Archive for the ‘مبارزه با مواد مخدر’ Category

جنایت قرن

اکتبر 29, 2014

شماره( 198 ) چهارشنبه 7 عقرب 1393 / 29 اکتوبر 2014

d1

این عکس وجدان بشریت را تکان میدهد. در کشوری که هفت میلیارد دالر طی سیزده سال در مبارزه با مواد مخدر مصرف شده حاصلش آنست که کشت تریاک سه برابر افزایش یابد و اعتیاد تا کلبۀ مظلوم ترین مردم افغانستان رسیده اطفال به مواد مخدر معتاد شوند.
مسوول این فاجعه کیست؟ و کدام جنایتکاران و قاچاقبران با حمایت از کوکنار کاران افغانستان را از نقطۀ صفری به بزرگترین تولید کنندۀ مواد مخدر جهان مبدل کردند؟

تصویر ها سخن میگویند

دسامبر 1, 2013

شماره 152/ یکشنبه 10 قوس 1392/ 1 دسمبر 2013
وضعیت معتـــادان در شـــــهر کابل
معتاد4

معتاد6

معناد2

ارقام وحشتناک مواد مخدر در افغانستان

نوامبر 17, 2013

شماره 150/ یکشنبه 26 عقرب 1392/ 17 نومبر 2013
بابک سیاووش
ارقام وحشتناکی در رسانه ها منتشر میشود، ارقامی که برای فروشندگان و قاچاقبران مواد مخدر راحت و برای کشور و ملت جنایت و خیانت محسوب میشوند؛ این ارقام کدامهاست؟
مطابق ارقام رسمی حکومت افغانستان و اداره مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل:
– معتادان مواد مخدر در یک سال گذشته به ارزش چهارده میلیارد و پنجصد میلیون افغانی (300 میلیون دالر) مواد مخدر خریداری کرده اند.
– تعداد 1.6 میلیون نفر معتاد کشور 5.1 فیصد جمعیت کشور را تشکیل میدهد که نشان دهنده بلند ترین رقم آمار اعتیاد در جهان است.
– 72 درصد مواد مخدر افغانستان در 4 ولایت جنوب کشور کشت و تولید میشود.
– 74 درصد تریاک دنیا در افغانستان کشت و تولید میشود.
– زمینهای تحت کشت تریاک در سال جاری میلادی 209 هزار هکتار بوده که این رقم در سال 2012 به 154 هزار هکتار میرسید.
– افزایش میزان کشت خشخاش در ولایت کابل 148 درصد نسبت به سال 2012 اعلام شده.
– تولید تریاک نسبت به سال 2012 چهل و نه درصد افزایش یافته و به 5.5 هزار تن میرسد.
– کشت خشخاش در ولایت هلمند 34 درصد افزایش یافته و در ولایت کتندهار با زیر کشت رفتن 28 هزار هکتار افزایش نسبت به سال گذشته 16 درصد بوده است.
مبارزه با این ارقام که مو بر اندام هر باشنده و شهروند افغانستان راست میکند برای دولتمردان افغانستان هنوز از اولویت کاری به شمار نمیرود، چنانکه تخریب مزارع خشخاش 24 درصد در سراسر کشور نسبت به سال گذشته کاهش یافته.
با توجه به این ارقام تکان دهنده مردم میپرسند:
1- شبکه کشت، تولید و انتقال مواد مخدر چرا تا کنون که بیش از یک دهه از حضور جامعه جهانی در افغانستان میگذرد تخریب نشده؟
2- وقتی جلوگیری از کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر با توجه به صعود ارقام فوق از توان دولت افغانستان خارج است، به وزارت مبارزه با مواد مخدر و معینیت ها و ادارات مصروف در این عرصه چه ضرورت وجود دارد و اصلاً این تشکیلات مصرفی به چه درد میخورد؟
3- سرنوشت انتخابات آزاد و تمثیل اراده مستقل اراده مردم در چنین شرایط چگونه ممکن خواهد بود؟
4- چرا میزان کشت خشخاش در ولایت کابل (که پایتخت کشور میباشد) 148 درصد و میزان کشت خشخاش در ولایات لغمان و کاپیسا 41 درصد و 101 درصد افزایش نظر به سال 2012 را نشان میدهد؟
از قراین چنان بر می آید که یک شبکه تبهکار و جنایتکاری در این زمینه فعالیت دارد که از بالای کشتزار خشخاش تا تبدیل به مواد مخدر و تا انتقال آن به کشور های همسایه و روسیه و اروپا و امریکا ذیدخل میباشد و نزدیک ترین مظاهر این شبکه را به طور مرئی میتوان در رساندن مواد مخدر به معتادان در دریای کابل، پل سرخ، پل شاه دو شمشیره و مراد خانی جوار ارگ دید که هیچ مرجعی برای جلوگیری از آن اقدام نمیکند. Ÿ

