زنان برای موفقیت باید همانند مردان بیاندیشند و مانند آنها عمل کنند. اما اکنون تفاوتهای زنان بیشتر نقطه قوت آنها دیده میشود و نه نقطه ضعفی که باید رفع گردد.

نانسی پلوسی، اولین زنی که به ریاست مجلس نمایندگان امریکا رسید، به زنان توصیه میکند که باید خودشان باشند. او میگوید: “شما فقط به عنوان زن میتوانید نقش بیمانند خود را ایفاء کنید. خصوصیات اصیل زنانه شما یک نقطه قوت است. باید خودتان باشید.”

البته چالشهایی هم وجوددارد. زنان از دیرباز در معرض استانداردهای دوگانه بوده اند. مطالعات زیادی نشان میدهد که دستاوردهای زنان کمی کمتر از مردان ارزش داده میشود و زنان شانس کمتری برای اشتباه کردن در اختیار دارند. حتی بعضی وقتها این خود زنان هستند که خودشان را دستکم میگیرند و هیچوقت برای کارهایی مثل درخواست ارتقای مقام یا افزایش حقوق پیشقدم نمیشوند.

با وجود این چالشها که همواره وجود داشته اند، منافع و مزایای قدرت گرفتن زنان در عرصه های مختلف غیرقابل انکار است. آنها موتور محرک رشد اقتصاد جهانی هم به شمار میروند.

در عین حال که گفته میشود شیوه خرج کردن منابع مالی توسط زنان نیز متفاوت از مردان است. از جمله، وقتی زنها پول بیشتری در اختیار دارند، خورد و خوراک خانواده ها سالمتر میشود و فرزندانشان شرایط آموزشی بهتری دارند. زنان به سرمایه گذاری برای داشتن منابع آب سالم، مدارس بهتر و ارتقای خدمات بهداشتی و درمانی نیز اهمیت بیشتری میدهند. فعالیتهای تجاری تحت مدیریت زنان سودآوری بیشتری دارند و در مجموع، سرمایه گذاری بر مشارکت بیشتر زنان، بیش از آن که برای شرکتها و موسسه ها در سراسر جهان وجه تبلیغاتی داشته باشد، در حال تبدیل شدن به یک ضرورت است. نقش زنان در ایجاد و حفظ صلح در جهان هم انکارناپذیر است. در شرایط کنونی، نزدیک به نیمی از توافقنامه های صلح در مدت ۵ سال، زیر پا گذاشته میشوند که شاید یکی از دلایل این عدم موفقیت، مشارکت نداشتن نیمی از جمعیتی است که در این صلح نقش دارند.

وقتی زنان پشت میز مذاکره حضور مییابند، به پر کردن فاصله ها و اختلافات گروهی کمک میکنند و حتی مسائل حاشیه ای همچون امنیت غذایی یا خشونت جنسی در میانه درگیری ها را هم در مذاکرات مطرح میکنند. طرح و حل و فصل این مسائل، احتمال ریشه گرفتن صلح در چنین مذاکراتی را افزایش میدهد.Ÿ

منبع: سایت انگلیسی بی بی سی

به پیشواز روز زن

مارس 6, 2013

شماره 114/ چهارشنبه 16 حوت 1391/ 6 مارچ 2013
مادر1

به دنیا آمد تا دختر کسی شود، ازدواج کرد تا همدم کسی شود، بچه دار شد تا مادر کسی شود؛ برای همه کسی شد، اما خودش بی کس ماند…

مارس 6, 2013

شماره 114/ چهارشنبه 16 حوت 1391/ 6 مارچ 2013
به دنیا آمد تا دختر کسی شود ، ازدواج کرد تا همدم کسی شود

آیا انقلاب مصر زنان این کشور را خواهد خورد؟

اکتبر 9, 2012


زنان مصری در مبارزه با رژیم مبارک دوشادوش مردان شرکت داشتند. آنها در اعتراضات میدان تحریر نیز در صف اول بوده و کلیشه زن سنتی خانه‌نشین را شکستند. اما هنوز روشن نیست که حاکمیت و قانون اساسی جدید، حقوق آنها را تضمین کند.

جهانیان در فوریه سال ۲۰۱۱ شاهد حضور زنان مصری در کنار مردانی بودند که برای زندگی بهتر به خیابان‌ها ریخته بودند. اعتراضات منجر به سقوط مبارک، بدون مشارکت و اراده زنان مصری قابل تصور نبود.

سرنگونی مبارک و پیروزی انقلاب مصر در یک فاصله زمانی ۱۸ روزه از ژانویه تا فوریه سال ۲۰۱۱ صورت گرفت. در این برهه تفاوتی بین زن و مرد، مسیحی و مسلمان یا اسلامگرایان و لیبرال‌ها دیده نمی‌شد و بسیاری با خوشبینی به این کیفیت نام «آرمانشهر مصری» داده بودند.

عذرا عبدالفتاح، یکی از کنشگران حقوق زنان در مصر می‌گوید: «پیش از انقلاب می‌گفتیم که مردهای مصری عقب‌مانده هستند و کاری جز ایجاد مزاحمت برای زنان ندارند. اما این رفتارها با سرنگونی مبارک پایان گرفتند. در واقع رژیم فاسد مبارک مردم را بد کرده بود.»

