Archive for the ‘ورزشی’ Category

نثاراحمدبهاوی قهرمان تکواندو از یک سو قصد جان سالم بدر برد

دسامبر 8, 2015

شماره 256 چهارشنبه 18 قوس 1394/ 9 دسمبر 2015

bahawee

افراد مسلح ناشناس «نثار احمد بهاوى» مدال آور و یکی از قهرمان ورزشی افغانستان را در ساحه تايمنى شهر کابل آماج قرار دادند که از ناحیه شانه ودست جراحت برداشته است.
از خداوند برای ایشان شفای عاجل خواسته از حکومت جداً می طلبیم تا در رابطه به مصئونیت جانی روزنامه نگاران، ورزشکاران، هنرمندان و سایر اقشار علمی، ادبی، سیاسی و اجتماعی کشور تدابیر اتخاذ کند. Ÿ
انترنت

Advertisements

ستدیوم فوتبال۲۷۰ میلیون دالری در کابل اعمار می شود

اکتبر 13, 2015

شماره 248 چهارشنبه 22 میزان 1394 / 14 اکتوبر 2015

4C525422-9904-4CE2-98AB-B067BEF2F489_w640_r1_s_cx0_cy22_cw0

975D67C8-06FE-438A-A48A-C46746BDBDEA_w640_r1_s
ستدیوم ورزشی پیروزی که قرار است در حومۀ شهر کابل اعمار شود، با معیار های بین المللی برابر بوده و در آن مرد ها و زن ها می توانند به تمرینات و رقابت های ملی و بین المللی بپردازند.
مژده جمال زاده، سخنگو و مسوول ارتباطات عامۀ «بنیاد ستدیوم ورزشی» به رادیوآشنا صدای امریکا گفت که حمایت حکومت افغانستان را کسب کرده و در هفتۀ گذشته از جانب ایالات متحده نیز به رسمیت شناخته شد.
خانم جمال زاده گفت که تخمیناً این پروژۀ بزرگ ۲۷۰ میلیون دالر هزینه برخواهد داشت.
آقای کلی در ملاقات با عطا امین، مسوول این بنیاد و طراح پروژۀ ستدیوم پیروزی تعهد کرده تا مرکز محمد علی کلی را در محوطۀ مربوط ستدیوم پیروزی ایجاد کند.
به گفتۀ خانم جمال زاده، جمع آوری پول نه تنها در ایالات متحده بلکه در اروپا، کانادا و سایر نقاط جهان نیز صورت خواهد گرفت.
این ستدیوم تنها میدان فوتبال را در بر نداشته بلکه شامل پروژه های عمرانی مانند، شفاخانه، کودکستان و کلینک های صحی نیز خواهد بود.Ÿ
voa

بکتاش سیاووش نماینده مردم در پارلمان با بازمحمد مبارز قهرمان فری فایت

سپتامبر 1, 2015

شماره (242) چهارشنبه (11) سنبله (1394) / (2) سپتمبر (2015)

11222887_1602759909990031_4154955198110704912_n

امــــــریکا برنده جام جهـــــانی فتبال بانوان

ژوئیه 7, 2015

شماره (234) چهارشنبه (17) سرطان ( 1394) / ( 8) جولای ( 2015)

جامجهانی بانوان
لیلا مستان
يك ماه روز هاي جالب را با ديدن بازي هاي فتبال جام جهاني بانوان فيفا ٢٠١٥ به ميزباني كشور كانادا گذشتانديم. بازي هاي هفتمين جام جهاني بانوان توام با سرپرايز ها بود. تيم هاي مطرح نتوانستند بهتر بازي كنند و ستاره هاي نامدار فتبال بانوان نتوانستن خوبتر بدرخشند. پنجم جولاي مسابقه فاينل ميان جاپان و امريكا آغاز شد كه تيم امريكا در ١٥ دقيقه اول توانستند ٤ بار دروازه تيم جاپان را باز كنند و جاپاني ها هم دوبار توپ را داخل گول امريكا كردند. در دقايق اول ميدان دوم امريكا پنجمين گول را به ثمر رساند نتيجه مسابقه ٥-٢ به پايان رسيد و امريكا ستاره سوم را روي جرسي شان حك كردند و براي سومين بار قهرمان جام جهاني شدند. تيم بانوان انگليس در مقام سوم جاي گرفتند.
جايزه بهترين بازيكن جوان را كديشه بوكانن بازي كن تيم كانادا از آن خود ساخت. تا هنوز در بازي هاي بانوان جوايز كرمچ طلايي، توپ طلايي مطرح نشده است ديده شود تا چار سال آينده ديگر چه تغييرات در قوانين جام جهاني بانوان وارد ميشود.
هشتمين جام جهاني بانوان فيفا ٢٠١٩ در كشور فرانسه داير ميگردد.Ÿ