فاجعۀ قرن! آیا از هر سی شهروند کشور یکی معتاد اند؟

ژوئیه 4, 2013

شماره 131/ پنجشنبه 13 سرطان 1392/ 4 جولای 2013

%20%20

کوه بچه

در گزارش اداره مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل، افغانستان در سال 2012 هفتاد و چهار درصد مواد مخدر جهان را تولید کرده، در سال 2013 سازمان ملل گزارش داد که کشت مواد مخدر در افغانستان بیش از ده درصد افزایش یافته است در حالیکه این اظهارات را مقام های حکومت افغانستان رد مینمایند.

بر اساس آمار دفتر مبارزه با موارد مخدر سازمان ملل، در سال 2012 در افغانستان 154 هزار هکتار زمین مواد مخدر کشت شده که 90 درصد آن کشتزار ها در ولایت های هلمند، فراه، کندهار و زابل بوده است.

مقام های وزارت مواد مخدر افغانستان میگویند دهقانان سهم ناچیزی از مواد مخدر میگیرند و مافیای بین المللی سالانه بین 67-70 میلیارد دالر را از قاچاق مواد مخدر بدست می آورند که مافیای مواد مخدر با پرداخت حدود 400 میلیون دالر در سال به طالبان در تلاش اند با حمایت آنان تجارت خود را همچنان در افغانستان ادامه بدهند.

منابع رسمی تعداد معتادین به مواد مخدر در افغانستان را یک میلیون تن قلمداد میکنند که بین سنین 15-64 سال قرار دارند. در گزارش سازمان ملل که در وین منتشر شده آمده که افغانستان در سال 2012 هفتاد و چهار درصد تریاک جهان را تولید میکند. در این گزارش از قول یان کوبیش نماینده سازمان ملل در افغانستان گفته شده که: اقتصاد مواد مخدر در افغانستان یکی از عوامل بی ثباتی در این کشور است. تولید و تجارت غیر قانونی مواد مخدر همزمان منابع مالی را در اختیار شورشیان قرار میدهد و اقتصاد، امنیت و نهاد های افغانستان را تهدید میکند.

ژان ژوک لمایو نماینده اداره مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل در افغانستان میگوید: رنج ناشی از مشکل مواد مخدر افغانستان حالا تنها در خیابان های پایتخت های جهان احساس نمیشود بلکه اعتیاد در میان شهروندان افغانستان نیز به مشکل بزرگی تبدیل شده است. اعتیاد تنها به هیروئین نه بلکه مصرف حشیش، داروهای ضد اضطراب و مسکن نیز مشکل بزرگی است. به گزارش سازمان ملل تنها ده درصد معتادان تحت تداوی قرار گرفته اند و بیشتر از 700 هزار معتاد افغانستان به هیچ نوع درمان دسترسی ندارند. موصوف میگوید: من از همه ملت هایی که به تلاش ها برای کاهش مواد مخدر در افغانستان کمک میکنند می خواهم تا در زمینه مبارزه علیه بحران بهداشتی مربوط به مواد مخدر در این کشور کمک کنند. طبق منابع رسمی مجموع بودجه دولت افغانستان برای درمان یک میلیون معتاد این کشور دو میلیون و دو صد هزار دالر است یعنی دو دالر در هر سال برای هر معتاد میباشد.