تصویر پشت صحنه و سنتی زنان مصر نیز در خلال انقلاب تغییر کرد. برای کمتر کسی قابل تصور بود که این زنان در تظاهرات ضد رژیم در صفوف اول بایستند یا به تنهایی در چادرهای برپا شده در میدان تحریر بخوابند. عبدالفتاح می‌گوید این انقلاب بسیاری الگوها و برداشت‌ها نسبت به زن مصری را متحول کرد.

عذرا عبدالفتاح کنشگر حقوق زنان و کارگران در مصر

عذرا عبدالفتاح یکی اِز شناخته شده‌ترین کنشگران زن مصری، موسس نهادی به نام » جنبش جوانان ۶ آوریل» است. این جریان در آوریل سال ۲۰۰۸ و طی مبارزات کارگران کارخانه نساجی «محله» در نیل دلتا شکل گرفته است. عبدالفتاح می‌گوید اعتراضات کارگری یاد شده را که مدت‌ها پیش از اشغال میدان تحریر صورت گرفتند، می‌توان نخستین جوانه‌های تظاهرات علیه حاکمیت مبارک تلقی کرد.

عذرا عبدالفتاح چهره‌ای شناخته شده در حوزه‌های حقوق بشری، زنان و کارگران است. شهرت او به تلاش برای گسترده کردن جنبش اعتراضی در مصر و به کارگیری شیوه‌های مسالمت‌جویانه در این مسیر است.

عبدالفتاح همراه با اسماء فیروز، وبلاگ‌نویس مصری نامزد دریافت جایزه نوبل صلح نیز شده است. او در گفتگو با دویچه‌وله و با یادآوری روزهای انقلاب می‌گوید: «ما با یک اعتصاب کوچک و محدود، اعتصابی بزرگ و سراسری در مصر به راه انداختیم. جوانه‌های اعتراض را ما کاشتیم و دیگران آن را به حوزه‌های وسیع‌تر جامعه منتقل کردند. از حرکت کوچک ما، جنبش‌های دیگری سر برآوردند.»

زنان مصری در چنبره چکش و سندان

شورای نظامی مصر که عهده دار امور کشور پس از سرنگونی مبارک شد، زنان را در آغاز به صورتی آگاهانه نادیده گرفت. تندروهای سلفی نیز با رسیدن به قدرت، شروع به انواع حملات علیه زنان کردند. همسویی این دو جریان محافظه‌کار و تندرو در محدود کردن زنان مصری تا آنجا پیش رفت که کنشگران معترض را تحت فشار و مورد تهدید قرار دادند.

این فشارها در دسامبر سال ۲۰۱۱ به اوج خود رسید. زنان معترض به دادگاه نظامی برده شده و مورد آزمایش بکارت قرار گرفتند. منصوره عزالدین، نویسنده مصری و فعال حقوق زنان می‌گوید: «پس از این بود که عادت مزاحمت‌ جنسی علیه زنان دوباره به خیابان‌های قاهره برگشت و این بار به صورتی سازمان‌یافته از سوی شورای نظامی!»

با وجود شواهد ناشی از عدم تحمل حضور زنان مصری در عرصه سیاسی و تکاپوی آنها برای گرفتن حقوق شان، هنوز نمی‌توان بطور قطع گفت که آنها بازندگان انقلاب بوده‌اند. دستکم خود کنشگران زن مصری، این نتیجه‌گیری را شتاب‌زده و پیش‌‌هنگام می‌دانند.

دالیا زیاده، مدیر مرکز مطالعات توسعه «ابن خلدون» در قاهره و موسس حزب «عدالت نو» می‌گوید که زنان مصری مصمم شده‌اند میدان مبارزه برای آزادی و برابری اجتماعی را ترک نگویند. او تاکید می‌کند که «جامعه مصر تکان خورده و زنان به قدرت خود واقف شده‌اند. ما به ترس‌های خود غلبه کرده‌ایم و دیگر از رژیم یا پلیس یا سنت وحشت نمی‌کنیم.»

دالیا زیاده که یکی از جوان‌ترین کنشگران سیاسی زن در مصر است، مشکل اساسی کشورش را نبود قوانینی در تضمین حقوق بنیادین شهروندی می‌داند. او می‌گوید که زنان مصری برای برابری حقوق خود خواهند جنگید و امیدوارند که این تلاش بدون خشونت به سرانجام برسد.

زیاده تاکید می‌کند که هنوز پیش‌نویس قانون اساسی جدید مصر از سوی کمیسیون مربوطه ارائه نشده است. او می‌گوید زنان می‌ترسند که به ویژه در حوزه‌های خانواده و ارث و حقوق فردی خود، همچنان با تبعیض‌های جنیسیتی روبرو باشند. این ترس چندان هم بی‌دلیل نیست زیرا کمیسیون پیش‌نویس قانون اساسی مصر به طور عمده در دست اسلامگرایان است.

وبلاگ جهان زن