سالگرد محمد علی کلی قهرمان سنگین وزن بوکس جهان مبارکباد!

ژانویه 21, 2015

شماره ( 210) چهارشنبه ( 1) دلو ( 1393) / ( 21 ) جنوری ( 2015 )

222EEC9400000578-2900450-image-a-4_1420639063525

10868249_779622828759738_1461224637520295781_n

علمبردار اقتدار فوتبال افغانستان یوسف کارگر مورد سو قصد قرار گرفت

ژانویه 14, 2015

شماره ( 209 ) چهارشنبه ( 24) جدی ( 1393) / ( 14) جنوری ( 2015)

B7DfZ2ACUAET9s1

yusuf_kargar_afghanistan_getty

در ادامه حمله های زنجیره‌یی به ورزشکاران کشور، سر مربی فوتبال کشور نیز مورد حمله قرار گرفت و زخم برداشت.
محمدیوسف کارگر سرمربی تیم ملی فوتبال افغانستان حوالی ساعت دۀ شب یک شنبه گذشته از سوی افراد مسلح ناشناس در نزدیکی خانه اش واقع مکروریان سوم مورد حمله قرار گرفت.
در این حمله سرمربی تیم ملی افغانستان از ناحیه سر مورد اصابت چند ضربه چاقو قرار گرفته است و اکنون در یکی از شفاخانه های خصوصی شهر کابل تحت مداوا قرار دارد. وضعیت صحی آقای کارگر وخیم گفته شده است.
پیش از این در چندین رویداد جداگانه نزدیک به بیست تن از ورزشکاران کشور مورد حمله قرار گرفتند و در چنین رویداد دیگر شماری از مدال آوران افغانستان مورد حمله افراد ناشناس قرار گرفته یکی از آنان کشته چند تن دیگرشان زخم برداشته بودند. حمله به جان سرمربی تیم فوتبال افغانستان، نگرانی هایی را در میان ورزشکاران و جوانان کشوربه وجود آورده است.Ÿ
طلوع نیوز

قهرمان صلح

دسامبر 31, 2014

شماره ( 207) چهارشنبه ( 10 ) جدی ( 1393) / ( 31 ) دسمبر ( 2014)

bhawi

در برنامه‌یی که به‌مناسبت روز جهانی صلح از سوی «موسسه انکشافی تعلیمات جدید» (MODE) برگزار شده بود تندیس «قهرمان صلح» را به‌پاس فعالیت‌های اجتماعی در کنار مصروفیت‌های عادی زندگی نثار احمد بهاوی بدست آورد.
سفیران صلح موسسۀ «MODE» در نظرخواهی از میان مردم ولایات کابل، کندهار، لغمان، نیمروز و پکتیا این تندیس را به نثار بهاوی تفویض کردند.
فیسبوک نثار احمد بهاوی

محمد علی (کلی)، قهرمان بوکس سنگین وزن جهان به شفاخانه رفت

دسامبر 24, 2014

شماره ( 206 ) چهارشنبه ( 3 ) جدی ( 1393) / ( 24) دسمبر ( 2014)

m.ali

محمد علی (کلی)، قهرمان سابق بوکس سنگین وزن جهان به دلیل ابتلا به ذات الریه در بیمارستان بستری شده است.
حال عمومی او مساعد گزارش شده است. سخنکوی این بوکسور افسانه ای گفت که ذات الریه علی خفیف است. علی که ۷۲ سال دارد از بیماری پارکینسون نیز رنج می برد.Ÿ
انترنت

فوتبال مسأله مرگ و زندگی

دسامبر 17, 2014

شماره ( 205) چهارشنبه ( 26) قوس ( 1393) / ( 17) دسمبر ( 2014)