شمار زیادی از معتادان را در پایتخت افغانستان و در حاشیه دریای کابل، پل سوخته و ده ها محله مخروبه اطراف و اکناف شهر میتوان دید، این معتادان حتا در دوصد متری ارگ ریاست جمهوری در ساحه مرادخانی نیز در دریای کابل به چشم میخورند.

معتادان تنها افراد فقیر و بی سواد نیستند، به گزارش بی بی سی در محلاتی مانند دریای کابل افرادی با تحصیلات دانشگاهی، دکتوران، مهندسین و ترجمان های نیروهای خراجی را نیز میتوان یافت که به دنبال مواد مخدر میگردند.

جاوید یکی از جوانان معتاد به بی بی سی میگوید: خرید و فروش هیروئین در کابل بسیار راحت است، به راحتی خریدن کشمش و نخود.
ژان لوک رییس دفتر سازمان ملل برای مقابله با مواد مخدر و جرایم (UNODC) میگوید: در شرایطی که دولت افغانستان قرار دارد و برای خروج نیروهای خارجی آماده میشود، مسأله اعتیاد مسأله کوچکی نیست. با یک میلیون معتاد که روز به روز شمار شان بیشتر میشود با توجه به موقعیت کلی اقتصاد افغانستان ممکن است وضع واقعاً بحرانی شود. فاروق یکی از معتادان که دیپلوم دانشگاهی دارد به بی بی سی میگوید: من ترجیح میدهم که بمیرم، تا اینکه زیر این پل هیروئین بکشم، اگر وظیفه میداشتم سرحدم (کارم) به اینجا نمی کشید. ولی این تنها مرد ها نیستند که در دام آنچه مسوولان (سونامی خاموش) می نامند گرفتار شده اند. بیش از 120 هزار نفر از معتادان افغانستان زن هستند که حتا فرزندان و نوزادان این زنان به شدت در خطر آلودگی به مواد مخدر قرار دارند.

معتاد5

هنوز هم شماری از روستا نشینان افغانستان تریاک را درمان بسیاری از دردها میدانند.

فاطمه که خود و نوزادش به تریاک معتاد اند به بی بی سی میگوید: زمان زایمان خونریزی شدید داشتم، پول دکتر نداشتم و مجبور شدم تریاک بخورم، بچه ام هم سرفه میکرد و برایش تریاک دادم تا آرام شود. در حالیکه برای هر معتاد در بودجه افغانستان سالانه دو دالر مدنظر گرفته شده معتادی به نام جاوید به بی بی سی میگوید که روزانه حد اقل شش دالر را هزینه مصرف هیروئین میکند که این جمله کوتاه عمق وحشتناک خطر اعتیاد را در افغانستان نشان میدهد.

افزایش تقاضای مواد مخدر در سطح منطقه و جهان یکی از دلایل افزایش کشت کوکنار در افغانستان خوانده میشود. در حالیکه طبق ارقام وزارت مواد مخدر افغانستان روسیه بیش از چار میلیون معتاد، پاکستان بیش از سه میلیون معتاد و ایران حدود دو میلیون معتاد دارند. در افغانستان هر گاه نفوس کشور را سی میلیون تخمین کنیم از هر سی نفر یک نفر به مواد مخدر معتاد میباشد که یک رقم وحشتناک است.

وزارت مواد مخدرر وزارت صحت، کشور را در تداوی معتادان ناتوان میخواند که از مجموع 104 مرکز تداوی معتادان تنها 15 مرکز آنان از سوی وزارت صحت حمایت میشود. گزارشاتی نیز وجود دارند که مواد مخدر از سایر کشور ها به افغانستان می آید. لونگ تراو یکی از باشندگان ننگرهار میگوید: دولت فقط تلاش میکند که کشت کوکنار را در افغانستان به صفر برساند اما مواد مخدر پیشرفته از کشور های دیگر وارد افغانستان میشود و باعث اعتیاد جوانان و بربادی کشور ما میشود نمیدانم چرا جلو این مواد گرفته میشود؟

معتاد3

مسوولان وزارت مواد مخدر به صراحت میگویند به دلیل خود داری نیروهای اردوی ملی این کشور از سهمگیری در مبارزه با مواد مخدر این برنامه امسال موفق نبوده و پیش از تخریب مزارع دهقانان حاصلات شان را برداشته اند. دولت وزیری معاون سخنگوی وزارت دفاع میگوید: این وظیفه ی اردوی ملی نیست که وارد کشتزار های کوکنار شود و کشت مردم را خراب کند.

از همینجا میتوان سر نخ ناکامی مبارزه با مواد مخدر را پیدا کرد، کی می داند شاید برای آقای دولت زی مشاهده ی گل های کوکنار بهتر از تخریب آنان باشد.Ÿ

در حالیکه از وضعیت بد معتادان زیر پل های شهر کابل هر روز گزارش داده میشود، از هوتل های مجلل این شهر که در آن قیلونیان شیک پوش و پولدار و زور آور چون مهاراجه های هندی دراز کشیده، پایپ قیلون به دهن دارند هیچکس خبر نمیدهد.

ژوئن 12, 2013

شماره 128/چهارشنبه 22 جوزا 1392/ 12 جون 2013

قيلون

فاجعه ی اعتیاد در افغانستان

مارس 6, 2013

شماره 114/ چهارشنبه 16 حوت 1391/ 6 مارچ 2013
معتاد
کاووس سیاووش
رسانه هاي بين المللي گزارش ميدهند كه از 30 ميليون جمعيت افغانستان 3.1 ميليون تن آن به مواد مخدر معتاد اند و از آن جمله تنها 300 هزار تن آنان را كودكان تشكيل ميدهد.
از نظر كارشناسان زنان و كودكان اغلب در اثر فشار يا تحت تأثير ديگران به اعتياد رو آورده اند.
وقتي به شمار كثيري از معتادان كه در زير پل ها و خانه هاي ويرانه شهر كابل و پارك ها خوابيده اند توجه شود تعداد زياد آنان در شرايط مهاجرت در كشور ايران به اين بلاي خانمانسوز مبتلا شده اند.
اين در حاليست كه هر روز به تعداد جوانان بيكار در كشور افزوده ميشود و حكومت برنامه جامع و وسيعي براي رفع اين معضل ندارد و در مقايسه به كميت اين معتادان مراكز مداواي آنان در كشور اندک میباشد.Ÿ

فاجعه محیط زیست در لب جر خواجه بغرا

نوامبر 28, 2012

شماره 100/چهارشنبه 8 قوس 1391/28 نومبر 2012

گزارشگر: کاووس سیاووش

آب هاي آلوده وكثف جر خواجه بغرا مردم محل را به امراض اسهال،پيچش، گلودردي وغيره مبتلا نموده، محيط زيست را از نظر آب، هوا وخاك فوق العاده آلوده ساخته است .اين جر كه زماني به خاطر احداث فابريكه حفر شده بود اكنون به يكي از گنديده ترين وآلوده ترين نقاط شهر كابل مبدل گرديده وباعث شيوع امراض گوناگون دراين منطقه فقير نشين شده است. در اين جر آب هاي كثيف از مناطق پنجصد فاميلي، منطقه سه صدو پانزده، زور آباد سراي شمالي، پروان سه وغيره سرازير شده منطقه را از نظر هوا بويناك ساخته است.

محمد اصغر باشنده لب جر ميگويد: آب هاي كثيف يك بر چهارم كابل از كوتل خير خانه، زور آباد، پنجصد فاميلي، تايمني، خواجه بغرا، كلوله پشته، شفا خانه هاي پروان سه و هوتل ها به اين جر ميريزد كه از اثر آن مردم به مريضي هاي اسهالات، سالدانه، بخارهاي جلدي وغيره دچار شده اند .