استیو کراشاو
جان جکسون

بعضی از مردم معتقد هستند که فوتبال مسئله مرگ و زندگی است. من به شما اطمینان میدهم بسیار مهمتر از این چیزهاست.
تیم رویایی ساحل عاج در افریقای غربی به عنوان بزرگترین تولیدکننده کاکائو در دنیا شناخته میشود.
اگرچه در سالهای اخیر بیشتر به عنوان کشوری با بی ثباتی خطرناک و درگیریهای بیرحمانه معروف است. پس از کودتای سال 2002 ، کشور به دو قسمت جنوبی که به دولت وفادار باقی ماندند و منطقه شمالی تحت کنترل شورشیان، تقسیم شد. شکافهای سیاسی و قومی عمق بیشتری یافت. در اینگونه درگیریها غیرنظامیان معمولا بیشترین آسیبها را میبینند. تجاوز، نقص عضو و جان باختن، حاصل برخوردهای خشن ناشی از جنگ داخلی است. حتی پس از اینکه زخمهای جنگ کمی التیام مییابد، به نظر میرسد رفع سوء ظن و بدبینی بین طرفین امکان ناپذیر است. کمک یک مرد آن را تغییر داد. سفر از یک طرف به طرف دیگر کشور به دلیل درگیریهای داخلی، سالها امکان پذیر نبود. «دیدیه دروگبا » بازیکن بین المللی فوتبال و متولد ساحل عاج، تصمیم گرفت به کمک فوتبال، کشور دوپاره شده اش را متحد کند.
دروگبا علاوه بر اینکه برای تیم چلسی لندن بازی میکرد، کاپیتان تیم ساحل عاج نیز بود. او اصرار داشت که تیم باید به لحاظ قومی مخلوط باشد و به این هدف نیز رسید. هنگامی که تیم فوتبال ساحل عاج به جام جهانی 2006 راه یافت تمام ساحل عاجیها یکپارچه متحد شدند و در مسابقات به تشویق تیم خود برخاستند.
در سال 2007 دروگبا یک قدم جلوتر رفت که حرکتی ساده و در عین حال انقلابی محسوب میشد. او اعلام کرد مسابقات فوتبال جام ملت های افریقا در شهر «بوکه » برگزار خواهد شد. این شهر پایتخت شورشیان در شمال است و علیرغم معاهده صلح در سال 2007 ، ورود نیروهای دولتی به آن ممنوع بود. دروگبا میگفت: سوم جون روزی بیاد ماندنی خواهد بود. روز پیروزی فوتبال و روز پیروزی برای مرد ساحل عاج و به زبان ساده تر روز صلح خواهد بود.
مردمی که برای پنج سال نتوانسته بودند اختلافات خود را حل کنند در «بوکه » برای تماشای بازی فوتبال جمع شدند. بیست و پنج هزار نفر برای تماشای مسابقه بین ساحل عاج و ماداگاسکار رفتند. بازی پنج بر صفر به نفع ساحل عاج پایان یافت. گل آخر را خود «دروگبا » در دقایق آخر زد و بازی را پایان داد. انفجاری از جشن و شادمانی در پی آمد.
پیروزی ملی فقط برای گل های زده شده نبود. «آستین مریل » که آن روز در ورزشگاه حضور داشت، بعدها نوشت: لازم نیست نگاه بسیار عمیقی داشته باشید تا متوجه شوید که در آن روز رویداد بسیار مه متری از یک مسابقه فوتبال در جریان بود. در آن روز یک بازی زیبا کشور را متحد کرده بود.
«کریستف دیکت» یکی از مقامات فدراسیون فوتبال عکس العمل خود در آن روز را این گونه توضیح می دهد: من موهای تنم سیخ شده بود. همسرم گریه می کرد، مردم در تلویزیون گریه می کردند. او می گوید: ما ساحل عاجی ها، دمل چرکینی داشتیم؛ نوعی مریضی. هیچ چاره ای نداشتیم جز اینکه به آن نیشتر بزنیم تا بهتر شویم. هیچ کس دیگری نمی توانست این کار را بکند به جز «دروگبا .» تیتر یک روزنامه ساحل عاج بعد از مسابقه این بود: «پنج گل، پنج سال جنگ را پاک کرد .»
تحقیر امپراطوری