محمد امين دهاتي باشنده محل كه از آلودگي آب منطقه شكايت دارد ميگويد:

مشکلی که ما از ناحیه ی جر داریم اینست که آب ایستاده جر باعث این شده که آب های آشامیدنی چاه های خانه هایی ما را ملوث بسازد و برای خودم از این ناحیه مشکل هضمی پیش شده قسمت معده ی من درد میکند، وقتی که من نزد دکتر مراجعه کردم دکتر مرا حتا از همین آب چاهی که در حویلی داریم به خاطری که با آب جر ملوث شده پرهیز کرده حتا گفت که با آن سر و جان تان را نشویید، حتا استفاده بخاطر بعضی کار هایی که در خانه مثل شستن ظرف ها و بعضی کار های دیگر را نیز منع کرد و دلیل اصلیش هم همین ایستاده بودن آب جر میباشد که جریان ندارد و جریان پیدا نمیکند و در ضمن بسیار زیاد امراض دیگری را باعث شده مثل خشکی دماغ، گلو دردی، ریزش های بی وقت و اسهالات که از همین خاطر دکتر ما را پرهیز کرده که حتا ما از چاه هایی که داخل حویلی داریم استفاده نکنیم.

بريالي باشنده ديگر محل كه از آلودگي هواي منطقه مريضي عايد حالش شده ميگويد:

من خودم تکلیف دماغ پیدا کرده ام، پیش دکتر که مراجعه کردم وی به من گفت که تو خود را از اینطور کثافت دور کن ولی چون خانه ی ما اینجاست و پول بیشتری هم ندارم که خارج بروم مجبور استم همینجا زندگی کنم، با این کثافات هر روز سر و کار داشته باشم. ما از دولت همین عذر یا شکایت را داریم که همین جر پیش خانه ی ما را جور کند تا ما از این مریضی ها رهایی یابیم، حتا چاه های درون حویلی های ما کثیف شده، خانه های ما بوی میدهد ما نشسته نمیتوانیم، داخل خانه ها ما حیران استیم چه کنیم.

احمد نجیب یک باشنده محل میگوید:

مدت سی سال است که در این منطقه ما زندگی می کنیم همین جری را که شما می بینید یک جریست که آب گنده و کثافات کل منطقه خیر خانه در همینجا جمع میشود راه بیرون رفت ندارد که سر راهش باز باشد که آب برود، از این آب بسیار مکروب ها تولید میشود، طفل های ما مریض است، خود ما مریض استیم، همیشه همه ی ما گلو درد استیم، تابستان که میشود از بوی و پشه و همین چیز ها ما بسیار به تکلیف استیم. ما میخواهیم که سر همین جر پوشیده شود قبلاً هم گفتند که از طرف پنجصد فامیلی شروع کردند که تا این جا این را جور میکنیم سمنتش میکنیم، جورش کردند تا سرک 5 به سرک 5 که رسید کار متوقف شد دیگر همه همین آب گنده را سر ما مردم جاری ساختند و این آب ها هم راه برای رفتن ندارند و ما به تکلیف استیم. خواهشمند استیم که سر این پوشانیده شود دو طرفه اش سمنت شود که تا از مکروب و از همین جنجال خلاص شویم، ما هم انسان استیم، بشر استیم، اولاد دار استیم، در همین منطقه زیست میکنیم. منحیث یک انسان، منحیث یک بشر خواهش میکنیم کسی که در رأس همین کار است ما را از مکروب، مریضی و این چیز ها نجات بدهد چون هیچ در خانه ما از بوی و تعفن داخل شده نمیشود.

غلام رضا باشنده ی محل میگوید:

از این جر ما بسیار به تکلیف استیم، این بوی میدهد بسیار مرداری است همه طفل های منطقه مریض است، بسیار به تکلیف استیم باید مسوولان غم همین جر را بخورند.

عبدالهادي باشنده محل با شكايت از چقر بودن ساحه لب جر خواجه بغرا نظربه دوطرف آمدورفت آب ميگويد:

از بلاك هاي سره مينه تا هوتل پروان ديوارهاي استنادي ايجاد شده كه آب در ان منطقه دند نمي شود ودر منطقه ميدان هوايي بلول نصب شده كه سطح آن نظر به منطقه ما بلند ميباشد. چون در دوطرف ارتفاع بلند است همه آب هاي تشناب ها، مرداب ها وگنداب ها در محيط زيست ما تجمع نموده آب، هوا وحتي خاك را آلوده ساخته كه باعث بيماري هاي گوناگون اطفال وخانواده ها شده.

مردم محل به خاطر حل اين معضل پيشنهاد مينمايند كه:

1- دو طرف جر ديوار استنادي گرفته شود.

2- جرپاك كاري شود.

3- سطح جر كانكريت شود.

4- بالاي جر پوش شود.

5- پلچك هايي كه پايين تر از سطح كوچه ها ساخته شده تجديد ساختمان شود.

6- كلينيك صحي به خاطر تداوي مريضان تاسيس شود.

7- قبل از هر اقدام ديگر جر دوا پاشي گردد تا از شيوع بيشتر امراض جلوگيري شود.

8- جر از ساحه میدان هوایی تا تره خیل و هود خیل پاک کاری شود تا آب جریان پیدا کند.

امیدواریم مسوولان امور این سطور را بخوانند و مشکلات اهالی این منطقه فقیر نشین را حل کنند.