در فیلم بالیوودی «سرزمین مالیات 2001( » ( یک دهکده هندی در اوج اقتدار امپراطوری بریتانیا در قرن نوزدهم، انگلیسی ها را در بازی کریکت به مبارزه می طلبد. شرط بندی بازی به این صورت است که اگر هندی ها بازی را ببازند باید مالیات بیشتری بپردازند، ولی اگر بازی را ببرند اصلا مالیات نپردازند.
فیلم که کاندیدای اسکار شد پر از هیجان و تعلیق است. آینده دهکده به نتیجه این بازی بستگی دارد. مردم دهکده در آخر بازی میبرند. البته داستان فیلم خیالی است، اما حدود 90 سال پیش، داستان ورزشی متفاوتی، البته این بار واقعی، به شدت نظر مردم هند را جلب کرده بود. در سال 1911 تیم فوتبال «موهان لاگان » (گروه شیرین) در مقابل تیم های انگلیسی پیروزی بدست آورد و این پیروزی تمایلات استقلال طلبانه مردم هند را به شدت شعله ورکرد.
زمانی که تیم موهان لوگان به فینال رسید و تیم مقابلش تیم «هنگ یور کشایر شرقی » بود که تیم برتر لیگ فوتبال انگلیس در هند محسوب می شد، ده ها هزار نفر از مردم هند برای تماشای مسابقه تاریخی فوتبال در 21 جولای 1911 به محل برگزاری مسابقه رفتند. ورزشگاه جایگاه های مناسب نداشت و تماشاچیانی که پشت جمعیت بودند به سختی می توانستند زمین بازی را ببینند. آن دسته از تماشاچیان که جای مناسبی داشتند، نتیجه را به وسیله موشک کاغذی به تماشاچیان پشت سر خود اطلاع می دادند.
بازیکنان هندی با پای برهنه در برابر انگلیسی ها که کفش های فوتبال پوشیده بودند، ظاهر شدند. هندی ها که یک گل عقب بودند در پنج دقیقه آخر دو گل زدند. پیروزی دو بر یک تیم مستعمره شده ها در برابر استعمارگران، موجی از شادی و نشاط با خود آورد. وقتی سوت پایان مسابقه زده شد. تماشاچیان پیراهن، کلاه، دستمال و چترهای خود را به هوا پرتاب کردند. جیغ و فریاد همه جا را فرا گرفته و مردم به رقص و شادمانی پرداختند. این پیروزی فقط یک پیروزی ورزشی نبود.
روزنامه کلکته ای «نایاک » نوشت: هر هندی سرشار از لذت و افتخار میشود وقتی می بیند، بنگالی های برنج خوار و مبتلا به مالاریا، با پای برهنه بر انگلیسی های گوشت خوار، هرکول مانند و چکمه به پا در ورزشی که ورزش ملی آنهاست پیروز شدند. بخشی از تصمیم بعدی انگلیس، انتقال پایتخت سلطنتی از کلکته به دهلی به خاطر جلوگیری از تحقیر در بنگال بود. جایی که تمایلات طرفداری از استقلال و فوتبال به هم آمیخته بود.
شاعر هندی «آچینتا کومار سنگویا » نوشت: موهان گولان یک تیم فوتبال نیست، کشوری زیر ستم است که در گرد و خاک می غلتد و اکنون کم کم سرش را بیرون می آورد. «یک مسابقه فوتبال یک امپراطوری را جابجا کرد.»
صلح یک مبارز
«هیچ ویت کنگی مرا کاکا سیاه خطاب نمی کند » جمله کوتاهی که محمد علی کلی در سال 1966 به زبان آورد و به خوبی در چهارچوب قابلیت های او به عنوان یک قهرمان می گنجد. به سرعت درک میشود. دقتی به بُرندگی تیغ دارد. گفتنش شهامت می خواهد و قدرت ضربه آن بزرگ است.
با اینکه امریکا درگیر جنگی طولانی در کشوری دور دست یعنی ویتنام بود معترضین هم در داخل درگیر مبارزه بی خشونتی بودند که هدف آن ویران کردن بنیادهای تبعیض نژادی بود که نوعی آپارتاید امریکائی محسوب میشد. تک جمله ای علی، تناقض جنگیدن برای آزادی در خارج از مرزها و سرکوب و ضرب و جرح کسانی که به دنبال حقوق اولیه خود در داخل کشور بودند را به نمایش گذاشت.