«پل سوخته»، پایتخت معتادان افغانستان

اوت 27, 2011

شماره 86/یکشنبه 6 سنبله 1390/28 اگست 2011

زیر «پل سوخته» در غرب کابل به مامنی برای معتادان مواد مخدر تبدیل شده است. این منطقه اقامتگاه معتادانی است که از ایران، پاکستان و ولایات مختلف افغانستان برای دسترسی آسان به مواد مخدر در این جا تجمع کرده اند.
دود تریاک و سایر مواد مخدر که توسط معتادان در زیر پل استفاده می شود به هوا بلند می شود. صدها معتاد در زیر پل و در بین لای و لوش دریا جمع شده اند و مصروف کشیدن تریاک و انوع مواد مخدر هستند.
دکانداران و کسبه کاران در پل سوخته می گویند در هفته های اخیر زنان و دخترانی را دیده اند که در زیر این پل برای خرید و فروش و یا استفاده مواد مخدر در رفت و آمد بوده اند.
علی محمد، در سر همین پل بساطی فرش کرده و چاقو فروشی می کند. او می گوید خود شاهد حضور زنان در زیر این پل بوده است: «زنان خود شان می آیند. آنها می آیند پودر می خرند. زنان پودری شده اند. هرکاری که بگویی در بین این مردم وجود دارد». این باشنده کابل می گوید زنان اکثرا شبانه در این جا رفت و آمد می کنند.
مصطفی یکی دیگر از شاهدان عینی می گوید خود دخترانی را دیده که برای استفاده از مواد مخدر، در زیر پل آمده اند: «پنج بجه صبح دختران می آیند. دختران می آیند و پودر می زنند. من خودم یک روز صبح دیدم که دختران پودر می زدند.»
رمضان از معتادانی است که در زیر پل سوخته بود و باش دارد. او می گوید در ایران معتاد شده و تلاش هایش برای ترک اعتیاد نتیجه ای نداده است. بخشی از حدود یک و نیم میلیون فرد معتاد در افغانستان، از کشورهای همسایه برگشته اند.
رمضان می گوید خرید و فروش مواد مخدر در زیر پل سوخته آزاد است: «پودر فروشی آزاد است. دولت چرا از ریشه قطع نمی کند که همگی جور و تیار شوند؟»
دزدی و آزار مردم
کسانی که در نزدیکی پل سوخته دکان دارند و یا دست فروشی می کنند، می گویند معتادان در این منطقه دست به دزدی می زنند. عوض، یک تن از کفاشان در پل سوخته می گوید بوی ناشی از دود تریاک، هیرویین و سایر مواد مخدر به حدی آزار دهنده است که نشستن در این منطقه را برای مردم مشکل کرده است: «خودت ببین، دوهزار نفر که دود کنند چه می شود؟»
باشندگان محل نگران هستند که این معتادان در صورتی که مواد مخدر را تامین کرده نتوانند، ممکن است به کارهای خلاف دست بزنند. علی محمد می گوید: «یک باند فساد جور می شود. آدم کشی از همین جا می برآید. دزدی کردن نفر از همین جا می برآید. گرسنه شد هر کاری را می کند.»
شمار رو به گسترش
دولت افغانستان گفته است که شمار معتادان در سراسر این کشور به حدود یک و نیم میلیون نفر خواهد رسید. کسبه کاران در منطقه پل سوخته می گویند دوسال پیش تعداد مجموعی معتادن در زیر این پل به پنجاه نفر می رسید اما هر روز به تعداد آنها افزوده می شود و اکنون حدود 2000 معتاد در زیر این پل بود و باش دارند.
صفر محمد کسی که همه روزه کسب و کارش در پل سوخته است می گوید کودکانی را دیده که توسط معتادان به کشیدن تریاک تشویق می شوند: «کودکان خردسالی را دیده ام که در این جا آمده اند. این جوانان نادان هستند و این ها هم روزی آغشته می شوند.»
در چند مورد مسوولان حکومتی تلاش کرده اند این منطقه را از وجود معتادان مواد مخدر تخلیه کنند، اما این تلاش ها به نتیجه نرسیده است. در افغانستان شمار شفاخانه های صحت روانی برای ترک اعتیاد زیاد نیست تا بتواند اکثر آن ها را تداوی کند.
ایستگاه مرگ
معتادانی که در زیر پل سوخته تجمع کرده اند می گویند شاهد جان دادن ده ها تن از همقطاران شان در زیر این پل بوده اند.
معتادان می گویند پل سوخته به مکان معروفی برای آن ها تبدیل شده و هر معتادی که اعتیادش پیشرفته می شود در زیر این پل می آید و به همین دلیل میزان مرگ معتادان در این جا بالا است.
به گفته یکی از آن ها، میزان مرگ و میر معتادان در فصل زمستان نسبت به فصل های دیگر بیشتر است به این دلیل که اکثر معتادان از گرسنگی و سرما جان شان را از دست می دهند.Ÿ
    حسین سیرت

سوداگران مرگ

ژوئن 30, 2011

شماره 82/شنبه 9 سرطان 1390/30 جون 2011

خاواک

آنهایی که روز ها در پست های بلند دولتی کار میکنند و شب ها به همکاری با شورشیان میپردازند و تلاش میورزند تا مواد مخدر را به خارج بفرستند کی ها اند؟