علی 25 ساله، قهرمان سنگین وزن بوکس جهان، شخصیتی بسیار جنجالی بود. سخنرانی قوی بود و می دانست که حرفش به گوش دنیا می رسد، چراکه از خبرسازترین مردان جهان بود. وی در اوج زندگی حرفه ای خود دست به فداکاری جالب توجهی زد؛ در بهار 1967 برای خدمت به نظام وظیفه احضار شد، او میتوانست با شرکت در مسابقات نمایشی، دوره خود را به پایان رساند و در عملیات نظامی شرکت نکند. اما او مردی پای بند به اصول بود. وی با اشاره به زادگاهش «لوئیزویل کنتاکی » پرسید: چرا آنها باید از من بخواهند که یونیفورم بپوشم و ده هزار مایل دورتر از وطن بر سر ویتنامی ها بمب بریزم یا آنها را به رگبار ببندم در حالی که با سیاه پوستان لوئیزویل مانند سگان رفتار می شود و آنها را از حقوق اولیه انسانی خود محروم کرده اند؟ نه، من ده هزار مایل دور از وطن نمیروم که به کشتار و سوزاندن ملت فقیر دیگری کمک کنم تا تسلط برده داران سفید، بر دیگر رنگین پوستان دنیا ادامه پیدا کند.
در 28 اپریل 1967 وقتی نام علی را در مرکز مقدماتی ارتش خواندند از انجام دادن مراحل اولیه پذیرش امتناع کرد. او می دانست ممکن است به زندان بیفتد و آینده حرفه اش نیز در خطر قرار بگیرد، ولی در عین حال می خواست الگویی برای دیگران باشد. علی بازداشت شد. عنوان قهرمان جهان را از او پس گرفتند و از شرکت در مسابقات بوکس نیز محروم شد. او برای امتناع از خدمت سربازی، به حداکثر مدت حبس، یعنی پنج سال – که البته دادگاه تجدید نظر آن را نقض کرد – و پرداخت ده هزار دالر جریمه محکوم شد. مدت محرومیت او از بوکس سه سال طول کشید. زمانی که می توانست بهترین دوران زندگی حرفه ای او باشد.
تصوری که اکنون از علی داریم در گذر زمان دستخوش تغییر شده است. اما قدرت شخصیت و بیانیه های تحریک آمیز و نیز تصمیم گیر یهای بحث انگیز او، جامعه امریکا را به چالش کشید. ریچارد هریس هنرپیشه معروف سینما، مقایسه ساده ای دارد. هر بوکسوری در دنیا حاضر است روحش را بفروشد تا قهرمان سنگین وزن جهان شود، علی چه کرد؟ او با رها کردن عنوان قهرمانی، روحش را مجددا به دست آورد.Ÿ
بقیه در آینده

پله از هوادارانش تشکر کرد

دسامبر 10, 2014

شماره( 204) چهارشنبه ( 19 ) قوس ( 1393) / ( 10) دسمبر ( 2014)

%20%20

پله، اسطوره فوتبال برزیل، در پیامی ویدئویی گفته که در وضعیت مناسبی به سر می‌برد و از هواداران خود در سراسر جهان تشکر کرده است.
این پیام ویدئویی در اتاق پله در بیمارستانی که در آن بستری است، ضبط شده و در آن دو دختر او به همراه دوست‌دخترش دیده می‌شوند.
او از حدود دو هفته پیش، به دلیل عفونت ادراری در بیمارستان بستری بوده است، ولی در پیامی که روز جمعه، پنجم دسامبر، خطاب به هوادارانش منتشر کرد، می‎گوید که روبه بهبود است.
او برای مدتی در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان بستری بود، ولی پزشکان روز شنبه، ششم دسامبر اعلام کردند که وضعیت او بهتر شده و به همین دلیل از این بخش مرخص شده است.
در ویدئویی که پله ۷۴ ساله منتشر کرده است، او ابتدا به زبان پرتگالی و بعد به زبان انگلیسی از هوادارانش تشکر می‌کند.Ÿ
انترنت