باز هم طبق گزارش سازمان ملل افغانستان در بازار دل آزار شرمندگی مواد مخدر پس از میانمار مقام دوم را حاصل کرد.
این در حالیست که مسأله مبارزه با مواد مخدر از تیتر اول اخبار فعالیت های دولت افغانستان افتاده و به نحوی مقامات با موجودیت این پدیده سنگین عادت کرده و از وجود صد ها جوان معتاد در زیر پل شاه دو شمشیره، پل سرخ و خرابه های اطراف و اکناف شهر مسوولان مملکت تکان نمیخورند و از کنارشان با خیال راحت در موتر های آخرین مودل و با قطارهای اسکورت میگذرند.
مراجع رسمی حکومت اظهار میدارند که 1300 تن مواد کیمیاوی به خاطر تولید مواد مخدر به افغانستان وارد میشود و طبق ارقام رسمی حکومت در آمد مواد مخدر 65 میلیارد دالر در بازار های جهان میباشد.
با این حال معلوم نیست آن دو میلیارد دالر کمک به خاطر مبارزه با مواد مخدر در کجا به مصرف میرسد. طبق ارقام رسمی 9 میلیون نفر در افغانستان و کشور های همسایه به مواد مخدر معتاد اند که از آنجمله یک میلیون معتاد در افغانستان میباشد در حالیکه دولت ظرفیت درمان تنها ده هزار تن آنان را دارد.
مقامات سازمان ملل در امور مبارزه با مواد مخدر میگویند:
«دستۀ وجود دارند که روز های در پُست های بلند دولتی کار میکنند و شب ها به همکاری با شورشیان میپردازند و تلاش میورزند تا مواد مخدر را به خارج بفرستند، مبارزه در برابر این دسته نهایت دشوار است زیرا یک دسته دیگر هم در کنار اینها وجود دارد و آنان به این باور اند که چرا باید در برابر مواد مخدر که حدود 250 هزار نفر به کشت و تولید آن میپردازند و از این راه میلیارد ها دالر به دست می آید مبارزه کرد.»
با استماع این سخنان شاید برای هیچکس سوالی باقی نماند که چرا افغانستان سرتاج مواد مخدر جهان شده، مردم میپرسند:
-1 اگر سازمان ملل دسته هایی را می شناسد که روز ها در پُست های بلند دولتی کار میکنند و شب به همکاری با شورشیان میپردازند و تلاش میورزند تا مواد مخدر را به خارج بفرستند چرا آن ها را دستگیر نمیکند؟
-2 اگر سازمان ملل دسته هایی را می شناسد که به این باور اند که چرا نباید با مواد مخدر مبارزه شود چرا در برابر آنان عمل نمیکند؟
-3 اگر دولت افغانستان میداند که 1300 تن مواد کیمیاوی به فابریکات مواد مخدر به افغانستان می آید چرا جلو آنرا نمیگیرد؟
-4 اگر دو میلیارد دالر به خاطر مبارزه با مواد مخدر سالانه جهان کمک میکند دستآورد آن چیست؟
-5 اگر حکومت میداند که در کشور یک میلیون معتاد وجود دارد و ظرفیت درمان ده هزار نفر، چرا از آن دو میلیارد دالر برای ایجاد درمانگاه ها استفاده نمیکند؟
واقعیت مسأله آنست که اکنون حتا مردم عادی افغانستان میدانند که در مبارزه با مواد مخدر در کشور صداقت وجود ندارد و به نحوی وقت کشی، روز گذرانی و زر اندوزی معمول میباشد. ورنه کجا شد آن لیست قاچاقبران مواد مخدر؟ آنچه مسلمست اینکه زنجیری از شبکه مافیا از بالای زمین دهقان تا بنادر، شاهراه، خطوط هوایی و تا جاده های بزرگترین کشور های غربی به این کار مصورف اند، چنانکه مقامات مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل میپذیرند که: کشاورزان افغان به کشت تریاک میپردازند اما تجارت آن در افغانستان نیست، هیروینی که در جاده های لندن عرضه میشود از سوی افغانها به فروش نمیرسد بلکه این کار حلقه یی از جنایتکاران جهان است.Ÿ

تأثیر مواد مخدر بر چهره معتادان

ژوئن 30, 2011

شماره 82/شنبه 9 سرطان 1390/30 جون 2011

به ابتکار یکی از ماموران پلیس بخش مبارزه با مواد مخدر در شهر مولتنوما کانتی درایالت اورگون آمریکا نمایشگاه عکسی از تاثیر مواد مخدر بر چهره معتادان ترتیب یافته است .برت کینگ ۴۵ ساله ای این پروژه را از سال ۲۰۰۴ آغاز کرده و از معتادانی که او درمنطقه می شناخته عکس گرفته و چند ماه بعد باز هم به سراغ آنها رفته و از انها عکس جدیدی تهیه کرده است . او از همه جوانان و دانشجویان خواسته تا با توجه به این عکسها به آینده رفتارشان در مصرف مواد مخدر توجه کنند.Ÿ
منبع: khabaronline.ir
گرد آوری: شیراز